Pokazywanie postów oznaczonych etykietą mm poPod wpływem chwili. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą mm poPod wpływem chwili. Pokaż wszystkie posty

Dla Ciebie

 Ileż cebrzyków mogło  doświadczyć  twego  piękna  kiedy  nabierając  do nich  esencji  życia  za każdym razem  wodna  toń stworzy idealnie spokojne  zwierciadło...

Taką  cię  zapamiętam...

Pod wpływem chwili

 



Ile  razy można  gapić  się  w jeden i ten sam teledysk  w którym znana modelka  poprzez  wybrane  sesje obrazuje  każdą  z emocji...
W tym  samym czasie  diabeł  szkicuje swój projekt dla zagubionych dusz...
To kładka  linowa w jedną stronę...
Siłą  wyobraźni  widać  sprytnie  wyrzeźbione  elementy   tworzące magiczne przejście...
Świat  oszalał...
Twierdzi  niejeden  anioł  stróż  widząc  podążające w dość  zakrzywionych  zwierciadle  ludzkie  istoty...





Urywki  słów...
Palące  się źdźbło w bukiecie  z ziół
i jedno  pragnienie według myśli co  z uczynków naszej woli spisane,
by zostać  świadkiem tegoż  co wiosną poniekąd  zawsze  rozkwita..
Nasze szczęście...

Tyleż  łakoci dla twoich  oczu...
Niemniej dla  twarzy  a skończywszy  na perłowych  ust akcencie...
Twą  radością  było coś  skromnego  ode mnie właśnie  w ten  dzień...
To który  błyszczyk  mam wybrać...
Czy podkreślił  to czego  my mężczyźni  nie dostrzegamy patrząc  chwilę  później  po sycącym pocałunku...
Skradłaś me serce  nie portfel...

Czy wpierw  był  zapach nieco  skomplikowany  w swej recepturze  by mogli  wszyscy podrobić...
Czy to były tylko  moje  dłonie  które  wybrawszy  się na schadzkę  po twoim  karku naszą  bliskość taktownie rozbudzały...
Kluczem  do tej zagadki  nie były  odsłonięte  twe kolana,
niekiedy swawolnie  rozciągnięta bluzka gdzie  ukradkiem  nie kryłem swego  uśmiechu...
Kluczem  był  dotyk  szyi i karku...

Piękno ...Myśli

 Piękno...

Tyleż myśli  na  raz w jednym kadrze ...
Toteż  każdy  fotograf  w każdym  zbiorze  ilustrowanych przez migawkę  aparatu  obrazów pragnie  doszukać  się  tegoż  co zaistniało  w danym momencie...
Zgadywać  nam przyjdzie  do woli  czym karmiona  każda z emocji wielobarwna postać co tak naprawdę  czuje...
W końcu  co my czujemy...
Życie...
Fascynację...
Idealne  wyobrażenie  podniet które  niekiedy ze  wzajemności wyrażone  kłania  się  wstępem  do onieśmielenia....
A może  przede  wszystkim  do odwagi...


Tyleż  myśli...
I każda  z nich  niezależnie  od danej  scenerii  w którym  pozuje  modelka  ulatuje na gorącą  plażę gdzie  jedynie  podglądaczem  może  zostać  powiew wiatru...
Pomiędzy  koralikami  bransoletki
niekiedy  nazbyt  często  opuszkami palców  dotykanej dla widocznej  zabawy powstaje cały  tok tajemnic które naraz odszyfrowane  mogły by stanowic  zagrożenie  dla samej  kobiety...
Później  my mężczyzni  zapewne  byśmy  się  tłumaczyli  iż  zrobiliśmy  to nieświadomie znając  już  wasze  myśli...

Tyleż  myśli...
Gdzie  niekiedy  jeden wyraz  głęboko  ukryty  w podświadomości  wyraża  skromne  pragnienie podziwu z naszej  strony...
Czy nie jest  tak że  w tej chwili chciałabyś  być  przytulona krzycząc to w milczeniu  od rana...
Tyłem  do mnie....
Tak zwyczajnie...
I być  może po to by  obudzić  każdy  pierwotny instynkt  dyktowany  przez mój dotyk...
Skrył się  na wysokości twego  karku...

