Opowieść z mojego życia ....

To co w nas uderza jest jak grom z jasnego nieba. Odziany w szaty z laurem na głowie myśliciel szedł boso po młodziutkiej trawie, zdążył jeno  wyjść z bibloteki w której przebywał latami ....


Podnieś swój tyłek krzyczał łapiąc mnie za rękę medrzec stary, przecież nie bedziesz użalał na sobą nie widząc nikogo w pokoju przecierałem swe oczy ze zdumienia, chyba oszalałem i gdy ponownie chciałem ulec na wersalce spadłem na  podłogę z hukiem, co do cholery przeklnąłem patrząc się na łożko ktore stało tam gdzie zwykle.
Dobrze pomyślałem zdjąłem z drzwiczek szafy jesienną kurtkę i wyszedłem z domu, gdzie teraz spytałem swych myśli ku mojemu zdziwieniu obraz który się pojawił w skrytej  wyobrazni doprowadził mnie do bibloteki, wszedłem mówiąc dzień dobry obszedłem wszystkie regały i chodu do drzwi wyjściowych które się przede mną zatrzasnęły.*
Próbowałem wyjść szarpjąc klamką przez dłuższą chwilę co wzbudziło zainteresowanie moją osobą opiekunki książek,podchodząc powoli do mnie usłyszałem ponownie głos z krainy cieni że jeśli wyjdę to mi już nie pomoże, wtem drzwi się drgnęły otwierając się na roścież.
Zamilkłem i zwróciłem się do biblotekarki która była już za moimi plecami że chciałbym założyć kartę na wypożyczanie książek i oboje udaliśmy się do biurka a ja spoglądałem w nicość.
Początki są zawsze trudne odrzekł głos z zaświatów bądz ja zwiedzający muzeum podchądz do kazdego regału i zachwycaj się dziełami i ich autorami,przeglądałem zatem naprawdę wiele tomów  wsród których wybrałem Sens życia Alfreda Adlera a gdy wciąż wertowałem książki natchnięty Sigmundem Freud  pewien Zarys... i zachichotałem zbudzając spojrzenia innych czytających.*
Świat który mi poznać dano starał się we mnie obudzić to czym jest wrażliwość piekno twórczość i wszystko co znimi związane, z czasem odkrywałem wszystko na czym wzrok przychylnie mój spojrzał .
Co dalej bedzie ze mną zapytałem będąc najbliżej regału który skrywał parapsychologię do której już wcześniej zaglądałem,lecz mej ciszy nikt nie przerwał zrobiłem pare kroków do przodu i wziałem następną pozycję którą zawsze wyrywał mi z dłoni i tym razem nic się nie stało,przestraszyłem się i za chwilę wyszedłem z bibloteki.
W pokoju panował porządek na regale które zawsze modyfikowałem stały nie tylko ksiązki z bibloteki ale również te prywatne, oprócz tego pare buteleczek z wodami toaletowymi i kadzidełka które wtedy dawały nastrój do wolnych myśli.
To była prawdopodobnie kolejna noc którą będę pamietać po kres,siedzący na ławeczce stary sąsiad moich dziadków nigdy ze mną nie rozmawiał a tu przemówił a zjego ust pojawiły się te same słowa które słyszałem na początku....*






Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Dla Ciebie

Dostałem od Ciebie najcenniejszy prezent, ponoć ofiarowane źródło najczulszych doznań we wzajemności, pozwala Nam przetrwać najcięższe chwil...