Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Opowieść. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Opowieść. Pokaż wszystkie posty

 Resocjalizacja definiowana przez mnóstwo wykształconych ludzkich jednostek jako powrót do normalnego funkcjonowania w społeczeństwie...

Czy większość dokonywanych przestępstw można wyeliminować taką metodą czy raczej za poniesioną winę należało każdą istotę skrócić o głowę....

Ukradłeś/aś bo nie było na chleb,

czy to raczej była forma łatwo dostępnych środków do lepszego bytowania...

Obcowałeś/aś płciowo spełniając zachcianki swojego wyostrzonego popędu w wyniku którego z przyczyn w każdym stopniu uległo  pogorszeniu zdrowie psychicznie ofiary...

....


Obudziłem się...

W tym pomieszczeniu trudno odgadnąć przemijający czas ponieważ w każdej ze ścian włącznie z sufitem szpitalna architektura nie uwzględniła okien....

Moje głębokie i niejedno westchnienie poraz kolejny próbowało przyzwyczaić gałki oczne  do sterylnego światła w izolatce....

Była to jedna z wielu specjalnie wyposażonych sal do których wykwalifikowana kadra pracowników umieszczała  pacjentów z różnymi psychicznymi schorzeniami....

Czy byłem jednym z nich wodząc swym wzrokiem po ukrytej soczewce jednej z kilku kamer która najwyraźniej po swojej właściwej stronie przyciągała wielce wykształcony umysł...


Przywykłem do wyrażania przez innych wszelkiej opinii na mój temat w których prawie zawsze wszyscy negowali mój życiowy byt...

Urodziłem się po to by kochać i służyć ludzkiej wrażliwości ale z czasem nazywany przez życiorys wachlarz cech sięgnął po niewygodne dla ogółu....

Jak przez mgłę z bliska widzialną jak za pierwszym razem tak i teraz słyszałem głosy zgromadzonego tuż przed wejściem do izolatki lekarzy i odpowiednich służb do których dołączył zastępca inspektora...

Chwilę coś tam między sobą szeptali by po paru minutach powiadomić profesora że jednego z dwóch jego sanitariuszy którzy próbował mnie obezwładnić feralnego wieczoru spotkało coś strasznego...

Mimo że bezpośrednio nie wiązali tegoż przypadku ze mną,

samo to że w niejasnych okolicznościach tydzień temu zginął śmiercią tragiczną wywołało u protegowanej śmiech którego prawie natychmiast próbowała zdławić widząc u starszego mężczyzny irytujący wyraz twarzy...


Rzadko kiedy już na początku znajomości bądź jak teraz od progu wnętrza w specjalistycznej klinice nazywam ciemnowłosą lekarkę wcieleniem Kleopatry i nie było by 

w tym nic dziwnego gdyby nie fakt że dopiero po tłumaczeniu z pierwocin właśnie o tym się dowiaduje...

Tak...

Nie da się tego ukryć że od zawsze prawie kobietom komplementy nie zważywszy na wynikające z tej szczerej uprzejmości w późniejszym czasie  kłopoty....

Tutaj mogłem do woli poczuć odwzajemnione odczucie które skutkowało niekończącym się pokładem fantazji która w początkowej fazie dyktowała oddech...

Zawsze mogła użyć schowanej w kieszeni fartucha strzykawki która powinna w miarę celnie trafić w moją skórę powodując natychmiastową utratę przytomności....


Taki spokojny mężczyzna...

Aż trudno uwierzyć  że mogłem z premedytacją wymierzyć śmiertelną karę innemu człowiekowi który przerabiając w swoim życiu kilkanaście paragrafów najczęściej siedział w ciepłej przytulnej celi....

Na dodatek z moich wybujałych opowieści których na bieżąco nagrywali celem weryfikacji zdrowia psychicznego,

 tylko młoda pani doktor dostrzegła związek pomiędzy  moim zachowaniem  w stanie podwyższonego stresu,

 a tragicznym wypadkiem pracownika ratownictwa medycznego.... 

Przeglądając klatka za klatką moment doprowadzenia mnie do kliniki i porównując go z innymi zbliżonymi materiałami,

na własne oczy dostrzegła  ewidentny motyw znęcania się na wybranych pacjentach....


Zdumiewająca jest nowoczesność w której jednym dotknięciem intuicyjnego przycisku wstrzymać można odtwarzanie nagranej scenerii  i tym samym sposobem do woli przesunąć kadr,

bądź spowolnić na tyle scenę by wychwycić interesujący nas szczegół...

Siedziałem na brzegu łóżka opierając się prawą rękę o poręcz która zaskakująco dla wszystkich wykazywała nieznaczny ruch w okolicy samego mocowania...

W tym momencie można było uchwycić na właściwym monitorze mocno zaciśnięte delikatne dłonie na jej górnym fragmencie..

Jaki lek przyczynia się do takich halucynacji które pod wpływem spisanej na kartce papieru medycznej notatki potrafią ożyć w dowolnym miejscu i czasie,

a przy okazji wywołując do tego stopnia głębokie zamyślenie by strącić z biurka kubek kawy....


Czy mój wzrok zdążył się już przyzwyczaić do widoku kobiet które bez zażenowania spacerują po swej komnacie nago...

Czy wobec wszystkich wcieleń to pierwsze i tak bardzo ekscentryczne bez jakichkolwiek obaw spokojnie przemierzyło drogę utrzymanej w temperaturze ciała odżywczej kąpieli...

Im nigdy nie dano ciebie ujrzeć kołyszącą dorodnymi owocami które w dzisiejszych czasach ochoczo wyglądają w rozciągniętej długiej koszulce sięgającej na tyle co nieznacznie zakryć pośladki....

W tym momencie słychać niewielkie stuknięcie szklanego kieliszka o stolik które pod wpływem pozostającego w jego wnętrzu odrobiny wina pokonało odcinek kilkunastu centymetrów w końcu spadając na podłogę... 


Komu zawdzięczam swą dociekliwą ciekawość która w wyjątkowym piśmie zdobyła się na odwagę by cię czytać...

Czy z każdym wersem do którego sunące me palce doskoczą do pobudzonych dotykiem żeber,

twój oddech będzie tworzył tło wzlotów wydychanych do naszej sztuki....

....

Uwielbiam się droczyć z twoim ciałem naciągając znoszony materiał koszuli na nagą gorącą wyniosłość....

Czy ci służy takie podglądactwo gdzie nie tylko moim ustom wyostrza się apetyt...

Czy wystarczy owe miejsce musnąć,

do góry samym koniuszkiem przeciągnąć po którym swą ścieżką swawolę urządzi pozostawiona w roweczku kropla...








 




 







  


 Jak wygląda moje biuro.... Jak zwykle przepełnione wyślizgującymi  się spod sterty dokumentów kartkami których nie nadążam zbierać...

Czy warto zadawać sobie pytanie kim jestem wodząc swym wzrokiem po niewielkim pomieszczeniu starej kamienicy...

Dyskusje z samym sobą przerywa tekstowa wiadomość która dociera poprzez uznawane dziś muzealne urządzenie.

...Kwadrans po dwunastej w tym samym miejscu....

Pamiętam jak pierwszy raz  dotarłem pod wskazany adres...

Punktualność była wskazana lecz nie można było tutaj znaleźć się wcześniej niż w wyznaczonym czasie...

Dlaczego...

Chyba jeden z najbardziej przychodzących powodów tegoż instruktażu można zaobserwować wysiadając w obrębie migoczącej ulicznej latarni która akurat stała zamontowana pomiędzy wąskim przejściem pomiędzy budynkami...

A było tam jaskrawo od mieniących się ozdób na damskiej garderobie,

tudzież na samym dole gdzie każdą nóżkę zdobił obcas...

Dla każdej uśmiechniętej i ochoczo zachęcającej był to bardzo pracowity początek nocnej rewii stąd nie trudno jest sobie wyobrazić jak wszystkie reagowały widząc obok siebie nieznajomego mężczyznę...


Nie ma jak trafić szóstkę gdzie z apetytem strosząc się w zwiewną koronkę wyciągają do ciebie swe dłonie...

I akurat w tym momencie musiała zgasnąć latarnia a chwilę później  na końcu przejścia mrok jakby rozbłysł  jawiąc żywym płomykiem ognia tuż na wysokości klatki piersiowej...

Stojący w ciemnościach mężczyzna raptem co odpalił cygaretkę po kilku wdechach wyrzucił ją na ziemię i tak samo szybko zgasił podeszwą niedopałka...

To był on w nieco mniej stylizowanej odzieży używanej na co dzień dla wiernych....

Na pierwsze z moich pytań nie otrzymałem odpowiedzi domyślając się że nie powinienem jego w ogóle zadawać.... 

Coraz rzadko spotyka się  z prawdziwego powołania uduchowione osoby których skarbnica tak na prawdę zawiera bezcenny dar w przeciwieństwie do naśladownictwa innych pławiących się w luksusie..

Czytając wśród urywków podświadomości...

Pokazał bym ci przyszłość która zamrożona na tafli starożytnej ryciny w księżycowej pełni pęka rozsypując się na kawałki...

Pokazał bym ci spiętą  historię poprzez zadry mocną nicią skrywane  jej zwoje których od wieków są pilnie strzeżone przez jedno z najważniejszych królestw...

Przez ten czas liczyłem na zmianę bez krzty wzbogacenia się na ludzkiej krzywdzie,

a oni jedynie zajmując ich myśli wmawiają że wszystko to otrzymując z datków poświęcają na modlitwę za tych co kierując się światłem wzbili się ku górze jak najszlachetniejsze z gołębic...


Do ciężkiej orki byście się wzięli,

a nie do jadła na które dotąd ubodzy zasłużyli.... ... .




 



 Madame...

Jedno krótkie słowo które wypowiedziane w odpowiedniej językowej tonacji potrafi sprawić że namalowana kobieca postać na obrazie nabrała rumieńców...

A ponoć się mówi że każde dzieło sztuki posiada duszę,

zatem czy nie może w każdej odpowiednio dobranej palecie barw podarować naszej słabości odczuć odrobinę lęku... 

Jak przystało na mniej lub więcej znany mój żywot nie próbuje nikomu udowodnić eksperymentalnych zamierzeń  których i tak z naukowego punktu widzenia nie sposób wytłumaczyć...

Ciekawość....

Ten co jej nie zasmakuje nie byłby każdą normalnie żyjącą istotą zarówno ludzką jak również zwierzęcą, a w następstwie wyjaśnień wszelkie formy życia najczęściej czują się zwabione oczekując dla siebie ogólnego zaspokojenia.... 


