Ileż cebrzyków mogło doświadczyć twego piękna kiedy nabierając do nich esencji życia za każdym razem wodna toń stworzy idealnie spokojne zwierciadło...
Taką cię zapamiętam...Pod wpływem chwili
Ile razy można gapić się w jeden i ten sam teledysk w którym znana modelka poprzez wybrane sesje obrazuje każdą z emocji...
W tym samym czasie diabeł szkicuje swój projekt dla zagubionych dusz...
To kładka linowa w jedną stronę...
Siłą wyobraźni widać sprytnie wyrzeźbione elementy tworzące magiczne przejście...
Świat oszalał...
Twierdzi niejeden anioł stróż widząc podążające w dość zakrzywionych zwierciadle ludzkie istoty...
Urywki słów...
Palące się źdźbło w bukiecie z ziół
i jedno pragnienie według myśli co z uczynków naszej woli spisane,
by zostać świadkiem tegoż co wiosną poniekąd zawsze rozkwita..
Nasze szczęście...
Tyleż łakoci dla twoich oczu...
Niemniej dla twarzy a skończywszy na perłowych ust akcencie...
Twą radością było coś skromnego ode mnie właśnie w ten dzień...
To który błyszczyk mam wybrać...
Czy podkreślił to czego my mężczyźni nie dostrzegamy patrząc chwilę później po sycącym pocałunku...
Skradłaś me serce nie portfel...
Czy wpierw był zapach nieco skomplikowany w swej recepturze by mogli wszyscy podrobić...
Czy to były tylko moje dłonie które wybrawszy się na schadzkę po twoim karku naszą bliskość taktownie rozbudzały...
Kluczem do tej zagadki nie były odsłonięte twe kolana,
niekiedy swawolnie rozciągnięta bluzka gdzie ukradkiem nie kryłem swego uśmiechu...
Kluczem był dotyk szyi i karku...
Piękno ...Myśli
Piękno...
Tyleż myśli na raz w jednym kadrze ...Toteż każdy fotograf w każdym zbiorze ilustrowanych przez migawkę aparatu obrazów pragnie doszukać się tegoż co zaistniało w danym momencie...
Zgadywać nam przyjdzie do woli czym karmiona każda z emocji wielobarwna postać co tak naprawdę czuje...
W końcu co my czujemy...
Życie...
Fascynację...
Idealne wyobrażenie podniet które niekiedy ze wzajemności wyrażone kłania się wstępem do onieśmielenia....
A może przede wszystkim do odwagi...
Tyleż myśli...
I każda z nich niezależnie od danej scenerii w którym pozuje modelka ulatuje na gorącą plażę gdzie jedynie podglądaczem może zostać powiew wiatru...
Pomiędzy koralikami bransoletki
niekiedy nazbyt często opuszkami palców dotykanej dla widocznej zabawy powstaje cały tok tajemnic które naraz odszyfrowane mogły by stanowic zagrożenie dla samej kobiety...
Później my mężczyzni zapewne byśmy się tłumaczyli iż zrobiliśmy to nieświadomie znając już wasze myśli...
Tyleż myśli...
Gdzie niekiedy jeden wyraz głęboko ukryty w podświadomości wyraża skromne pragnienie podziwu z naszej strony...
Czy nie jest tak że w tej chwili chciałabyś być przytulona krzycząc to w milczeniu od rana...
Tyłem do mnie....
Tak zwyczajnie...
I być może po to by obudzić każdy pierwotny instynkt dyktowany przez mój dotyk...
Skrył się na wysokości twego karku...
Dla Ciebie
Jedno z wyobrażeń...
Siedzę...
Niegdyś siedziałem na narożniku gdzie na przeciw mnie mogłem godzinami patrzeć na jakikolwiek twój ruch...
I tak za każdym razem śmiałaś się ze mnie wiedząc co w danym momencie myślałem....
Teraz...
Teraz choć cię nie widzę przez ramię zaglądasz co piszę na twój temat...
Niebywałe jest uzyskanie składu esencji która jak będącą z moich wspomnień staranie dobraną kompozycją przez perfumiarzy pozostawia
nie tyle co ciągnącą się smugę zapachu
a i pozostawia siebie przez cały czas w pędzie powietrza....
Madame pozwoli że przedstawię afrodyzjakiem
i obiecuję iż uśmiechu nam nie zabraknie...
Przywykłem przed czasem przychodzić na każde z naszych spotkań które pozostawiały zawsze fragment niedokończonej rozmowy...