 




Przywykłem w wieczności  wyciągać  ze swego  boku zatrute  strzały,
lecz  jeden ich  grot  utkwił  za głęboko wiążąc  mnie z tobą  niespotykaną  do tej pory miłością...


Dla Ciebie

 Jedno z wyobrażeń...

Siedzę...

Niegdyś  siedziałem  na narożniku gdzie na przeciw  mnie  mogłem  godzinami  patrzeć  na jakikolwiek  twój  ruch...

I tak za każdym razem śmiałaś  się  ze  mnie wiedząc  co w danym momencie  myślałem.... 


Teraz...

Teraz choć  cię  nie widzę przez ramię  zaglądasz  co piszę  na twój  temat...

Niebywałe  jest uzyskanie składu  esencji  która  jak  będącą z moich wspomnień staranie dobraną kompozycją  przez perfumiarzy pozostawia

nie tyle  co ciągnącą  się  smugę zapachu

a i pozostawia  siebie przez cały czas w pędzie powietrza.... 


Madame  pozwoli  że  przedstawię afrodyzjakiem

i obiecuję  iż  uśmiechu  nam nie zabraknie... 


Przywykłem przed czasem przychodzić na każde z naszych spotkań które pozostawiały zawsze fragment niedokończonej  rozmowy...

Uwielbiasz  gdy tak zgaduję  co miałaś  na myśli  przekładając  na talerzyku  widelczykiem odrobinę  deseru...

Czy trudno złapać  uciekającą do pierwszej  warstwy  biszkoptu  kroplę polewy... 


Tulę...

I nie ważne jest że  jesienny  powiew wiatru próbuje  nam przeszkodzić raz  po raz  przenikając kosmyk  twych  włosów...

Co za ciekawą wiadomość ci  przyniósł ten lekkoduch iż długo  nie postrzymując usłyszałem  twój  od dawna  skrywany chichot...

A staliśmy  oparci  o balustradę  tarasową gdzie poniżej niezwracając uwagi woźnicy trwało w najlepsze rendez-vous czarnej  jak mrok klaczy  z jej ogierem... 


Tulę...

Przez każdą warstwę utkanej tkaniny do samej z której  została  wykonana  ta specjalnie  przez ciebie  założona sukienka wyczuwam  mimowolnie twój dygot...

Dzieje się  tak jak za pierwszym  razem kiedy to  z niedowierzaniem próbujesz  uświadomić sobie  że wśród całego  tegoż rodu są jeszcze  na tym świecie prawdziwi dżentelmeni ... 


Zagraj dla mnie  dwa dźwięki które  wpierw  ochoczo przylegającym  towarzyszą  twym jędrnym wyniosłości kiedy zasiądą  na fortepianie...

Zagraj dla mnie  kolejne te najtkliwsze  co zowią się niekończącym westchnieniem gdy  poczujesz na sobie  mój  szarmancki dotyk...

On mrokiem wędruje  jak poławiacz najpiękniejszych  pereł....


Dla Ciebie

 Przywiąż mnie  w najciemniejszym  miejscu  swej komnaty...

Nakarm mnie  swoim  pięknem  które  przez głodne  twe usta  oczami  przemawia,
a stanę  się sytym wnętrzem wiecznego  bogactwa...
Przywiąż mnie...

Dla Ciebie

 I patrzę codziennie  na ułożone szpilki których  miałaś  całe  mnóstwo z nadzieją  by ich odgłos ponownie  usłyszeć....


I słucham czego nasz zmysł wyuczony latami na chwil kilka  zapominał
iż chowasz się  tuż  za drzwiami by mnie  przestraszyć...

Wróć....

Jak to brzmi....
Jak on pojmowany jest przez mój umysł nadal z niedowierzaniem...
Taki jeden  wyraz  którego  każdego dnia  nie mogę  wymówić.... 

To kim zostałem  mając  cały  majątek myśli w ułożonym  w dokładnym dla  mnie  miejscu...
W twoim  sercu... 