Niczym uznany kustosz muzealnych skarbnic przybył na miejsce minęło kilka godzin z uwzględnieniem niepojętej i niewytłumaczalnie nocnej kradzieży dzieła sztuki które już na pierwszym rzut oka miało defekt.

Jeden z pierwszym pracowników  który nadzwyczajnie zjawił się tutaj w  swoich godzinach pracy,

widząc gołe tło płótna poślizgnął się na parkiecie i dotarł czołem w pędzie do najbliższego dębowego antyku....

Widok mężczyzny w podeszłym wieku który w końcu przybył na miejsce  niecodziennej sensacji nie pozostawiał cienia wątpliwości... Walczył w dłoniach z nieco wypłowiałym kaszkietem którego nie mógł w żaden sposób  spokojnie odłożyć...

Niejednokrotnie próbował sobie wyjaśnić szukając w leciwej pamięci jakiejkolwiek historii poza krążącymi od zawsze legendami o podróżach nieszczęśliwych dusz które wychodząc z obrazów jawiły się tu i ówdzie....

To niemożliwe....

Wykrzykiwał wymachując rękoma tuż po sprawdzeniu autentyczności obrazu którego tło wydawało się nietknięte świecąc teraz pustką...

Ostatnia cięta wypowiedź wskutek podniosłego tonu przyczyniła się do zjawiska gdzie jego głos stopniowo zaczął się zmieniać się w chorobową mutację....



Ileż razy słyszałem że mój skromny pojazd do mnie nie pasuje...

Mężczyzna powinien podróżować wypasionym niemieckim modelem wybranej przez ogół marki.

Takim właśnie egzemplarzem nieco wysłużonym jeździli bracia do których powoli zmierzam...

Dwóch cwaniaków którzy trafiając prawie zawsze za niewinność do zakładu karnego po krótkiej odsiadce obmyślali kolejne swoje ekscesy....

To prawdopodobnie był ich najlepszy sposób na życie wliczając w to przede wszystkim dobrą zakrapianą zabawę która zwykle kończyła się zaliczeniem podnieconej laski....

Tegoż wieczoru na kilku kilometrach spokojnej jazdy przy której wśród podniosłych basów było słychać krótkotrwały odgłos wyrzuconej pustej aluminiowej puszki nastąpiło gwałtowne hamowanie...

W tej okolicy nazbyt często należało jeździć nie tylko zgodnie z przepisami, ale także bacznie obserwować pobocze graniczące z każdej strony z ciągnącym się na dość długim odcinkiem lasu... 

Auto cofnęło się o kilkanaście metrów do tyłu lecz kierowca nie widząc niczego niepokojącego zaczął toczyć się ponownie do przodu. 

Dopiero w momencie przyspieszania jego pasażer zareagował krzykiem który wymusił na kierowcy kolejne zatrzymanie pojazdu...

Obaj panowie z niedowierzaniem przyglądali się skrytej zakapturzonej postaci która stała oparta o betonowy przepust...

Nadzwyczajnie o tej porze w dodatku jadąc do miasta poza dziką zwierzyną nie zwrócili by nawet uwagi, kiedy w tej chwili wydawało się im że zarzucony na obce ciało pled skrywał kobiece kształty.... 


Pierwsze spostrzeżenie które wśród głupkowatego śmiechu zaistniało u mężczyzn jednogłośnie stawiało na uciekinierkę z zamkniętego zakładu dla obłąkanych....


Mieli już odjeżdżać ale wysiedli z auta by przyglądając się w dal dostarczyć sobie kilku minut pospolitych reakcji które w połączeniu z obscenicznym tekstem wysyłali na głos w kierunku zjawy....

Trudno jest to wyjaśnić jak udało im  dostrzec w ciemności  jej oczy których przenikał świetlny zanikający zygzak...

Wkrótce potem opisywana postać znikła im z pola widzenia, 

a rozbudzeni niecodzienną atrakcją bracia wyrzucając przed siebie niedopałki papierosów zamierzali dalej kontynuować podróż....


Madame...

Moja Droga...

Jakbym sobie wyobraził ciebie w tej niecnej roli do której po prośbie i według zawartych skrycie wskazówek,

wyszłaś z ram wprost do realnego świata...

Czy będzie ci w sam raz w futrze nieco skąpym które zwabi męskie spojrzenie we wstecznym lusterku....

Z pod kół sypnęło szutrem na zakręcie po tym jak kierowca zamyślony fantazją drugiego o mały włos nie zjechał do pobliskiego rowu... 

Opowiadali sobie wówczas niezapomniane balety na których dosłownie rządzili i chyba był to właściwy moment by wśród wspomnień jeden z nich stracił panowanie nad pojazdem...

A tak na prawdę mężczyzna sporadycznie patrząc w lusterko w końcu ujrzał coś czego nie mógł w żaden sposób wytłumaczyć...

W jednej chwili były to kobiece oczy których cieniowany blask wyglądały jak późny zachód słońca...

W innej gdzie wzrokiem częściej musiał być skupiony na drodze próbował zapamiętać uchwyconą mimikę twarzy, a w każdej kolejnej wąską przestrzeń pomiędzy otulonymi w pończochach nóg....

Swoim zachowaniem aż zwrócił uwagę brata który niewiele myśląc na jego uśmieszki natarczywie zaczął stukać go w ramię....


Z oględzin specjalisty do spraw kryminalistki wykonującego swoją pracę na miejscu gdzie wezwano każdą z trzech uprzywilejowanych jednostek stwierdził że kierowca stracił panowanie nad pojazdem w trakcie szarpaniny.

Pomijając ciało pasażera które funkcjonariusze odkryli kilka metrów dalej które wskutek uderzenia w betonowy przepust wymusiło jednocześnie wypchnięcie w pędzie przedniej szyby,

na umieszczonych dalej w fotelu zwłokach kierującego na jego szyi zakręcona była stalowa linka....

Najwidoczniej podczas szaleńczej jazdy obaj byli pod wpływem narkotyków które działając na podświadomość doprowadziły do tej tragedii...

Czy tak było w rzeczywistości...



















 Oddech...

W oczekiwaniu narastający tempem pobudzał spięte w gorsecie piersi...

Nie tak dawno niż przed kwadransem pojawił bordowy połysk na strukturze paznokci...

Bliżej wieczoru w zamglonym świecie,

gdzie niejeden świetlny promień przebijał się przez otaczającą zewsząd otchłań,

mógłby przysiąc że widział lustrzanej powłoce samego siebie...

Ile potrzeba świec by stworzyć dla ciebie nastrój... 

A już od progu wzdłuż do najdalszego zakątku komnaty tworząc płonącą aleję swym wyobrażeniem wyglądała jak poruszany powiewem gwieździsty  rydwan....

Co za nogi....

Szepnęło moje pożądanie do zwabionej ciebie,

a tyś kroczyła z wolna krokiem w takcie swych sandałów na obcasie...

W połowie drogi milczący kamerdyner niczym zdążył zastygnąć zmierzony twym wzrokiem,

wyciągnął do ciebie tacę z trunkami...

Jeden...

Nie więcej w czarce do mniej niż wskazane,

by poprzez usta pomnożyć ciekawość.... 

Ileż westchnień skrywa lektura którą dotykiem  uwielbiam czytać...

Ileż drgań w zatrzymanej dla nas chwili,

mogłaś doznać czując delikatnie muśniętą skroń z policzkiem...

Czujesz je nadal przeczesując między palcami z gracją pasma włosów,

gdzie wśród wijącej się serpentyny wzdłuż pleców chłodny powiew zaczyna swoją opowieść....

Uchylonej do tyłu gdzie pod moimi szponami wyczuć można  na szyi zarówno lęk 

i wzrastające podniecenie,

zapytam szepcząc w bliskości,

gdzie smakiem ust słuch zostanie obdarowany

i świat  na ten moment zawiruje....


Ulubiona przyprawa....

Uwielbiana będąc wymawiana w zdaniu jako czynność...

Ilekroć wspomniana będąc równocześnie odpowiedzią na zwykłą codzienność potrafi zmącić umysł...


Czy ją lubisz dodając życiu pikanterii....


Psss....

W odległości  do każdej dłoni cichy zegarmistrz odmierza czas...

Wystarczy że spojrzysz w górny lewy róg smartfona...


Mi najbardziej pasuje nakreślić stojący,

ręcznie zdobioną w oprawie tarczę na której coraz bliżej  wskazówki  będą nas widzieć ....


Chłodno się dziś zrobiło ....

Widząc z ukrycia podkreślone dodatkami twoje ciało,

tegoż wieczoru jeszcze będzie wylewał się żar na przypudrowane lekko policzki....

I pomyśleć że pod cienkim zwiewnym materiałem będąc niekiedy pochylona do przodu,

można ujrzeć  nie tylko wykończenie pończoch...

Ktoś kto wymyślił stringi musiał być szaleńcem....

Już przed oczyma wyobraźni sugestywnie uchwycony zarys wywołuje problem przy przełykaniu,

a to przecież zwykły rzemyk oddzielający jędrne pośladki...

No nie taki zwykły tworząc cienką granicę między  pieścidełkami....


Oczekuj mnie....

Postępując według listownej wskazówki wejdziesz do wybranej komnaty

i pozbywając się na razie sukni

siądziesz okrakiem na łożu...

Nieznacznie wychylona,

oparta dłońmi które nigdy nie potrafiły opanować ruchu palców,

pozwól im na swobodę polegającą na ściskanie poszewki....

Spójrzmy...

Na ciebie podążającej w ciągu kwadransa do jedynego progu wzrokiem....

Spójrzmy na występujący na ciele miejscami dreszczyk na samą myśl która nie wytrzymuje blokując przyszłe doznania....


W końcu przyszedłem chowając skrzętnie coś  z tyłu w swych dłoniach,

które z pewnością niejedne zmysły karmiło cierpliwością...

Przybyłem z kostkami lodu w których uprzednio zatopiona słodycz omamia myśli...

Przybyłem i przysiadłem na wprost ciebie bym cię słyszał wpierw wiodąc dotykiem,

gdzie każda rozpływająca się kropla wody wyznaczała swój szlak...

Czy czujesz zamrożoną truskawkę w swych ustach...

Czy czujesz jej spływający słodki miąższ który docierając do podbrzusza,

samoistnie pod wpływem  jego drgań skapnął w siateczkę majtek.....

Korci....

Wabi...