Uwielbiasz gdy tak zgaduję co miałaś na myśli przekładając na talerzyku widelczykiem odrobinę deseru...
Czy trudno złapać uciekającą do pierwszej warstwy biszkoptu kroplę polewy...
Tulę...
I nie ważne jest że jesienny powiew wiatru próbuje nam przeszkodzić raz po raz przenikając kosmyk twych włosów...
Co za ciekawą wiadomość ci przyniósł ten lekkoduch iż długo nie postrzymując usłyszałem twój od dawna skrywany chichot...
A staliśmy oparci o balustradę tarasową gdzie poniżej niezwracając uwagi woźnicy trwało w najlepsze rendez-vous czarnej jak mrok klaczy z jej ogierem...
Tulę...
Przez każdą warstwę utkanej tkaniny do samej z której została wykonana ta specjalnie przez ciebie założona sukienka wyczuwam mimowolnie twój dygot...
Dzieje się tak jak za pierwszym razem kiedy to z niedowierzaniem próbujesz uświadomić sobie że wśród całego tegoż rodu są jeszcze na tym świecie prawdziwi dżentelmeni ...
Zagraj dla mnie dwa dźwięki które wpierw ochoczo przylegającym towarzyszą twym jędrnym wyniosłości kiedy zasiądą na fortepianie...
Zagraj dla mnie kolejne te najtkliwsze co zowią się niekończącym westchnieniem gdy poczujesz na sobie mój szarmancki dotyk...
On mrokiem wędruje jak poławiacz najpiękniejszych pereł....
Dla Ciebie
Przywiąż mnie w najciemniejszym miejscu swej komnaty...
Nakarm mnie swoim pięknem które przez głodne twe usta oczami przemawia,a stanę się sytym wnętrzem wiecznego bogactwa...
Przywiąż mnie...
Dla Ciebie
I patrzę codziennie na ułożone szpilki których miałaś całe mnóstwo z nadzieją by ich odgłos ponownie usłyszeć....
I słucham czego nasz zmysł wyuczony latami na chwil kilka zapominał
iż chowasz się tuż za drzwiami by mnie przestraszyć...
Wróć....
Wierszem
Patrzyłem...
Pilnie uczyłem się z natchnienia jak dostrzec w twych oczach tęsknotę która łapczywie wypatrywała moich dłoni na twych biodrach...
Wygrał mój podbródek chowając się w twoich włosach...
Jakim kwiatem jesteś,
kiedy to wysublimowane piękno twym oddechem każde z pragnień nęci...
Twoje wtulone we mnie,
kiedy na moich skroniach instynktownie pulsuje jeszcze szarmanckim twoim podbrzuszem...
Jestem...
Będę jego spełnieniem gdzie on w swoim pędzie zaprasza do głębokich westchnień...
To kiedy będziemy świntuszyć lirycznie wydobywając oddech ze skrywanej przede mną twojej zmysłowości...
Czy nią nie pragniesz studząc ją kroplami wody które z nielicznych uchwycone we wnętrzu doskonałości warg wydają na świat chwilową przyjemność...
Wierszem...
Czym są dłonie które wśród swych pieszczot słynąć,
pragną teraz jedynie dotknąć policzka,
wzdłuż szyi do karku swe palce przesunąć i w twych włosach odnaleźć wite gniazdo namiętnością...
Ubierz dla mnie kabaretki coby skrywane pod falbanką twe wyżyny poczuły mnogość zbliżonego do koronek zachwytu...
One najlepiej wiedzą czym sprawić ci rozkosz...
Ubierz dla mnie kabaretki coby skrywane pod falbanką twe wyżyny poczuły mnogość zbliżonego do koronek zachwytu...
One najlepiej wiedzą czym sprawić ci rozkosz...
Z mroku powstałaś,
z jarzma nadziei gdzie rodny powił się plon...
O czułości odwzajemniona...
Ile mam na ciebie doczekać...
Kosmyk...
Taki frywolny wpierw pomiędzy twoimi palcami zawsze bywa nieco rozkojarzony drobną przyjemnością...
Dziś w parze wybrany wprost z grzywki sprawił iż na twej twarzy odwaga mierzy się z onieśmieleniem....
Nie znasz mnie a jedynie decydujesz się polegać na swej kobiecej intuicji która angażując seksapil zwabia moje oczy.....
Kosmyk...