Dziś kolejny  raz  zamiast  najmniejszego  prezentu położyłem  różę  na twoim  grobie nadal  z niedowierzaniem...


Wierszem

 Patrzyłem...

Pilnie uczyłem  się z natchnienia jak dostrzec  w twych  oczach  tęsknotę która  łapczywie  wypatrywała  moich  dłoni na twych  biodrach...

Wygrał mój  podbródek chowając  się  w twoich  włosach...


Jakim kwiatem jesteś,

kiedy  to wysublimowane piękno twym oddechem każde z pragnień nęci...

Twoje wtulone we mnie,

kiedy  na moich  skroniach instynktownie  pulsuje jeszcze  szarmanckim twoim podbrzuszem...

Jestem...

Będę jego spełnieniem gdzie  on w swoim  pędzie zaprasza  do głębokich  westchnień...





To kiedy  będziemy  świntuszyć lirycznie wydobywając oddech ze skrywanej  przede mną twojej zmysłowości...

Czy nią nie pragniesz studząc  ją  kroplami  wody które z nielicznych  uchwycone  we wnętrzu  doskonałości  warg  wydają  na świat chwilową przyjemność...


Wierszem...

 Czym  są  dłonie  które  wśród  swych  pieszczot  słynąć,

pragną teraz  jedynie  dotknąć policzka,

wzdłuż  szyi do karku swe palce przesunąć i w twych  włosach odnaleźć wite gniazdo namiętnością... 


Ubierz  dla  mnie  kabaretki  coby  skrywane  pod falbanką  twe wyżyny poczuły  mnogość zbliżonego do koronek zachwytu...

One najlepiej  wiedzą czym sprawić  ci rozkosz... 


Ubierz  dla  mnie  kabaretki  coby  skrywane  pod falbanką  twe wyżyny poczuły  mnogość zbliżonego do koronek zachwytu...

One najlepiej  wiedzą czym sprawić  ci rozkosz...

Z mroku  powstałaś,

z jarzma  nadziei gdzie  rodny powił się  plon... 


O czułości  odwzajemniona...

Ile mam na ciebie  doczekać...



Odurzam się naszą poezją która w każdym wersie zawiera więcej tajemnic niż komukolwiek się dotąd wydawało....


Tyś dla mnie...

Jam dla ciebie...

 Kosmyk...

Taki frywolny wpierw pomiędzy twoimi palcami zawsze bywa nieco rozkojarzony drobną przyjemnością...

Dziś  w parze wybrany wprost z grzywki sprawił iż na twej twarzy odwaga mierzy się z  onieśmieleniem....


Nie znasz mnie a jedynie decydujesz się polegać na swej kobiecej intuicji  która angażując seksapil zwabia moje oczy.....


 Kosmyk...

Zawsze jest jak osobisty

i swawolny goniec którego powiew ogrzanego powietrza podrywa łasząc  twoje wonne skronie....

Czy to właściwe określenie widząc uchylone usta którym jeszcze nad wyraz spokojnie oddychasz czując wzdłuż twoich ramion mój dotyk...


Parno...

Dziś raczej mglisto po uprzedniej kąpieli gdzie już za chwilę ciało bogini przemknie bosymi stopami pozostawiając wilgotne ślady na parkiecie...

Zaistniałe przycupnięcie przy komodzie ukazuje wyraziste w doskonałości kobiece plecy...

Które na dzisiejszy wieczór wybrałaś ...

Czy te które nieobyczajnie podkreślają lśniącą w swej naturze słodycz,

czy może takie najzwyklejsze chroniące tabu...

Dziś śpij nago ...















 Skrawek ...

Niejeden zmysłowy  tworzący kostium w prześwitujących strzępach koronki...

Ten najdelikatniejszy zdobił podniecone powiewem twoje sutki...

Z tegoż samego materiału pod skrywanym bogactwem wzornictwa bardzo krótkiej spódniczki,

dostrzec można było oddychającą słodycz...

Uwielbiam taką ciebie...

Bezbronną która oczekując spragnionych rozkoszy wyzwań wypatruje wzrokiem moich palców...