Ile określeń tudzież wspomnianych zmierza podbródkiem do tkliwej wstępnej pieszczoty...

Ile razy można otrzeć się o skrywany w przędzy stringów przedziałek który pod wpływem trzymanej w palcach namiastki lodu zaczyna pulsować....

Szepcze podchwytliwe nieśpiesznie wodząc po każdej nitce jak bym starał się usłyszeć twoją wyjątkową frazę..

Szepcze już w twojej głowie 

gdzie skrywanych w pachwinach strun nie zliczę które dotykiem mi uległy....

Wtem pada pierwszy klaps który celowo dostraja wydostający się z ust dźwięk....

I kolejny....

I następny....

Na udach tylko przez chwilę widać reakcje naczynek krwionośnych,

gdy za moment odsłonięta w pełnej podniecie wagina także zostaje muśnięta....


Czy już ci cieplej tuląc zwichrowaną część poszewki na której siedzisko mają jędrne pośladki...

Nie bacząc na znudzone dłonie stanowiące istotną dla twej pozycji podporę,

nieco wyprostowany swoim tułowiem,

sięgam do biustonosza w którym góruje spiętrzenie...

Takie zjawiskowe...

Takie twarde....

Nawet nie uległy pomiędzy opuszkami palców po których ponownie mój podbródek ich pieścił,

oczywiście niczym trafiły po kolei do mych ust...

Instynktownie zamknęłaś oczy przygotowując do wzlotu następne z głębokich westchnień ....

Miałem rację nie ukrywając twoich talentów które natychmiast połączyły się z penetrującymi przedziałek szparki moimi szponami...













 









 

 Tajemnice listów...

Mknący kierowca z prędkością ponad ograniczenia poza obszarem zabudowanym,

w swym pędzie stracił panowanie nad pojazdem.

Skutkiem nie dostosowania  się na leśnej drodze do w miarę spokojnej jazdy spowodowało że w czasie poślizgu trzykrotnie obróciło go na jezdni gdzie w końcu stanął w poprzek tuż przed drogowym znakiem na którym widniał jeleń....

Był kwadrans po pierwszej w nocy gdzie mężczyzna poraz kolejny próbując uruchomić silnik był świadkiem gonitwy która przemierzała knieje....

W pierwszej chwili myślał że stracił przytomność widząc przekraczające oś jezdni konie które ciągnąć dyliżans zniknęły zaraz po drugiej stronie....


Ten turkot wytwarzanych najprawdopodobniej nie z tej epoki drewnianych kół,

jeszcze długo słyszał kierowca w swojej głowie.

Nawet składając obszerne wyjaśnienia drogówce którą po fakcie powiadomił,

to wciąż miał przed oczami każdy gotycki ornament dość nietypowego pojazdu.

Para mundurowych z niedowierzaniem patrzyła na roztrzęsionego mężczyznę i toteż niezwłocznie przystąpiła do badania alkomatem.

Przeprowadzono również wszystkie możliwe próby na potwierdzenie czegokolwiek, a jednak wynik był zawsze ten sam szczególnie gdy po dwukrotnym teście wykazywał ciągle zero...


Tą chaotycznie wywołaną dyskusję musiał przerwać dyżurny który kilkakrotnie wzywając jednostkę przez radio w końcu spowodował ich odjazd.

Uznając że powodem wywołanego cyrku był pracoholizm, według zaleceń mężczyzna miał spokojnie wsiąść do samochodu i wyjechać poza obszar lasów państwowych.

Już miał odjeżdżać kiedy to spostrzegł w rowie błyszczący w nadmiarze ksenonowych świateł niewielkich rozmiarów przedmiot.

Była to skórzana pochwa  zapieczętowana grawerowanym złotym okuciem, która swym wyglądem przypominała rodzaj etui na ważne dokumenty.


To nie dopuszczalne krzyczał w innej scenerii człowiek w płóciennym fartuchu i niewiele myśląc niewielkich rozmiarów kijkiem z bambusa bił innych,

jak ze stanowczością twierdził winnych pracowników.

I niejednego za ucho ciągnął szczególnie z miejsc stanowiących poddziały zaksięgowanych listów, gdzie przez szpary tunelu często było słychać kobiecy chichot.


Skąd w cywilizowanym świecie pocztowy dyliżans z epoki znanej jedynie z książek.

Ileż znamy miejsc na ziemi których istnienie w żaden sposób nie można logicznie zrozumieć, a lista długa coby sprecyzować i objaśnić ich przeznaczenie.


Niczym wyciągnę kolejny fragment z mych myśli, zastanawiam się czy każdy z nas w takiej czy innej sytuacji wziąłby obcy przedmiot do ręki.

Wszakże można stwierdzić że niczyj jest w danym momencie, a o nim jedynie wie starszyzna na granicznym przecięciu lasu z drogą.

Na przestrzeni wieków niejednokrotnie i  niejeden podróżnik próbował odgadnąć położenie  geograficzne podziemnego traktu, a co dopiero ukrytych w ziemi stągwi życia.

Z innej perspektywy jak na razie nie poznałem tak odważnego człowieka który  jak bohater  i odkrywca zagadek faraona został by żywą przynętą dla bestii która ich chroni.

Tak i nie inaczej opisujemy teraz cząstkę drzemiącej  tajemnicy na terenach Lubelszczyzny... 


W oddalonej o kilkanaście kilometrów miejscowości  słychać  jeszcze wśród blokowisk pomruk silnika.

Pomijając fakt że zatrzymany samochód oparł się niemalże na wprost o metalowe ogrodzenie chodnika, 

można powiedzieć że w końcu dotarł do domu z dziwnym spokojem wspomniany wcześniej mężczyzna.

Do mieszkania wszedł niepostrzeżenie przy tym nie budząc śpiącej dwójki swych pociech wraz z jego małżonką.

To był trudny dzień i tym bardziej powrót gdzie dopiero tak naprawdę teraz pojął że mógł zginąć.

Tej nocy której już zaledwie niepełne zostały trzy godziny jego umysł podzielił na wkurzające co kwadrans drzemki,

podczas których na nowo przeżywał poślizg.


W kroplach wody które przebywszy drogę z ciągnącego się nocą obłoku nie zdążyły spłynąć po każdym krzewie, bujnej roślinności i w końcu korze drzew, właśnie teraz kreślił narrator czas swój świat...

Wyglądało to jakby wszystko wokół przybrało pewien rodzaj  obrazowej krzywizny.

A jednak to był  tylko wyrazisty sen z przypomnieniem które miało swój wgląd w pewną z tajemnic....

Wówczas zza zakrętu sypiąc szutrem po poboczu drogi pojawiły się równocześnie dwa świetlne promienie.

Będąc w wnętrzu auta kierowca zmierzał właśnie do następnego ostrego łuku gdy w niewytłumaczalną dotąd możliwość ujrzał prawdziwy eksponat którego można jedynie oglądać w muzeum.

W dodatku ten skórzany kołczan którego znalazł tuż po całym zajściu coraz częściej nęcił do samego momentu kiedy został otwarty.

Mężczyzna widział w tym śnie dokładnie komu się udało złamać szereg wygrawerowanych liter...

Widział także oglądany z dziecięcą ciekawością znajdujący się w jego wnętrzu oprawiony cielęcą skórą notes...

I wtedy obudził się poraz ostatni wybudzając krzykiem odkrytej we śnie tragedii...


W równoległym świecie którego granica z pewnością się mogłaby dorównać niejednemu zwierciadle, w gabinecie bardzo ważnej instytucji trwała dość spokojna reprymenda.

Tutejszy naczelnik zdążył już niejednokrotnie przybrać postać całkowitego zubożenia, a mimo to wciąż zachowywał wszelkie pozory by przyjąć ponownie na swoje barki ogromną odpowiedzialność.

Tymczasem w sąsiednim pokoju siedziało dwóch mężczyzn którzy popijając z filiżanek świeżo zaparzoną herbatę bacznie przyglądali się otwartej na rozcież szklistej mapie.

Wyglądało to tak jakby od samego początku już wiedzieli gdzie znajduje się zguba i nie zrobili niczego by ją zniszczyć.


Świtem...

W oddalonej za segmentem ściany działowej słychać było w ciągłości jeden wielki gwizd...

W końcu metalowa końcówka czajnika nie wytrzymała naporu pary wodnej i spadła swoim metalowym odgłosem na płytę kuchenki.

Przecierając zaspane oczy mężczyzna pojawił się w progu kuchni, gdzie dosłownie po chwili poczuł delikatnie przedostającą się pod ramieniem kobietę która dopiero co wyszła w ręczniku z łazienki.

Wszystko wokół wyglądało normalnie prócz jego niewyspanego umysłu który nie mógł zapomnieć utkwionego w pamięci obrazu.

Na szczęście widok małżonki w skrytym negliżu skutecznie zmieniał jego wyraz twarzy.


Zbliżone męskie silne dłonie jedynie przez moment dotykały poprzez zwichrowane włókna frotte kobiecych bioder.

Z pojawiającą w oczach partnerki czujną obserwacją, niekiedy z zauważalnym zawstydzeniem, spokojnie obniżają swój poranny spacer, by w końcu wsunąć swe palce między jej uda.

Słychać nagłe poruszenie stóp, które wraz z ponętnością drgnęły jakby miały sięgnąć po dodatkową słodycz powideł.

Ciszej....

Coraz bardziej słychać przyspieszone bicie serc,

gdy tą rozkosz przerywa z pokoju dziecięcy głos. 


Dziś musi wystarczyć odwzajemnione muśnięcie ust i dotyk splecionych przez moment dłoni...

Kilka łyków kawy przy której krawat plątał się wiązany...


Przed wyjściem z mieszkania jeszcze spojrzenie pełne uśmiechu pojawiło się na twarzy mężczyzny który ukradkiem zaglądał do wspomnianego już pokoju,

po czym znikł na klatce schodowej.

Nieprzewidywalność nastroju wróciła już niebawem kiedy to mężczyzna miał zamiar wyjechać z drogi osiedlowej.

Okazało się że tak naprawdę nie pamiętał gdzie odłożył tajemnicze znalezisko i tegoż właśnie się obawiał widząc przed oczami jedno z sennym widziadeł.

Stawał się coraz bardziej podenerwowany, a czas wcale mu tego nie ułatwiał. Dopiero na ostatniej prostej kiedy wracał na parking,

wskutek kolejnej sytuacji na drodze w której z uliczki między blokami wyjechał mu rowerzysta, to właśnie ostre hamowanie wyrzuciło spod fotela pasażera wybrudzony pakunek.