Zawsze jest jak osobisty
i swawolny goniec którego powiew ogrzanego powietrza podrywa łasząc twoje wonne skronie....
Czy to właściwe określenie widząc uchylone usta którym jeszcze nad wyraz spokojnie oddychasz czując wzdłuż twoich ramion mój dotyk...
Parno...
Dziś raczej mglisto po uprzedniej kąpieli gdzie już za chwilę ciało bogini przemknie bosymi stopami pozostawiając wilgotne ślady na parkiecie...
Zaistniałe przycupnięcie przy komodzie ukazuje wyraziste w doskonałości kobiece plecy...
Które na dzisiejszy wieczór wybrałaś ...
Czy te które nieobyczajnie podkreślają lśniącą w swej naturze słodycz,
czy może takie najzwyklejsze chroniące tabu...
Dziś śpij nago ...
Skrawek ...
Niejeden zmysłowy tworzący kostium w prześwitujących strzępach koronki...
Ten najdelikatniejszy zdobił podniecone powiewem twoje sutki...
Z tegoż samego materiału pod skrywanym bogactwem wzornictwa bardzo krótkiej spódniczki,
dostrzec można było oddychającą słodycz...
Uwielbiam taką ciebie...
Bezbronną która oczekując spragnionych rozkoszy wyzwań wypatruje wzrokiem moich palców...
Skrawek...
Pozornie niezmierzona wartość która przypominając wstęgę z łatwością może posłużyć do związania nadgarstków...
I tak stałaś zniewolona patrząc w otchłań póki się z zaświatów nie pojawiłem w orszaku płochliwych świec....
Powiadają ci z najśmielszych,
co im jedynie figle pozostały w pamięci,
iż należy każdą twą przyjemność adorować począwszy od masażu żywą oliwą która swobodnie spływając po wszystkich zakamarkach,
w moich palcach zawsze sprzymierzeńców znajdzie....
Ile spojrzeń wystarczy,
ile zaspokojonych poczyniłem oddechów które spragnionymi ustami sączyły ciszą sylaby,
kiedy jeden z pierwszych dotarł do twego źródła...
A jakie było w dotyku
i czy było oczywistą perłą w swym perlistym sosie,
byś jak pobudzona klacz spokojnie już nie stała...
Ponoć każdej twórczości sprzyja płomień świecy ...
Czy w tej chwili wystarczy jedna której w samotności towarzyszą twoje oczy....
Ujęty w drobnych paluszkach kieliszek wina pobudzał swoją zawartość...
Nieraz ulany do twych ust triumfował docierając w głąb do odważnych koneserów by ci kolei powiadomili umysł o powstającej w tle fantazji...
Przywykliśmy w cywilizacyjnym świecie do pojazdów spalinowych które świadcząc usługi transportowe przemieszczają nas w różne miejsca w tym także zamieszkania...
A co jeśli znienacka w nieznanym dotąd pędzie usłyszymy nieoceniony metalicznie brzmiący po asfalcie odgłos....
Życzy pani sobie...
Twoje pierwsze skojarzenie które na widok podstawionego powozu w barwne gotyckie ornamentowe oblicze,
czy zdążyło już wywołać niepokój który natychmiast zareagował utratą czucia w palcach i tym samym zakończył harce szklanym niezbyt dużym kielichem...
Czy w innych okolicznościach wracając z pracy,
z hucznej biesiady według odczytanych spojrzeń w moim zaprzęgu,
ty jako jedyna klacz równowagę na swej szpilce tracisz...
Zapraszam...
Niczym w cichej okolicy można będzie usłyszeć specyficzny werk blokady jednych z dwóch drzwiczek,
w górnej ich części poruszony materiał ujawni nieco swoje wnętrze poczym na odwrót twa ciekawość się nie zdobędzie...
Wchłoną ją myśli ...
Nieoceniona jest sakwa wyobraźni
i im dalej w głąb jej zawartości wśród mieniącej się posypki każdych z odczuć nadal tworzą się niezrównane sceny...
Rad jestem iż wabiąc we wzajemnością każde ze zmysłów przychylną zawsze jest ich cząstka
i takim relacjom nie omieszkam zerknąć na twe kształty snując swą niekończącą się opowieść...
Czy taką masz bieliznę w którą wpleciono rubinową nić....
Pytasz czy to możliwe iż za każdym razem gdy założysz cokolwiek
co dłonie wkrótce wygładzają twój oddech jak nagrodzony mnóstwo statuetek odbiera...