 Skrawek...

Pozornie niezmierzona wartość  która przypominając wstęgę z łatwością może posłużyć do związania nadgarstków...

I tak stałaś zniewolona patrząc w otchłań póki się z zaświatów nie pojawiłem w  orszaku płochliwych świec....

Powiadają ci z najśmielszych,

co im jedynie figle pozostały w pamięci,

 iż  należy każdą twą przyjemność adorować począwszy od masażu żywą oliwą która swobodnie spływając po wszystkich zakamarkach,

w moich palcach zawsze sprzymierzeńców znajdzie....


Ile spojrzeń wystarczy,

ile zaspokojonych poczyniłem oddechów które spragnionymi ustami sączyły ciszą sylaby,

kiedy jeden z pierwszych dotarł do twego źródła...

A jakie było w dotyku

i czy było oczywistą perłą w swym perlistym sosie,

byś jak pobudzona klacz spokojnie już nie stała... 











 Ponoć każdej twórczości sprzyja płomień świecy ...

Czy w tej chwili wystarczy jedna której w samotności towarzyszą twoje oczy....

Ujęty w drobnych paluszkach  kieliszek wina pobudzał swoją zawartość...

Nieraz ulany do twych ust triumfował docierając w głąb do odważnych koneserów by ci kolei powiadomili umysł o powstającej w tle fantazji...


Przywykliśmy w cywilizacyjnym  świecie do pojazdów spalinowych  które świadcząc usługi transportowe przemieszczają nas w różne miejsca w tym także  zamieszkania...

A co jeśli znienacka w nieznanym dotąd pędzie usłyszymy nieoceniony metalicznie brzmiący po asfalcie odgłos....

Życzy pani sobie...


Twoje pierwsze skojarzenie które na widok podstawionego powozu w barwne gotyckie ornamentowe oblicze, 

czy zdążyło już wywołać niepokój który natychmiast zareagował utratą czucia w palcach i tym samym zakończył harce szklanym niezbyt dużym kielichem...

Czy w innych okolicznościach  wracając z  pracy,

z hucznej biesiady według odczytanych spojrzeń w moim zaprzęgu,

ty jako jedyna klacz równowagę na swej szpilce tracisz...


Zapraszam...

Niczym w cichej okolicy można będzie usłyszeć specyficzny werk blokady jednych z dwóch drzwiczek, 

w górnej ich części poruszony materiał ujawni nieco swoje wnętrze   poczym na odwrót twa ciekawość się nie zdobędzie...

Wchłoną ją myśli ...


Nieoceniona jest sakwa wyobraźni

i im dalej w głąb jej zawartości wśród mieniącej się posypki każdych z odczuć nadal tworzą się niezrównane sceny...

Rad jestem iż wabiąc we wzajemnością każde ze zmysłów przychylną zawsze jest ich cząstka

i takim relacjom nie omieszkam zerknąć na twe kształty snując swą niekończącą się opowieść...

Czy taką masz bieliznę w którą wpleciono rubinową nić....

Pytasz czy to możliwe iż za każdym razem gdy założysz cokolwiek

co dłonie wkrótce wygładzają twój oddech jak nagrodzony mnóstwo statuetek odbiera...


Poprzez zmierzone niejedno z twych spojrzeń wzrok  ma od zawsze gotową odpowiedź..

Kobiecość ...



Czas...

Dziś mierzony za pomocą  niewielkich rozmiarów płytki z elektroniką i dostępny w każdym urządzeniu...

 Dla jednych obsesją i brakiem doskonałości której nie są w stanie w sobie dostrzec...

Dla innych awangardą gdzie słysząc to słowo z zaświatów powinienem polemizować przytaczając całe mnóstwo przykładów po których prawie zawsze trzeba zużyć tyle samo soli trzeźwiących....

Jak jestem postrzegany w świecie gdzie nie każda nowoczesna baśń posiada swoje szczęśliwe zakończenie...

Dla większości jestem niepoprawnie żyjącym lekkoduchem wydobywającym ze swojego wnętrza początki uczłowieczenia które z kolei w zbiorze cnót próbują zrównoważyć szalę przepełnioną złem...