 










 










 




La Graine...

 Oczy...

Ponoć wytrawnym koneserom wystarczy jedno ze spojrzeń byś mogła być uznaną pokusą...

Co za beszczelność, odparła podnosząc się na równe nogi przypadkiem stojąca na ulicy kobieta.

To był jedna z tych sytuacji w życiu gdy słysząc wzburzony kobiecy głos,

u nas mężczyzn powinna nastąpić szybka reakcja.

Tegoż dnia spłoszony złodziejaszek nie zdążył niczego skraść poza uprzednim powozem i akurat wypadł z mniej uczęszczanych uliczek na główną drogę.

To był nieudany napad na jubilera i choć jego pomysłowość mogła być tegoż dnia wygraną, to jednak coś poszło nie tak...

Kobiece oburzenie było uzasadnione....

Zaczepiona do kolasy lina z wygiętym hakiem o mały włos jej nie zabiła ciągnąć w swym pędzie, wraz z brzękiem po bruku cokolwiek, w końcu oderwaną tekturową połać...

Nie tak sobie wyobrażałam swoją wizję...

Hrabinę  La Graine poznał całkiem niedawno,

a wtenczas nie zwróciliśmy na pewno na siebie uwagi,

nawet w każdym we wspomnianych miejscach.

Kolejne było w operze gdzie jak zwykle spóźniony na przedstawienie, przeciskałem się przez rząd foteli.

W powietrzu panował przepych w którym niejeden skład zdążył się już ze sobą wymieszać i począwszy od kilku rodzai cygar, po egzotyczny mniej lub więcej pudrowy damski zapach.

To niestety nie było wszystkie których moje nozdrza  przetrawiały,

większość z nich tworzyły kamuflaż dla gnijących resztek pozostawionych w przeróżnych gębach.

Na słowo pardon  Hrabina zareagowała instynktownie próbując za wszelką cenę zakryć sukienką zdarte kolana, przy czym widząc że dosłownie obok przysiadłem pochyliła się naciągając ku górze każdą z pończoch.


Ciąg losowych zdarzeń zwykle bywa nieprzewidywalny,

a stąd zwróciwszy się do siedzącej obok mnie kobiety która doglądając przez miniaturową lornetkę scenę zagryzła wargę,

szepnąłem jednocześnie potwierdziłem wskazując na tegoż śmiałka.

Jeszcze przez chwilę wykorzystując szpiegowskie narzędzie gapiła się na człowieka który obsługiwał jakieś techniczne błahostki.

Dopiero obróciwszy się w lewo wraz z poręczną lupą  wprost nie zapytała kim jestem i dlaczego się wtrącam, a jedynie interesowało ją skąd mi wiadomo kogo tak obserwuje...

Nic dziwnego że Hrabinie wydawało się wszystko bardzo podejrzane, a tym bardziej słysząc w swojej głowie na w pół metaliczny dźwięk zagłuszający stukot kopyt.


Czułem zmierzającą w moją stronę presję, a z każdym wstrzymanym oddechem  było coraz gorzej i goręcej.

Gdy nasza przestrzeń wypełniła bogactwem ylang ylang,

do naszej rzeczywistości dołączyła plądrująca jej palce na moim udzie gdzie w końcu musiał im ustąpić gęsty szwalniczy materiał.

Dla wiarygodności swego występku hrabina powtórzyła bardzo dotkliwie czynność drelowania paznokciami włókien które prawie natychmiast zabarwiły się w kolorze purpury.

Zacisnąłem w kleszczach zęby dławiąc nieobyczajnie wywołany ból  i już byłem pewny że zdolna była sprawić cokolwiek noszące miano szantażu który miał na celu wskazanie dzisiejszej męskiej bezmyślności....


Mając do dyspozycji zaledwie niecały kwadrans przed końcem ostatniego aktu wstaliśmy oboje,

jednakże po upływie chwili namową kobieta poirytowana ponownie usiadła.

Nie mogłem ją zabrać na teatralne zaplecze by w pomstwie wyrywających  się z jej ust obelg nie spłoszyła mężczyzny.

Mi wystarczyło zbliżyć się podstępem i niejako w rozmowie znaleźć właściwy język.

I tak jak myślałem odchylając właściwe drzwi garderoby, zastałem tam siedzącego intruza na krześle. Na mój widok spanikował i próbując odwrócić od siebie uwagę, zaczął zrzucać z komody cokolwiek co miał pod ręką.

Na sam koniec rzucił się na mnie z łapami gdzie pierwszy cios okazał się ostatnim w jego jak na razie karierze boksera.

Jego niedyspozycję mogłem tłumaczyć choćby zatruciem alkoholowym,

choć w tym przypadku bardzo mi to pasowało podając mu szklankę wody do której dodałem kilka kropel narkotyku.


Przywykłem do  mylnego osądu mojej postaci i także w tej chwili ciągnąć za ramię mamroczącego kamrata rychło w czas zostałem zauważony.

Już miał wypowiedzieć na głos osobliwy mój tytuł,

gdy zapytawszy o drogę,

ów człowiek pomaga nam dostać się do teatralnej głębi gdzie na na pół piętrze budynku znajdowało przejście do hostelu. 

Wpatrzony we mnie pracownik  recepcji bez słowa wydaje  dalszą dyspozycję i takim  sposobem obaj trafiamy do ukrytego apartamentu.

Mija dokładnie pół godziny od zakończenia  spektaklu zatem trudno nie spodziewać za tymi drzwiami niecierpliwie  oczekującej nas Hrabiny.

Kobieta wtenczas stała przy  zasłonie za którą po gzymsie przechodził pospolity dachowiec.

Na więźniu chyba przestało  jej zależeć gdyż zmierzyła nas wzrokiem poczym dalej obserwała przygasający świat po drugiej stronie okna....


Czy już sam zapach skupiony w niewielkim pomieszczeniu wystarczy by nieco zmęczony me ciało uwolnić...

Każdy z nas wie że kobiecość w każdym wymiarze czasu zna całe mnóstwo sztuczek czyniąc przy okazji każdego mężczyznę bezsilnym...

Z połowicznego letargu wybudził mnie dotyk zarzuconego na mnie pledu,

a jeszcze przed chwilą ilekroć opadały mi powieki,

mogłem być świadkiem wybudzenia u Hrabiny nietypowej zemsty.

Co takie delikatne dłonie potrafią w ciągu kilku minut, 

miewam że z pomocą budzącego się w nieprzytomności porwanego mężczyzny...

Za sprawą muśnięcia warg podniósł swe ciało do przygotowanej konstrukcji

i nawet słysząc metalowy zamek na parach swych kończyn nie zdążył drgnąć.


Widok jak za mgłą unoszącego bezwiednie afrodyzjaku...

Gdziekolwiek bym widział przeplatany skrytą nagością kobiecy zarys,

tam także coraz częściej męskie ciało wyzbywało się swojego odzienia.

Kobieta pozostawiła na nim tak niewiele, a chwilę przed dotarciem do spodni tłumiąc wszystko wokół nawet echo zamarło słysząc wysuwający się ze szluwek pas.

Tu odchrząknęła ze zdumieniem widząc nie tyle opadające portki złodziejaszka, a obściskujący z każdej strony skrawek płótna który jeszcze  zakrywał męskie genitalia.

Za każdym razem gdy próbowałem odzyskać w pełni mieniący się przede mną obraz, za twórczą i cielesną przesłoną widać było w jego tle kobiece bezwiedne akrobacje nóg.

I tak nowa para pończoch jeszcze w osłupieniu,

w delikatnej analizie zaczerwienienia naskórka, zastąpiła podarte...

Widząc mnie leżącego na sofie wydawało mi się słyszeć jej myśli...

Jeszcze zdąży ich całować...



Za niemrawo poczętym obrazem,

jak za mgłą tajemniczych sił  co według odurzonego mężczyzny nie miało prawa się zdarzyć,

to on właśnie odzyskiwał stopniowo przytomność.

Na tą chwilę połowicznego przebudzenia nie odczuwał nic poza chłodnym powietrzem uchylonego w pokoju okna.

Nie kontaktował, ba nawet nie zorientował do tego faktu błądząc wzrokiem po rozmazanym jeszcze kremowym zarysie że nie jest sam w pomieszczeniu.

W rzeczywistości była to kobieca postać Hrabiny La Graine, gdzie  przebierając się  tuż obok niego świeciła tu i ówdzie nagim ciałem.


 Stali  w końcu na przeciw siebie tyleż z małą różnicą dotyczącą wysokości...

Ona której wzroku niejeden jej urodą upojony doświadczył, założyła godne jej szaty.

Przepleciona tuż przy samych obojczykach  aksamitną ozdobioną w rubinowe oszlifowane kamyczki wstęgą,

która kończyła się zapięciem w kroczu,

stała w rozkroku tuż przed jego głową.

On w klęczkach z wyciągniętymi ramionami jak podupadły anioł,

zapewne nasłuchiwał wibrujące jej podbrzusze.

Niczym zaczęła na niego nacierać przechyliła upijany w kielichu trunek który nieco chaotycznie spłynął po jego twarzy.

Teraz tylko wystarczyło sięgnąć swymi palcami by to one w pierwszej kolejności przygotowały  jego wargi do swej obsesji...

















 Jak przerwać ciszę...

Gdzie rozkołysany powiewem skrawek brukowca nieco zawilgocony w swej szacie graficznej,

trafił w sam pień świecącej na ulicy latarni...

Wtenczas słychać było coś jeszcze gdzie po przeciwnej stronie skrzyżowania ciasnej miejskiej uliczki miało miejsce...

I tak też wkrótce gdy odjechał taksówkarz słychać kroki przy którym przedostatni rozbryzgując na boki kaleń przybliżył nieznajomą postać...

Przystanęła...

Grzebiąc obcasem wzdłuż wyżłobienia w płytce chodnikowej,

zakapturzona istota u której prócz bransoletki na lewej dłoni, rozpoznawczym znakiem była czynność służąca odpaleniu papierosa.

Ten sam sposób,

gdzie wyjęta z kieszeni płaszcza  zapałka potarta o przypadkowy gzyms zawsze zapłonęła...


Zawsze się zastanawiałem nad ekspozycją dobrodziejstw natury która specjalnie we mgle ukrywa ich kształty...

Przedostatni przesmyk kalendarzowej jesieni sprawiło że wraz z wilgotnym powietrzem wszelki zarys mógł wydawać się niejednoznacznie.