Poprzez zmierzone niejedno z twych spojrzeń wzrok ma od zawsze gotową odpowiedź..
Kobiecość ...
Czas...
Dziś mierzony za pomocą niewielkich rozmiarów płytki z elektroniką i dostępny w każdym urządzeniu...
Dla jednych obsesją i brakiem doskonałości której nie są w stanie w sobie dostrzec...
Dla innych awangardą gdzie słysząc to słowo z zaświatów powinienem polemizować przytaczając całe mnóstwo przykładów po których prawie zawsze trzeba zużyć tyle samo soli trzeźwiących....
Jak jestem postrzegany w świecie gdzie nie każda nowoczesna baśń posiada swoje szczęśliwe zakończenie...
Dla większości jestem niepoprawnie żyjącym lekkoduchem wydobywającym ze swojego wnętrza początki uczłowieczenia które z kolei w zbiorze cnót próbują zrównoważyć szalę przepełnioną złem...
To co wiecznym gotykiem spisane bywa nazbyt rządne wśród dociekliwych naszych zmysłów...
To przykłady...
To rozprawy...
To w końcu i przede wszystkim przyciągające każde oczy wnętrze czarno białej ilustracji...
Czy dla swej przyjemności wśród wszelkiej możności swym ciałem karmisz doskonały mrok,
czy dla mego zachwytu który we mgle spijał z twych nagich ramion ogrzaną z westchnień rosę ...
Mrok...
Najdoskonalszy introligator z rzemieślników który potrafi sprawić że każda twoja fantazja swój początek wyraża się już w myślach...
Nie unikniesz sylab mniej sławnej operetki co poprzez uchylone usta pojawiać się będą na scenie
i jak na nie zareaguje twe serce od zawsze bezbłędnie swój ton wyrażające.....
Nie wiem od czego zacząć wpatrując się w oddaloną scenę
w mitycznej otchłani,
gdzie pomiędzy dostojeństwa wzniesionymi w górę filarami można ujrzeć zakapturzoną postać
w aksamitnej pelerynie...
Milczysz odwrócona tyłem do mnie przywodząc opuszkami palców właściwe litery w otwartej przed tobą księdze
i tak jak za każdym gestem przywołane wyrazy oczekują rychłej odpowiedzi...
Pytasz czy interesuje mnie twoje ciało czy najbogatsza skarbnica umysłu która odpowiednio ze zmysłami powiązana przekracza wszelkie granice...
Moja wiadomość właśnie została dostrzeżona niczym barwny taniec pochodni...
Raz w pelerynie,
raz w szacie poprzez którą wyglądają ukształtowane swej naturalnej ponętności piersi...
Pytasz czy potrafię w mroku nocy dostrzec mieniącą się opaskę na twym czole,
czy inny wielce przyciągający szczegół którego każda z gwiazd może tobie pozazdrościć....
Czy wiesz o czym tak mrocznym a zarazem pięknym wspominam ukrywając ostatni w zdaniu wyraz...
Próżno szukać w akcie naszych spojrzeń gdzie nawet zaintrygowany księżyc próbował swych kochanków oślepić przybierając na swej potędze...
Pochylonej tobie gdzie niejeden towarzyszył ci dreszcz w tej pozie, dość magnetycznej skłonności twego biustu który ocierając o wyściółkę łoża składał na jego powierzchni wielokrotny autograf,
to właśnie tobie dedykuję swój akcent a twój oddech którego kradnę swoimi ustami...
Czy to co delikatnym dłoniom podarowane odebrać wystarczy chwaląc rozchylone twe wargi...
Czy moje silne nieznające opamiętania na długość wyciągnę sięgając za koronkowy pas który nadszarpnięty niczym cugle podciągnie z rozmachem twe ciało do głębokiej atrakcji...
Uwielbiam gdy tak ociekasz
by w najbliższej chwili moje palce od samego podbródka po policzki wykonały perwersyjny podpis...
Dotyk ...
Czy wpierw poczujesz go osobiście,
czy z daleka wiodącą niewidzialne dla oka powietrze schadzkę mojej woni która wymieszana z twoim pH,
pozwala na każdą swawolę dłoni....
Odkrywam ciebie powoli...
Obnażam zmysły które z braku swojej kolejności wyczuwają szelest mknącej w kniejach bestii...
Tymczasem starannie zebrane pasma włosów,
ku górze wzniesione
i chwilą nieznacznie szarpnięte nie opadną póki odsłoniętą szyją
nie prześlizgnie się zmierzający do twych ust wilgotny jęzor...