 To co wiecznym gotykiem spisane bywa nazbyt rządne wśród dociekliwych naszych zmysłów...

To przykłady...

To rozprawy...

To w końcu  i przede wszystkim przyciągające każde oczy wnętrze czarno białej ilustracji...

Czy dla swej przyjemności wśród wszelkiej możności swym ciałem karmisz doskonały mrok,

czy dla mego zachwytu który we mgle spijał z twych nagich ramion ogrzaną z westchnień rosę ...


Mrok...

Najdoskonalszy introligator z  rzemieślników który potrafi sprawić że każda twoja fantazja swój początek wyraża się już w  myślach...

Nie unikniesz sylab mniej sławnej operetki co poprzez uchylone usta pojawiać się będą na scenie

i jak na nie zareaguje twe serce od zawsze bezbłędnie swój ton wyrażające..... 



 Nie wiem od czego zacząć wpatrując się w oddaloną scenę 

w mitycznej otchłani,

gdzie pomiędzy dostojeństwa wzniesionymi w górę filarami można ujrzeć zakapturzoną postać 

w aksamitnej pelerynie...


Milczysz odwrócona tyłem do mnie przywodząc opuszkami palców właściwe litery w otwartej  przed tobą księdze

i tak jak za każdym gestem przywołane wyrazy  oczekują rychłej odpowiedzi...

Pytasz czy interesuje mnie twoje ciało czy najbogatsza skarbnica umysłu która odpowiednio ze zmysłami powiązana przekracza wszelkie granice...


Moja wiadomość właśnie została dostrzeżona niczym barwny taniec pochodni...


Raz w pelerynie,

raz w szacie poprzez którą wyglądają ukształtowane swej naturalnej ponętności piersi...

Pytasz czy potrafię w mroku nocy dostrzec mieniącą się opaskę na twym czole,

czy inny wielce przyciągający szczegół którego każda z gwiazd może tobie pozazdrościć....

Czy wiesz o czym tak mrocznym a zarazem pięknym wspominam ukrywając ostatni w zdaniu wyraz...


Próżno szukać w akcie naszych spojrzeń gdzie nawet zaintrygowany księżyc próbował swych kochanków oślepić przybierając na swej potędze...

Pochylonej tobie gdzie niejeden towarzyszył ci dreszcz w tej pozie, dość magnetycznej skłonności twego biustu który ocierając o wyściółkę łoża składał na jego powierzchni wielokrotny autograf,

to właśnie tobie dedykuję swój akcent a twój oddech którego kradnę swoimi ustami...


Czy to co delikatnym dłoniom podarowane odebrać wystarczy chwaląc rozchylone twe wargi...

Czy moje silne nieznające opamiętania na długość wyciągnę sięgając za koronkowy pas który nadszarpnięty niczym cugle podciągnie z rozmachem twe ciało  do głębokiej atrakcji...

Uwielbiam gdy tak ociekasz 

by w najbliższej chwili moje palce od samego podbródka po policzki wykonały perwersyjny podpis... 








 Dotyk ...

Czy wpierw poczujesz go osobiście,

czy z daleka wiodącą niewidzialne dla oka powietrze schadzkę mojej woni która wymieszana z twoim pH,

pozwala na każdą swawolę dłoni....

Odkrywam ciebie powoli...

Obnażam zmysły które z braku swojej kolejności wyczuwają szelest  mknącej w kniejach bestii...

Tymczasem starannie zebrane  pasma włosów,

 ku górze wzniesione

i chwilą nieznacznie szarpnięte nie opadną póki odsłoniętą szyją

nie prześlizgnie się zmierzający do twych ust wilgotny jęzor...


Dotyk...

Z czeluści co rządzi się jak niesforny przychówek zegara...

I wciąż tyka...

Serce...

Czy twoje moim kompozytorem który czując niejedną niesamowitą historię dyryguje twoimi palcami,

jak ja swoimi szarpiąc pomiędzy pośladkami koronkowe wędzidło...


Dotyk ...