W przystrzyżonej koronie drzew czaiło się licho łypiąc niekiedy odstraszającym swym wzrokiem...

Niekiedy również można było dostrzec gołym okiem żarzące się w otchłani księżycowe zakola...

I wtenczas zapatrzony czołem wysoko nad ziemią,

zastygłem widząc hologram...

To byłaś ty...


Pamiętam...

Odparła zawstydzona kobieta wnikając pamięcią w minioną noc...

Około pierwszej godziny fizjologia wyrwała ją ze snu,

a zaznaczyć należy że dzielącą ją dosłownie kilka kroków przestrzeń do toalety, zwykle pokonywała bez trudu.

Pamiętam że nie kontrolując siebie, a tym bardziej stęskniona powrotem do łóżka ziewałam

i na dokładkę cobym nie usnęła siedząc ze spuszczonymi spodniami od piżamy,

co chwilę moje palce bawiły się  jej ściągaczem...

Świadomość scenerii przychodzi po czasie,

gdzie wśród łagodnego,

aczkolwiek rześkiego przepływu powietrza kobiece ciało budzi się do życia...

Cedząc...

Urwane w nabytej formie przekleństwo,

jeszcze brzmi wymawiając samym oddechem ostatnią sylabę...

Nakryta na głowę poszew wraz z jej zawartością,

próbuje zapobiec powstającemu na twarzy malowidła rumieńców....

Wkrótce słychać wydarte całe to słowo,

gdy się doświadcza na własnej skórze swojej nagości....


Skąd wiadomo co czai się za gęstą mgłą, skoro jedynie na samym początku widać przemieszczający równocześnie w kilku miejscach puchowy opar...

Co czujesz zauważona przez moje oczy,

gdzie jak za delikatnym parawanem twoje ciało styka się ze śliską powierzchnią,

co jak satynowa tafla ściśle przylega do przodujących w zamyśle twych piersi...

Zbliżony zarys pulsuje wydobywając w ciszy serce...

Było na w pół spowolnione  gdzie oczekiwana  cierpliwość w końcu podupadła,

do tegoż momentu,

gdzie coś wkradło się swymi mackami w przestrzeń między udami...

Przyroda potrafi być nieprzewidywalna

i jak przystało na krocie  dłoni które tworząc koronę,

nie będą czekać w nieskończoność,

a nie znając granic,

tak oto przed przepełnionym oddechem w krtani,

wpierw kąsasz swą wargę w oczekiwaniu na właściwy wydźwięk podążającej wewnątrz ciebie ekstazy...

Ponoć nieocenionej posłudze naszych pragnień winna być wstępna gra...

Także w tej scenerii pokuszenie zbliża dłonie do lekko poruszonej szyi...

Główną arterią towarzyszy nieco szybszy odruch przełykania,

by zadowolić jednym z muśnięć złożonego w pobliżu pocałunku...

W tym momencie jesteś bez reakcji,

gdy zbliżone ciało coraz częściej napiera na ciebie..

I tak z wygiętym karkiem do tyłu,

otulona białym suknem z wypiętym biustem do przodu,

powoli stajesz naszą strawą....


Mgła...

Nieoceniona pod względem swej tajemniczej mocy....

Zadziwiająca jest jej wytworzona  przestrzeń,

w której chwilą słychać było jak w świeżo napisanej baśni czasowe tąpnięcie...

I tak cię wepchnąłem na taflę gdzie lecąc na nią bezwładnie w końcu zaparłaś się dłońmi...

I tak cię nurzał bez właściwej penetracji zatapiając się w rozkosznej niezwłocznie wypiętej twej pozie...

I sięgnąłem do twych pachwin które w dotyku lepkim ściskiem skusiły me palce,

bym cię stroił jak najdoskonalszą harfę...










 Mamy w końcu Andrzejki...

Jak ten czas szybuje pchając swoją tajemniczością wskazówki zegara...

Co teraz...

Usiadłem wygodnie w fotelu przy czym należało jeszcze z kącików ust serwetką wytrzeć resztki zalegającego pokarmu.

I tak oto wziąwszy magiczny w dobie nowoczesności przyrząd zacząłem pisać...

Aż trudno uwierzyć widząc przed oczami  nylonowe damskie bokserki...

Czy one są naprawdę opinając ruchliwą jędrną pupę którą z ledwością zakrywał płaszczyk marynarki...

Z pewnością była by to któraś z kolei intrygująca fabuła niejednej opowieści,

gdzie przez wizjer w drzwiach możemy podziwiać kobiece kształty...

Może...

Odparł mniej więcej bliżej niezidentyfikowany duch którego zarys zniknął za kotarą....


Co widać po drugiej stronie  judasza,

gdzie nawet nozdrza stykają się z wypchaną obiciem pionową płaszczyzną.... 

Nie jest to pierwszy raz gdzie jestem świadkiem kłótni blondynki którą zazdrosny mąż wyrzucił z domu w opisywanej uprzednio stylizacji...

Wyrzucił...

Niektóre moje myśli bywają trochę sceptyczne,

a jednak w ich mieszkaniu w starej kamienicy,

słychać coś bardziej kontaktowego...

To rozpaczliwy głos na w pół nagiego kochanka,

to właśnie z nim mężczyzna ma zamiar się rozliczyć...


Blondynka...

Patrząc na kobiecą postać mocno zastanawiam nad wyobrażeniem jej związku.

Gburowaty jej partner jeżdżący dosłownie opancerzoną amfibią całymi dniami przesiadywał w pracy i dzisiaj tak nagle znalazł czas by się zjawić wcześniej niż zwykle...

Odważyła się....

Odparł cień kontynuując przebiegle swoje podglądactwo i niezauważalne wtargnął w przestrzeń w której

kobieta szarpiąc nerwowo za klamkę wzbudziła swój niczym nie spasany swój biust....

Tymczasem wewnątrz trwał poprzez przedpokój  dziwny spokój....

Przez chwilę było tylko słychać awanturę,

przez kolejną coś spadło z hukiem roztrzaskując się na drobne kawałki  na podłogę...


Chyba należy docenić starania delikatnych dłoni które uporczywie kręcąc we wszystkie możliwe sposoby klamką,

w końcu doczekały się finalnego dzieła...

Tu także z hukiem upada metalowa część uchwytu pod same obcasy z równoczesnym gwałtownym uskokiem...

Zaraz po tym wyczynie słychać ustępującą blokadę zamka i ktoś od środka otwiera drzwi...

Ledwo co uchylona do mieszkania szpara już sama wygląda podejrzanie

i dopiero w tym momencie kobiece oczy zauważają odbity ślad krwawych palców...


Niejeden raz widok kobiecych kształtów potrafi przysłonić tok myślenia,

szczególnie gdy bezskutecznie próbujemy   otworzyć na oścież drzwi...

Nieco wychylone ciało blondynki łącznie z zapartymi dłońmi o powierzchnię uparcie i mozolnie taranują coś leżącego wewnątrz mieszkania.

Dopiero po chwili widząc nieprzytomnego mężczyznę widać u kobiety mało skuteczne zdziwienie które z pewnością nie należało do  opisywanej tragicznej sytuacji...

Na podłodze leżał jej sponsor u którego z powierzchownych oględzin można było zauważyć jedynie ranę na ręce... 

Bez grama jakiejkolwiek  formy wzruszenia widać wciąż podążającą ponętności postawę...

Tuż za kolejnym progiem widzimy roznegliżowanego na kanapie kochanka...

W prześwicie między nogami kobiety popijając z butelki szampana widzi zwróconą twarz leżącego  mężczyzny...


Jak nie spojrzeć nawet  przenikliwym wzrokiem do sytuacji w której się oboje znaleźli,

trudno to wszystko zrozumieć ...

Niemoralną namową okazuje się kontynuacja schadzki...

Pochylona blondynka sięga dłońmi po podawaną przez kochanka butelkę

i przechylając jej zawartość upija większą połowę...

W momencie rozpływania alkoholu po całym organizmie,

jej oczy celowo były wpatrzone w nieprzytomnego człowieka,

mając nadzieję że ten przynajmniej na chwilę ocknie.... 

Właśnie przykucnęła  opierając się dłońmi 

o nagie męskie kolana.

Z zapiętej luźno marynarki wyglądały coraz częściej wybudzone bez żadnych oporów piersi, 

a było to spowodowane nieznacznym ruchem stóp na obcasie....


Patrząc wychylając się zza siedziska cień obserwował jak kobiece oczy niejednokrotnie przykryły powieki....

Nie miała sobie co wyobrażać widząc wystające spod zapewne błyskawicznie nasadzonych bokserek przyrodzenie...

Jej kochanek nawet nie zamierzał się z nim ukrywać smyrając raz po raz po swoim wzwodzie,

gdy on tak pęczniał wywołując w końcu fizjologiczną boleść...

Nie przeczuwając niczego blondynka zaczęła masować dłońmi wnętrze jego ud....

By sięgnąć nabrzmiałego i aż nadto pobudzonego członka zmieniła pozę

i pochyloną w bliskości tak jej podniebienie zaskoczył,

iż ulewając co chwilę dawkowany strumień próbowała zwolnić jego ucisk w pobliżu karku....

Jego surprise dosłownie wszędzie poczuła poczynając od pierwszego zadławienia,

a kończąc na przesiąkniętej w końcu od niego swojej bielizny...

Wtedy zwarła swoje uda chcąc zatrzymać u siebie proces,

lecz kropla złotego deszczu nie zamierzała czekać....


Wpatrzony w poprzedzające bytujące orzeźwienie,

gdzie nylonowe majtki przywarły obnażając swym zarysie intymne nacięcie,

przenosimy się w następną scenę,

lecz przed nią wyolbrzymiony incydent 

i niejeden szturchaniec po stronie rozbawionego mężczyzny który doprowadza do szału mokrą Włoszkę....

Przed kolejną zaczepką kobieta wypełniła swe usta szampanem poczym wydmuchując zawartość opluła stojącego na wskroś siebie kochanka...

Dopiero jej wzrok przykuł uwagę podglądacza który próbując odzyskać w pełni swoją przytomność przewracał swoimi  zamglonymi oczami...

Budził się...

Nie mógł zrozumieć że wywołany aż nazbyt dziwny letarg był następstwem podanej przez kochanka chemicznej substancji.


Patrzyłem...

Szepnął świadek wszelkich zaistniałych w sypialni zdarzeń i każdorazowo gdy widział parę kochanków,

próbował się bezskutecznie  podnieść....