Dotyk...
Z czeluści co rządzi się jak niesforny przychówek zegara...
I wciąż tyka...
Serce...
Czy twoje moim kompozytorem który czując niejedną niesamowitą historię dyryguje twoimi palcami,
jak ja swoimi szarpiąc pomiędzy pośladkami koronkowe wędzidło...
Dotyk ...
Czy wstępem do twych pragnień będzie drwal i znakomity stolarz który w drewnie wykonał niejeden wizjer poprzez który z ciekawości zapragniesz zerknąć...
Czy do moich ulubionych w nieustannej cierpliwości będzie oczekiwać lśniących obcasów którymi przekroczysz próg zapomnianej komnaty gdzie tam od zawsze ciszą sam mrok jest jej zarządcą...
Pytasz czy pamiętam wodząc swym wzrokiem jak wtajemniczony podglądacz za każdym ruchem zadowolonych stóp które do wysokości bioder zdobiła przylegająca nylonowa przędza...
Czy on się zarumienił wydobywając z siebie
i pomiędzy prowadzoną starannym tkactwem przejrzyste barwy purpury,
które pod wpływem twojego oddechu poruszyły każdą schowaną w gorsecie piersią...
Dotyk...
W której spisanej z westchnień naszej opowieści nie potrafi się oprzeć swym skłonnościom mroczny wątek...
Jak wyobrażasz sobie grę wstępną...
Czy zwykle jest w pozycji leżącej...
Czy dziś stojąc w progu drzwi pozwalasz siebie chłonąć przez me nozdrza....
Poprzez cieniowaną nylonową przędzę przedziera się jeszcze spokojny zarys warg sromowych...
Poprzez znikomy jeszcze dotyk podbrzusze zaczyna stopniowo reagować wysyłając poetycko tworzony list...
Dotyk...
Zapraszam w głąb komnaty tkliwych zwierzeń gdzie wśród rozpraszających świec samej ciemności oddech wyczuć można...
Zapraszam po omacku,
lecz bez strachu za me dłonie wiedziona do artystycznego rzemiosła,
gdzie wygładzona powierzchnia oparcia którego w półmroku swoimi plecami będziesz zwiedzać,
z pewnością niedługo ciebie zaskoczy,
choćby samym ubytkiem w liczbie mnogiej nieco wyrafinowanej....
Tak ...
Masz rację....
W dybach konfrontacji naszych myśli uniknąć nie sposób...
Dotyk...
Zapraszam w rozsunięte szpary twe delikatne dłonie,
które podsycane ciekawością
nie będą osamotnione za sobą prowadząc twą głowę...
I jak...
Pytasz się jak wyglądasz
w intrygujących umysł dębowych pętach które na swoim regulowanym stelażu
i w każdym kierunku mogą zadziałać jak wahadło ukazując najlepszy dostęp do oczekujących przyjemności miejsc....
Czy obłędnie w tej naszej fascynacji wszelkich lubieżnych przeżyć,
gdzie w przyjętej pozie czujesz się jak klacz w moim prywatnym boksie...
Na czym polega nasza pasja...
Czy na cierpliwości przy której prawie zawsze każdym obcasem próbujesz wygrawerować wyjątkowy autograf na podłodze...
Czy ją można nazwać sztuką która poprzez sprężyście oddychające twe ciało nie może się nasycić potęgując wachlarz doznań...
Widok przemieszczającej się po kątach mojej skromnej osoby powoli przyzwyczaja twój wzrok do reakcji na mój dotyk...
Prawie zawsze pierwszeństwo ma moja dłoń która uzbrojona w pokazie w rozłożyste szpony prezentuje w kolejności świetlistym widzom twój podbródek...
Odpowiednio ujęty sprawia iż powyżej jego twe usta uchylają swe wnętrze poszukując soczystego pocałunku poprzez który pozwolisz duszy na dalsze cielesne pieszczoty...
Dłoń...
Czy to ona najczęściej jest tym sprytnym kontaktem z twoim ciałem wodząc i wyszukując wszelkie zagłębienia przy których prawie natychmiast wyczuć można początek dreszczy...
Czy tak właśnie jest ze skrytą częścią pod gorsetem która w jednym miejscu tworząc szczelinę dla moich palców w innym napinając ów materiał poddusza...