Czy wstępem do twych pragnień będzie drwal i znakomity stolarz który w drewnie wykonał niejeden wizjer poprzez który z ciekawości zapragniesz zerknąć...

Czy do moich ulubionych w nieustannej cierpliwości będzie oczekiwać lśniących obcasów którymi przekroczysz próg zapomnianej komnaty gdzie tam od zawsze ciszą sam mrok jest jej zarządcą...

Pytasz czy pamiętam wodząc swym wzrokiem jak wtajemniczony podglądacz za każdym ruchem zadowolonych stóp które do wysokości bioder zdobiła przylegająca nylonowa przędza...

Czy on się zarumienił wydobywając z siebie 

i pomiędzy prowadzoną starannym tkactwem przejrzyste barwy purpury,

które pod wpływem twojego oddechu poruszyły każdą schowaną w gorsecie piersią...


Dotyk...

W której spisanej z westchnień naszej opowieści nie potrafi się oprzeć swym skłonnościom mroczny wątek...

Jak wyobrażasz sobie grę wstępną...

Czy zwykle jest w pozycji leżącej...

Czy dziś stojąc w progu drzwi pozwalasz siebie chłonąć przez me nozdrza....

Poprzez cieniowaną nylonową przędzę przedziera się jeszcze spokojny zarys warg sromowych...

Poprzez znikomy jeszcze dotyk podbrzusze zaczyna stopniowo reagować wysyłając poetycko tworzony list...


Dotyk...

Zapraszam w głąb komnaty tkliwych zwierzeń gdzie wśród rozpraszających świec samej ciemności oddech wyczuć można...

Zapraszam po omacku,

lecz bez strachu za me dłonie wiedziona do artystycznego rzemiosła,

gdzie wygładzona powierzchnia oparcia którego w półmroku swoimi plecami będziesz zwiedzać,

z pewnością niedługo ciebie zaskoczy,

choćby samym ubytkiem w liczbie mnogiej nieco wyrafinowanej....

Tak ...

Masz rację....

W dybach konfrontacji naszych myśli uniknąć nie sposób...


Dotyk...

Zapraszam w rozsunięte szpary twe delikatne dłonie,

które podsycane ciekawością 

nie będą osamotnione za sobą prowadząc twą głowę...

I jak...

Pytasz się jak wyglądasz 

 w intrygujących umysł dębowych pętach które na swoim regulowanym stelażu

i w każdym kierunku mogą zadziałać jak wahadło ukazując najlepszy dostęp do oczekujących przyjemności miejsc....

Czy obłędnie w tej naszej fascynacji wszelkich lubieżnych przeżyć,

gdzie w przyjętej pozie czujesz się jak klacz w moim prywatnym boksie... 

Na czym polega nasza pasja...

Czy na cierpliwości przy której prawie zawsze każdym obcasem próbujesz wygrawerować wyjątkowy autograf na podłodze...

Czy ją można nazwać sztuką która poprzez sprężyście oddychające twe ciało nie może się nasycić potęgując wachlarz doznań...

Widok przemieszczającej się po kątach mojej skromnej osoby powoli przyzwyczaja twój wzrok do reakcji na mój dotyk...

Prawie zawsze pierwszeństwo ma moja dłoń która uzbrojona w pokazie w rozłożyste szpony prezentuje w kolejności świetlistym widzom twój podbródek...

Odpowiednio ujęty sprawia iż powyżej jego twe usta uchylają swe wnętrze poszukując soczystego pocałunku poprzez który pozwolisz duszy na dalsze cielesne pieszczoty... 


Dłoń...

Czy to ona najczęściej jest tym sprytnym kontaktem z twoim ciałem wodząc i wyszukując wszelkie zagłębienia przy których prawie natychmiast wyczuć można początek dreszczy...

Czy tak właśnie jest ze skrytą częścią pod gorsetem która w jednym miejscu tworząc szczelinę dla moich palców w innym napinając ów materiał poddusza... 

Czy podobnie zachowuje się twoje podbrzusze do którego napłynął zewsząd przenikliwy puls,

chwilę po tym gdy zebrany na dole nylon w oczywistym stanie na górze przedstawił moim oczom skrępowaną wyniosłość...