Wyglądało to tak jakby dla niego przygotowali ten spektakl...

Odwrócona tyłem blondynka nie przeczuwając nagłego wygięcia swoich barków, poczuła między swoimi wciąż opiętymi nylonem pośladkami przeobrażającego męskiego fiuta...

Wraz z częściowym zwolnieniem nacisku górnej partii tułowia,

jego dłoń zaczepnie powędrowała niżej,

gdzie gładząc wręcz elektryzującą tkaninę,

musiał niepohamowany wymierzyć klapsa...

Celowe uderzenie w pół dupek spowodowało nieznaczną utratę równowagi,

gdy kolejny targnął jej ciałem że musiała się zaprzeć o blat komody... 






















 Tego dnia wschodzące słońce znikło za szybko za ciemnymi obłokami.

Ten ranek już od samego początku wydawał się znajomy. Może to przez sen w którym na widok młodej projektantki zacząłem się jąkać. 

Rozpadało się na dobre, odparłem chwilę później wyjeżdżając za bramę domostwa.

Lało,

to określenie najbardziej efektywnie określa świat za przednią szybą gdzie wycieraczki na szczęście nie odmówiły posłuszeństwa.

Czy tak samo było ze wzrokiem,

gdzie w połowie trasy do miejsca  mojego zatrudnienia, 

ujrzałem stojącą na jezdni ludzką postać.

Dziwne,

pomyślałem widząc przed sobą znikające za rondem,

prawie niewidoczne dwa auta.

Dlaczego się nie zatrzymały widząc zbłąkaną autostopowiczkę...


.Nie zdążyliśmy wymówić żadnego ze słów,

gdy kobieta znalazła się na przednim siedzeniu auta.

W innym przypadku było by to zakłóceniem wszelkich wychowawczych norm,

ale nie w tym konkretnym gdzie trzeba było się od razu schować w suche miejsce.

- Uciekł mi autobus - 

Odparła tkwiącym wzrokiem na wprost gdzie na zewnątrz nadwyraz przybywało kropli deszczu.

To w którym momencie spostrzegłem czekoladowe loki które pod wpływem ciepła skierowanego z nawiewu ponownie ożyły.

A może w której chwili normalna rozmowa została ucięta przez niecodzienny widok.

Choć niewiadomo  było co skrywał kobiecy płaszczyk,

 natomiast co odkrył ruchem wyprostowanych nóżek, które odziane w nylonowej przędzy sięgały w głąb wydzielonego dla nich miejsca.

Dziewczyna w końcu widząc wystającą spod spódnicy koronkową część pończoch, skrycie uśmiechając się nadal kontynuowała rozmowę. 


W którym momencie zacząłem się jąkać...?

Czy widząc kobiecy obnażony seksapil,

czy raczej stojąc na czerwonym świetle,

w końcu doszedłem do wniosku że dzieje się tak jak we śnie.

Brakowało obłąkanych

i skierowanych w  moim kierunku myśli autostopowiczki...

Coś nieprawdopodobnego

i choć mógłbym przysiąc że ulegnę jej namowom bym ją podwiózł na główny dworzec, zdecydowanie odmówiłem.

Zbliżając się do głównego skrzyżowania w mieście,

chcac zmienić bieg możliwego przeznaczenia,

zatrzymałem się na przystanku.

Wcale nie było to łatwe widząc pojawiający się w tym samym czasie na kobiecej twarzy grymas.

Wciąż padało, 

gdy kazałem jej wyjść z samochodu 

i choć to chwilę potrwało,

usłyszawszy mocne zamknięcie drzwi pojechałem pod firmę.

Tak...

Tam jednak nie dotarłem...


Wróciłem po nie całym kwadransie i gdy już wydawało się że odjechała,

zauważyłem ją po drugiej stronie jezdni.

Wtenczas nawet już parasolki nie miała rozłożonej bo ze złości zdążyła ją zepsuć po moim odjeżdżie.

Staliśmy oboje na tym deszczu kłócąc się, choć to ja milczałem wysłuchując nagannego swojego zachowania.

Wtedy na główne skrzyżowanie wjechało kilka uprzywilejowanych samochodów i wszystkie pojechały w kierunku dworca.

Zamarliśmy oboje...

W oddalonej o parę metrów zatoczce podjechała taksówka.

Jej kierowca z wielkim przejęciem zaczął relacjonować wypadek autokaru.

W tym momencie słychać  wstrząśnięty sytuacją kobiecy głos...

Mogłam zginąć....




 


Misja

 

Zajęty jestem spisując kolejną opowieść,
jakaż ona będzie,
gdzie w dotyku jedwabistych
i najczęściej skrywanych miejsc,
naznaczymy ich przyjemnością...
Dzisiejszy sposób na inwigilację jest o wiele prostszy.
Na moim biurku właśnie kurier dostarczył sporą kopertę.
Zwykle takich spraw nie przyjmuję, ale już w pierwszym akapicie można dostrzec tytuł.
Intruz...
Jakby go nie nazwać to zawsze będzie się kojarzył z postronną osobą z konkurencji.
No cóż...
Lista pracowników tutaj na nic się nie przyda,
ale zdalny dostęp do monitoringu to już dziś norma.
Dyskont meblowy którego miałem podglądać, zbudowano na istniejących uprzednio fundamentach. Jestem prawie pewien że każda z  zatrudnionych tutaj osób nie miała o tym żadnego pojęcia.

Antykwariat...
Dotąd przeżyły jego zamurowane piwnice...
Ostatnia wzmianka na temat powojennych pozostałości,
jest fragment wspomnienia okaleczonego okupanta.
- To była jedna z wielu kamienic które uległy bombardowaniu -
Rzekł do mnie jego duch...
Nie potrafiłem wytłumaczyć tegoż rozkazu,
którego dostaliśmy nazajutrz na radiostacji.
Zwiadowca oblatując płonące miasta,
dokładnie w tym kwadracie,
widział spod gruzów wydobywający się ku górze świetlny strumień.
Sprowadzonym maszynom trochę czasu zajęło uprzątnięcie wyznaczonej powierzchni.
Pozostałe odłamki na klatce schodowej żołnierze wyciągali już sami, używając na przemian rąk i łopat.
- Zginąłem na próżno -
Odparł po chwili ukazując swoją okaleczoną powłokę.
Ukryty mechanizm w podziemiach odciął mu jednym ruchem całą prawą stronę ciała.

Podgląd wyświetlonych na kamerach zdarzeń bywa niekiedy bardzo edukacyjny.
Spójrzmy...
W tym pomieszczeniu wybrane z kategorii nowość pracownicy skręcają przeróżne meblościanki.
W innym segmencie trwa rozładunek towaru wprost z fabryki,a w innym jeszcze widać konserwatorkę płaskiej powierzchni.
A tutaj...
Tutaj słyszymy znajomy chód,
odgłos który rozbrzmiewa znanym mi w przeszłości akompaniamentem...
Zbliżona ostrość i zatrzymany obraz uświadamia mnie że
tej pani nie ma na liście.
Przedstawicielka jednego z kontrahentów, nie sądzę widząc jej pnące nogi do tej krótkiej spódniczki.

Pamiętliwy czas...
Był mniej więcej kwadrans po dwudziestej gdzie dostrzegłem światło w gabinecie właściciela.
Z początku widać było jedynie gestykulację męskich dłoni
i zaledwie zarys siedzącej tyłem do mnie na fotelu kobiety.
Nic znaczącego dla sprawy,
dopóki ponownie ona nie wykonała swojego ruchu.
Wstając ze skórzanego obicia, temperatura jej ciała musiała udowodnić swoją najważniejszą cechę ściśle opinając i tak najseksowniejszy tyłeczek.
Putain!!!
Gdzie po chwili schyliłem się pod biurkiem ocierając rozlaną ze spodni kawę.
Kolejne przekleństwo także było na miejscu widząc jak para znika za ukrytymi w szafie drzwiami.

Pstrykasz po tej klawiaturze jak obłąkany...
Mając dostęp do wszystkich pomieszczeń, muszę przyznać że takiej przeszkody to się nie spodziewałem.
Pomału...
Tłumaczę sobie jednocześnie tracąc bezwzględną cierpliwość, a tak właśnie działa każda ciekawość.
Na stronie internetowej w odpowiedniej zakładce znajduje kodeki, najazd na słowo szukaj i po krótkiej chwili pojawiają kolejne niewiadome.
W końcu pojawiają się zrzuty
z kilku dodatkowo zainstalowanych kamer,
lecz i  tutaj jest coś co przewidziano preparując ostrość.


Przez prześwitujący materiał  którego ktoś celowo zarzucił na śledzący obiektyw, można było się tylko domyślać do czego służyło to pomieszczenie.

Będziemy odkrywać wszystko

 i już na pierwszym planie widać przykryte dość obszerne podłoże przypominające wymiarami sypialniane łóżko.

Chwilę później w kadrze znalazł się  następny szczegół który okazał się jedynie połowicznym  zarysem ciała.

Kobiece od pasa w dół wypięte pośladki, na których 

było tam jeszcze coś co szarpało zbierając ku sobie mieniący się barwnie materiał spódnicy.

Wszystko wyglądało to na początek lubieżnego aktu,

w którym seksowna blondynka próbowała odciągnąć uwagę od swojego wspólnika.


Czuję się jak podglądacz widząc kolejną scenę. Wykonane przez kobietę zaledwie dwa kroki do tyłu napotyka opór łydek o krawędź łóżka. Jeszcze przez moment można odczuć skupienie wlepionego w nią mężczyzny.

W tym samym czasie prowokatorka siada kątem na welurowym podłożu i układając do pary swe nogi, jednocześnie ich przechyla na lewy bok.

Następuje przemyślany ruch w którym sięgając dłońmi do obcasów kobieta i tak zaznacza swoją wygraną pozycję.

Nieprzewidywalnością toczy się czas...

Poza obszarem działania kamery słychać niejedne chrząknięcia, a to za sprawą zwinnych kobiecych  palców które sięgając za sznurek stringów przygotowują mężczyznę do dalszej części przedstawienia...


Zadziwiające jest  ile nam mężczyznom wystarczy,

być pobudzić seksualny apetyt.

Chwila...

W której mijają na ciekłokrystalicznym wyświetlaczu sekundy...

Ja jestem jeszcze daleko,

ale on powinien już się ruszyć,

gdy kobieta zmieniając swą pozę podciąga do samych piersi spódnicę.