Czy podobnie zachowuje się twoje podbrzusze do którego napłynął zewsząd przenikliwy puls,
chwilę po tym gdy zebrany na dole nylon w oczywistym stanie na górze przedstawił moim oczom skrępowaną wyniosłość...
Dotyk...
Nasz jest w pełni odwzajemniony ...
Moje dłonie...
Twoje uda zarówno po zewnętrznej
i wewnętrznej ich stronie elektryzującym impulsem przesyłają pod palcami artyście twoją doskonałość ....
W kontakcie delikatnego kilkakrotnego muśnięcia stają się
coraz bardziej gorące niż kiedykolwiek...
Pocą się pokrywając wyrzeźbione przez dojrzałość tkliwe miejsca stróżką wonności której zawieszone łzy bez problemu wyczuć można na nazywanej przeze mnie poetycko przędzy....
Czy teraz poczujesz przeszywający ciało dreszcz który niczym jak pędzący grot po napiętej cięciwie powiadomi wszelkie ośrodki nerwowe o moim bezpośrednim najściu....
Pytasz co skrywają nasze myśli których niezliczone pokłady z dala od zgiełku
i niekoniecznie w domowym zaciszu tworzą nowy scenariusz akcji...
Wtem słychać dźwięczny znaczący głos dotyczący twojej czynności...
Nie baw się majtkami podnosząc kilkakrotnie dolegającą koronkę od swego łona...
Do twarzy ci z purpurą i skrytym uśmiechem...
Uwielbiam ciebie z tym rozleniwieniem któremu jedynie figle w głowie...
Popatrz...
Założone kabaretki nieprzyzwyczajone do ręcznego tkactwa wyglądają na tobie nieprzyzwoicie...
Na lewym udzie znany kierunek sztuki wraz z każdym wydepilowanym miejscem tworzy coraz częściej podniecony szkic...
Wystarczy dotknąć,
poczekać i chłonąć podróżującą tam i na powrót swawolę dreszczy...
Zwierzenia w których czułość jak największa dla duszy przyjemność potrafi zatriumfować...
Na pergaminie którego zawartość zwiewnym szalem skryta,
jest jak jedna z dwóch które spragnione oczekują moich ust...
Pytasz się ile razy twe stopy czytałem spokojnie śliniąc językiem byś w kulminacyjnym momencie swą wargę w podniecie przygryzła...
Krocie...
Subtelny czy raczej wyrazisty w swej głębi...
Każde wcięcie w dekolcie pobudza wyobraźnię,
a zasłoniwszy swe skarby przed światem świadczy o niejednej
z tajemnic w twoich myślach skrzętnie skrywanych...
Na cóż mi przyjdzie patrzeć...
Czy na hipnotyzujący rowek pomiędzy skrytymi piersiami,
czy może na twój wzrok którego niekiedy przysłania biała róża...
Loża...
Kiedy purpurowy aksamit triumfuje...
Czyż nie w czasie gdy muśnięty twą dłonią nieznacznie zmienia swoją strukturę nęcąc twe wdzięki...
Idealnie dobrane barwy są jak ciąg dalszy nakreślony przez nasze pragnienia...
Czy będzie to czerń zmysłowej bielizny,
gęstej miejscami sieci która przysłania oddychające rozkosznie owoce...
Czy będzie to mieniący się w twych oczach blask orszaku świec które swymi językami chyląc swe oblicze zachowują się tutaj niezbyt przyzwoicie....
Przyznaj...
Uwielbiasz takież sprzyjające tobie relacje
Orginalny prezent...
Co ma wspólnego pas do pończoch z obsypaną kokosowymi wiórkami niewielkich rozmiarów słodyczą...
Bym zapomniał o czymś co pobudza każdy ze zmysłów...
Wystarczy jedna,
zawsze drapieżna którą spośród osadzonego w źródlanej wodzie bukietu wybiorę....
Teraz wystarczy posłuchać twojego operowego serca...
Dla Ciebie
Dostałem od Ciebie najcenniejszy prezent, ponoć ofiarowane źródło najczulszych doznań we wzajemności, pozwala Nam przetrwać najcięższe chwil...
-
Życzysz sobie... przede wszystkim normalności, a jaka była przed pandemią... Wywołując mój omen, bym niepostrzeżenie przybył nie wystarczy ...
-
Żyłem wpatrzony w ciebie jak w najcudowniejszą ikonę jaką zbiór wszelkich emocji powołał do życia... Mogłem godzinami wpatrywać ...