Dotyk...

Nasz jest w pełni odwzajemniony ...

Moje dłonie...

Twoje uda zarówno po zewnętrznej

 i wewnętrznej ich stronie elektryzującym impulsem przesyłają pod palcami artyście twoją doskonałość ....

W kontakcie delikatnego kilkakrotnego muśnięcia stają się 

coraz bardziej gorące niż kiedykolwiek...

Pocą się pokrywając wyrzeźbione przez dojrzałość tkliwe miejsca stróżką wonności której zawieszone łzy bez problemu wyczuć można na nazywanej przeze mnie poetycko przędzy....

Czy teraz poczujesz przeszywający ciało dreszcz który niczym jak pędzący grot po napiętej cięciwie powiadomi wszelkie ośrodki nerwowe o moim bezpośrednim najściu....

 











 




 



 


Pytasz co skrywają nasze myśli których niezliczone pokłady z dala od zgiełku 

i niekoniecznie w domowym zaciszu  tworzą nowy scenariusz akcji...

Wtem słychać dźwięczny znaczący głos dotyczący twojej czynności...


Nie baw się majtkami podnosząc kilkakrotnie dolegającą koronkę od swego łona...


Do twarzy ci  z purpurą i skrytym uśmiechem...





Uwielbiam ciebie z tym rozleniwieniem któremu jedynie figle w głowie...

Popatrz...

Założone kabaretki nieprzyzwyczajone do ręcznego tkactwa wyglądają na tobie nieprzyzwoicie...

Na lewym udzie znany kierunek sztuki wraz z każdym wydepilowanym miejscem tworzy coraz częściej podniecony szkic...

Wystarczy dotknąć,

poczekać i chłonąć podróżującą tam i na powrót swawolę dreszczy...

 Zwierzenia w których czułość jak największa dla duszy przyjemność potrafi zatriumfować...

Na pergaminie którego zawartość zwiewnym szalem skryta,

jest jak jedna z dwóch które spragnione oczekują moich ust...

 Pytasz się ile razy twe stopy czytałem spokojnie śliniąc językiem byś  w kulminacyjnym momencie swą wargę w podniecie przygryzła...


Krocie...  

 

 Subtelny czy raczej wyrazisty w swej głębi...

Każde wcięcie w dekolcie pobudza wyobraźnię,

a zasłoniwszy swe skarby przed światem świadczy  o niejednej

z tajemnic  w twoich myślach skrzętnie skrywanych...

Na cóż mi przyjdzie patrzeć...

Czy na hipnotyzujący rowek pomiędzy skrytymi piersiami,

czy może na twój wzrok którego niekiedy przysłania biała róża...


Loża...

Kiedy purpurowy aksamit triumfuje...

Czyż nie w czasie gdy muśnięty twą dłonią nieznacznie zmienia swoją strukturę nęcąc twe wdzięki...

Idealnie dobrane barwy są jak ciąg dalszy nakreślony przez  nasze pragnienia...

Czy będzie to czerń zmysłowej bielizny,

gęstej miejscami sieci która przysłania oddychające rozkosznie owoce...

Czy będzie to mieniący się w twych oczach blask orszaku świec które swymi językami chyląc swe oblicze zachowują się tutaj niezbyt przyzwoicie....

Przyznaj...

Uwielbiasz takież  sprzyjające tobie relacje 


 

 

 


 Orginalny prezent...

Co ma wspólnego pas do pończoch z obsypaną kokosowymi wiórkami niewielkich rozmiarów słodyczą...

Bym zapomniał o czymś co pobudza  każdy ze zmysłów...

Wystarczy jedna,

zawsze drapieżna którą spośród osadzonego w źródlanej wodzie bukietu wybiorę....

Teraz wystarczy posłuchać twojego operowego serca...




Dla Ciebie

Dostałem od Ciebie najcenniejszy prezent, ponoć ofiarowane źródło najczulszych doznań we wzajemności, pozwala Nam przetrwać najcięższe chwil...