W dolnym rogu wysyłanego przez kamerę obrazu, widać pojawiający się  fragmentarycznie element drewna. Prawdopodobnie właściciel został dla hecy związany.

Tymczasem kusicielka zaczyna się masturbować,

a w efekcie dostępnym tylko dla przybywającej w pomieszczeniu drugiej osoby,

nagle widać czyjąś nogę.

Kołyszący się na krześle mężczyzna nie przewidział że podstarzała konstrukcja ulegnie pęknięciu....














Misja... Senny powrót

 Uwielbiasz mnie podglądać...

Jakże wypięte kształty wtenczas prezentowane naciągają samoistnie materiał...

Przez uchyloną szparę drzwi hotelowych docierają do zewnątrz odgłosy szarpaniny.

Pozwolę ci przez twoją ciekawość sięgnąć noskiem sandałów na szpilce, 

uchylić nieco szerzej szczelinę.

Co widzisz...

Czy stłumiony kurz który mieniąc się w gęstych oparach  obcego dotąd zjawiska,

przedstawia całe zajście w pokoju.

Co widzisz przełykając ślinę,

której ten klęczący mężczyzna  już nie doświadczy....

Nie widziałaś...

Przewijamy scenę specjalnie dla ciebie...

Gdzie skurcze twojego serca potrafią zatrzymać właśnie na tym wzniosłym czynu...


Śmierć musi wypełnić swoje przeznaczenie....


W mojej pracy każda okoliczność sprzyja śmierci.

Nigdy nie wiadomo o której porze nadejdzie nietypowy kurier, który zawsze pod ręką polecony list.

Wracając do fragmentu kryjącego za drzwiami postać mężczyzny, by rozwiać wszelkie wątpliwości wspomnę...

Nie przeżył bliskiego kontaktu z ostrzem które przecięło szyjną tętnice...

Ty mnie wciąż podglądasz...?

Nagle osunięte ramienie w starannej konserwacji ściennych płytek, powoduje że tracisz równowagę.

To dopiero jest wejście,

czy raczej wtargnięcie połączone z hukiem ciała na podłogę.

Powstały w ten sposób przeciąg wyciąga na zewnątrz dymną zasłonę, zaś na twej twarzy ujrzeć można zdumiewające przerażenie.

Wiem że  w tym momencie nie możesz wypowiedzieć żadnego słowa.

Bardziej byłby wskazany pisk widząc trzy metry od siebie głowę której oczy wpatrzone przed siebie zaraz się zamkną....


W końcu zaczyna twój umysł pracować, mniemam że całe przedstawione zajście potraktowałaś  na chwilę jako wielką mistyfikację.

Wraz z następstwem w którym nastąpiły bolesne skutki pokusy, dotąd obciągana w każdej sytuacji modna sukienka, odsłoniła wypchnięte  do holu nagie pośladki.

Myślisz że to odpowiedni czas by cię pobudzić....?

Z tego pokoju są dwa wyjścia,

zwyklem jedynie z jednego korzystać po uprzednim umyciu w umywalce noża.

Reakcja na kobiece kształty zawsze wywołuje ogrom podniecenia, tym bardziej tak wyeksponowane z wtopionym pręcikiem w sam rowek.

Nie mam czasu  także w takich chwilach wszystkiego przemyśleć, szczególnie że

 na dokładkę skupione myśli wędrują do trzymanego z tyłu skórzanego rzemienia...


Niczym ci zadam odpowiednie pytanie, będąc jednocześnie  jedynym świadkiem morderstwa, zarzucam pętlę na twoją szyję. Dopiero wtedy nagromadzone emocje zaczynają prawidłowo funkcjonować.

Z pewnością,

z lekkością ściągnięta linka przybliża nas do siebie..

Oprócz powstającego stłumionego krzyku złapana w końcu za gardło widzisz oblicze kata,

jestem nim gdy ty w nocy śpisz...










Tajemnice muzeum

 Niczym zegar wydobędzie z siebie miarowo wschodząca godzinę, w kieszeni płaszcza słychać wibracje.

Na ekranie poręcznego telefonu pojawia nazwisko tutejszego kustosza.

Słychać jedynie moją część rozmowy.

-Tak przy porannej kawie -

- Opętanie, czy ja dobrze usłyszałem -

- Egzorcysta niczego nie zauważył -

- Tak jeśli będzie to w mojej mocy -

 A niech mnie, właśnie polecono mi wykonać     ekspertyzę niezwykłego dzieła sztuki. Ponoć jego tło  niepokoi każdej nocy ochronę paryskiego muzeum.

Początkowo nie wiedząc z jakim źródłem sił nadprzyrodzonych mogę mieć do czynienia, pierwsze co pomyślałem od razu zostało zdyskwalifikowane.

Tym bardziej że w powietrzu unosił smak waniliowego latte którego skutecznie próbował zagłuszać wyciąg starego kotła na rybackim kutrze. 


Jeszcze nie dotarłem do znajomych drzwi,

jeszcze progu dzisiaj nie poświęcił admirał na emeryturze, który mi przyrzekł że za tymi murami mógł spać i czuwać jednocześnie.

To było tak dawno gdy zakochał się w obrazie...  

Przed nami tłumnie zgromadzeni turyści,

niektórzy już zdążyli przysłonić swą postać parasolami od słońca.

Tędy na pewno bym się nie dostał do wielkiego gmachu,

nie miał bym szans nawet się przecisnąć.

Na tyłach jakoś lżej...

Za pomocą zlerzałego w dokumentach identyfikatora próbuje przekroczyć bramę ze szlabanem. Świeżak bo tak bym nazwał młodego człowieka w mundurze, już po chwili  rekwiruje plakietkę.

Czyli jednym zdaniem trudno się dostać do najważniejszego  muzeum w Paryżu.


Czasem pewne sytuacje wymagają od nas nie tyle poświęceń, co samej cierpliwości. Biorąc pod uwagę  że i tak muszę się dostać zabytkowego pałacu, muszę wybrać inną drogę. Mogłem przecież zadzwonić i tym samym używając koneksi skazać młodzika na rychłą utratę pracy, ale to nie w moim stylu pozbawiać może jedynego zarobku tegoż młodzieńca.

Tuż niedaleko za kamienicą  był kiedyś stary hydrant, jak widać po nim został jedynie odpływ zaślepiony żeliwnym wiekiem.

Znam ten korytarz jako jeden z wielu którym posłużył w innym czasie jako droga ucieczki.

Mając już w zamiarze tym właśnie sposobem przedostania się do muzeum, nagle usłyszałem zniecierpliwiony męski głos.

Okazało się że czasem jednak warto zadzwonić, bo w końcu i tak zaczną mnie szukać.


Widok zablokowanej  jednej z wielu naw tym bardziej staje się atrakcją dla zwiedzających.

Nawet przez zawieszoną od sufitu czarną folię i przez nieuwagę stojącego niedaleko strażnika można dostrzec wyłaniającą się postać. Wówczas tłumaczą swoje zachowanie że chcieli zobaczyć konserwatorskie prace, a tak naprawdę to wszystko winny od dawna przeciek informacji.

Zaczepiony przez pewną turystkę która nie bacząc na konsekwencje wtargnęła za stworzony parawan, zaczynam się zastanawiać czy naprawdę dam sobie radę.

W końcu pojawia dodatkowy człowiek wysłany dyrektora muzeum.


Obraz którego mam zamiar  konsultować wydaje się nie być własnością galerii sztuki. Już w tych pierwszych słowach wydawać się mogło jak w  przedstawionej odległym  tle samego wzniesienia budowli  mignął błysk.

- Krwawe wzgórza hrabiny - zdążyłem na głos wypowiedzieć właściwy tytuł, którego nikt nie mógł zrozumieć. Kustosz od razu zaprzeczył i o ile dalej nie próbowałem go odwieść od swojego przekonania, stał  dalej z innymi jak wryty.

Nie było mnie w stolicy kilkadziesiąt lat, także wtedy anonimowy darczyńca podarował muzeum kilka zaniedbanych prac.

Wszyscy patrzyli dalej na obraz który poniekąd od pewnego czasu straszył zmieniając swoją niecodzienną scenerię.

Żeby cokolwiek wytłumaczyć należało rozpoznać nie tyle co szczegóły które w uprzedniej renowacji ktoś próbował zatuszować, ale odkryć prawdziwy podpis.

Ponownie kilkanaście osób spojrzało na mnie jak na dziwaka któremu wydawało się wiedzieć więcej od nich samych.


Patrząc na tajemnicze malowidło które od dłuższego czasu napędzało istnego popłochu wśród ochrony, musiałem coś zrobić coby  odwróciło na chwilę uwagę. Wiedziałem doskonale że drapiąc pazurem odkryje binną warstwę nałożonych na pierwotne płótno barwników.

Zamierzony efekt został bardzo szybko zauważony. Wówczas nie obyło się bez bulwersującej riposty która w następstwie spowodowała prawie natychmiast reakcję u asystenta kustosza.

Po prostu odepchnął mnie, a wraz za sobą pociągnąłem na siebie antyk. Do tej pory słyszę stos przekleństw pod moim adresem, które przerwała nagła ciemność. Zamilkli wszyscy i gdyby nie pech przeżuwającego na szybko lunch wtenczas mężczyzny, zapewnie powróciło by wszystko do normalności.

Wpierw było słychać przeciąg uchylonej okiennej ramy która z niewyobrażalną siłą wyrwana z zawiasów spadła na kamienne podłoże. Wywołany hałas niewątpliwie pochodził z trzymanego nadal przez moje dłonie obrazu..


Widząc przerażonego kustosza który ze strachu o mały włos nie stracił przytomności, pośpiesznie próbuje odłożyć zrzucone dzieło sztuki. Dopiero po umocowaniu na stelażu można dostrzec pewien rodzaj przemiany. Tło zaczyna się łuszczyć, gdzie w tym samym czasie zgromadzone nad budynkiem muzeum chmury przeszywa niejedna błyskawica. Cały proces przypomina aż nazbyt przykład uwięzionej w reinkarnacji postaci, łącznie ze wszystkimi detalami.

Z ostatnim płatem farby który po chwili zamienia się w pył, słychać kobiecy skowyt.

Na świeżo umytej podłodze między obcasem męskiego obuwia pojawia się kałuża krwi. Pojawiający się kolejny dźwięk nie należy do przyjemności, gdzie echo dławiącej się hrabiny widzi w swoim lustrzanym odbiciu przecięta po całości szyjną tętnicę.

Po tym akcie nastaje cisza, słychać jak przywrócony oddech każdego z uczestników przedstawienia poprawnie zaczyna  funkcjonować. Pogodowy sztorm zanika jak uciekający po ścianach mrok. Wszyscy odetchnęli z ulgą na moment przed właściwą kumulacją zdarzeń. Na obrazie pojawia dekoracja purpurowych orchidei które zanurzone w wodnej kąpieli skutecznie odwracają ponownie naszą uwagę.

- Proszę pana -

Widok asystenta był bezcenny,

ten który nie wierzył w moje zdolności, stał teraz cały blady. 

Z dokładnością z jaką można przyłożyć do szyi sztylet i nie przeciąć przy tym skóry, stał przy nim duch hrabiny.

Wraz z rozbłyskiem słonecznych promieni znikła upuszczając narzędzie swojej śmierci.....

 










Mroczne sekrety

 Dziś zapraszam do świata gdzie kluczem do wejścia jesteśmy my sami, tak bardzo w każdym calu dopasowani do wnętrza mgły.

To zjawisko dosyć często u nas ostatnio występuje, ale czy odważymy się wejść w najgłębsze miejsce szarówki. 

Stoimy wciąż w niepewności,

jedni przy swoim lustrze,

inni przy zwykłej ścianie.

Zamknij oczy...

Przez gęstą zawiesinę pojawia się męska dłoń w rękawiczce bez palców. Jej gest chwilami wykonuje ruch w twoim kierunku, wystarczy ją pochwycić.

Zapytany jako narrator ileż możemy czekać na twoją odpowiedź, sugeruję delikatne spojrzenie w ogarniającej oczy ciemności  na wprost.

Widzimy iskrzącą nić zimnych ogni na kręcącym  się kołowrotku. Ten zarys to nic innego jak część odmierzającego czas mojego zegara.

Minął właśnie kwadrans...

Ciekawość sięgnęła dwóch granic,

najważniejsze dla mnie było twoje słowo...

Tak...


Czy zawsze fascynował nas świat którego nie mogliśmy przeżyć...

Odpowiedzi udzieli nam każda powstająca w zamglonym tunelu wizja. 

Przed nami leśne rozdroże,

wysoka trawa sięgająca do kolan, dawno już została przesiąknięta opadającą wodną szatą.

Dokąd teraz...

Hipotetycznie zadane pytanie przerywa niosący się echem odgłos westchnień.

Na twych ramionach pojawia się gęsia skórka...

Niczym dosięgnie nasz wzrok skryty w oddali obraz,

sięgnę do czynników wywołujących strach.

Mogę się mylić...

Możesz wątpić w to co za chwilę w podbrzuszu zrzuci twój ciężar.

Chaotycznie rozmazujemy spocony ekran, akurat wtenczas gdy całkiem obcy mężczyzna wielbiciel za pomocą eteru usypia pewną tancereczkę.

Bezwładne ciało kobiety niesione do pierwszych modeli furgonetek znika pod plandeką.


Jakbym mógł się cofnąć o kadr, to  z pewnością dowiemy się że przedstawienie dość frywolnego w tych czasach tańca skupiało większość wysoko sytuowanych mężczyzn.

Czy zatem trudno będzie wyobrazić sobie rolę wielbiciela który nie raz  podrzucał  do garderoby za pomocą gońca skromnego bukiecika. W każdym razie  nie były to jedyne kwiaty których każda z panienek tańczących kankana znajdowały w pomieszczeniach za sceną.

Dlaczego zatem szanowany mężczyzna zdecydował się na ten krok. Czy nie było innej sposobności wyrazić swojego uczucia....


Zbliżony pod lupę bilecik zawierał zawsze treść którego z pewnością nigdy nie zrozumiała ciemnowłosa. Dla niej i innych dziewcząt liczyły się bardziej niezliczone podarki i wystawne przyjęcia na których bywały z przyjemnością.


Wracamy do sytuacji w której  poraz ostatni widziano uśpione ciało kobiety. Warkot silnika ucichł gdzieś niedaleko nas.

Wystarczy się jeszcze mocniej wsłuchać...

Słychać metaliczny i piskliwy dźwięk, na dawno nieużywanych torach ruszyła drezyna.

W innych okolicznościach można było by pomyśleć że to romantyczna przejażdżka,

ale gdy się bliżej przyjrzeć przy ręcznie operującym drążkami  mężczyzną leży zawiązany podłużny worek. Wjeżdżają do korytarza starej kopalni, chwilę później wybudzone nietoperze wylatują przez skalne wyżłobienia. 

Nas na szczęście chroni mgła... 


Ta scena nie będzie nawet przypominać leciwego już scenariusza z Harrisonem w tle. Nie sięgniemy dna podążając na złamanie karku licznym zestawem wagoników.

Na wykręcie gdzie najwięcej stempli chroniło wydrążony tunel pojazd zwolnił. Po naszej prawej  znajdowała jaskinia z której w bliskiej odległości sunęło światło pochodni. Wtem pojawili się dwaj zamaskowani wojownicy, nie czekając chwili dłużej wzięli spakowane ciało kobiety w ręce i podążali za swoim panem.


- Idziesz, czy zostajesz wpatrzona jak po kolejowych podkładach w milczeniu sunęła niezliczona w objętości  dusz...

Wtenczas także było słychać tąpnięcie obcasa które rozgniotło bryłkę węgla i właśnie takim przypadku, można poczuć tkliwość....


W otchłani mroku którego będziemy częścią, słychać jedynie nasz oddech, nawet wytłumione pochodnie spalając odrobinę siebie starają się milczeć.

Dopiero licząc kroki odpowiadające zaledwie kilku sążni pojawia odczucie dźwięku. Błyskawicznie zostaje przez nas rozpoznany, 

ale skąd i dokąd dokładnie zmierza wylewając się po wąskim podłożu.

Wymuszony przystanek w ciemności nakazuje  nam nie tyle co spojrzeć przed siebie, ale również namacać klamkę.

Nie chciałbym bym by twoje bardzo wychylone do przodu czoło z impetem uderzyło o drzwi.

- Dalej póki nie brak ci odwagi,

dotknij wyrzeźbionej dźwigni...

Pozornie nie widać podążającej w narastającym tempie w żyłach krwi, poza jedną żyłką  która odetchnęła z ulgą słysząc skrzypnięcie.

Przed nami ponownie korytarz, tyle że ten oświetlony zewsząd świecznikami co na każdej z arkad bacznie się nam przyglądają.


Niekończąca się przestrzeń wśród lampionów które łypiąc swym wynaturzeniem po gzymsie tworzy orszak, właśnie tak bym przedstawił tą scenę w której a i owszem nas nie  może zabraknąć. Na pierwszym planie widzimy zgromadzone na schodach, tudzież w zaułkach stągwie.

Ich różnorodność cieniowana  przez bliżej lub dalej użyte światło, sprawia że zawarte w nich płyny  spazmatycznie ożywają.

- Moja Droga, 

jakie to uczucie gdy tak twoja ciekawość znęca się nad tobą,

gdy ja proszę,

byś nie zaglądała w nieproszone miejsce,

jeszcze.....


Dzban dzbanuszku nie równy,

tym bardziej w szyku poustawiane były  by wskazać niejako hierarchię i pytanie...

Czy ważniejszy na wierzchołku  kielich, 

czy na dole skarbiec....


Doszukując się odpowiedzi zapomnieliśmy o bohaterach, a może doświadczymy na własnej skórze ich losów.

Postać cichego wielbiciela już od początku niesie poważne przesłanie do tancerki.Trudno sobie wyobrazić że po dobroci,  dała się namówić na taką wycieczkę, a tak nieświadomą tutaj przywiózł.

Wracamy do fascynacji która zniecierpliwiona musiała zajrzeć do glinianego naczynia. Do pierwszej wypełnioną po brzegi wodą, wrzucono  kilkanaście  dukatów, nie sposób było ich wyjąć. Do drugiej dosłownie po wtargnięciu żwawej kobiecej dłoni, na żyznej ziemi wyrósł tuzin róż od jednej wyjątkowej.

Przy kolejnej ujrzeć można było wesołą i pobudzoną twarz zaglądającej weń kobiety.

Nigdy dotąd się nie zdarzyło żeby wpierw dekolt wpadł do lustra.

- Patrząc na ciebie jak w milczeniu pochłaniasz samą siebie, zastanawiam się ileż to można się przeglądać...

Wtem nieoczekiwanie toń przybiera zmącony zarys, ale jednak wciąż tam patrzysz.

Chwilę później z głębin pojawia wybrudzona mułem dłoń i zaciskając się wokół szyi próbuje cię wciągnąć.


Wydobywający echem ze skrytych komnat gong przerywa szaleństwo mojej współtowarzyszki. Wypuszczona z objęć obłędu kobieta zdążyła jedynie objąć oburącz stągwie, niczym opadła w klęku. Kolejny gong poprzedza inne systematycznie wzrastające dźwięki które połączone z kurantem podnoszą kurtynę.

Moim oczom ukazuje tercet podążających w naszą stronę mniszek. Uchylona przestrzeń ornatu uświadamia mi że pierwszą z nich jest uprowadzona artystka. 

- Oprzytomnij,

szepcze do ciebie,

gdy zaczyna się główne przedstawienie...

Zahipnotyzowana moja bohaterka utrzymuje więź z wysokim w tej pozycji dzbanem. Na przeciw mnie zrzucająca lniany kaftan niewolnica w transie, wchodzi na szeroki postument. Z górnej ambony słychać recytowany poemat, a składnia każdego z wersów wywołuje początek wynaturzeń....


Czy w każdej kobiecie drzemie wilczy instynkt...
Niczym po recytatorskim cytacie nastąpi osobliwa przemiana, do nagiej kobiety podchodzą dwie służki co razem z nią  przybyły.
Wymagana pozycja to wyniosłość pleców ku górze, łącznie z zadartym obliczem.
Pojawiające się klamry po bokach ściśle krępują zarówno ręce i stopy.
Niewiadomo dlaczego ściągnięte skórzanym paskiem zostają  biodra do ud.
Dopiero teraz po upływie przepływających na zewnątrz obłoków, ze szczelin stropu zaczyna wydobywać się jaskrawość światła. W tym momencie także widać również skalne odłamki które pod wpływem atmosferycznych zmian wpadają do kopalni.
Tak działa przyciągnięta magią pełnia księżyca...
Przenikająca jego światłość prawdopodobnie styka się na dokładkę ze skrytym na swej drodze rubinem tworząc embrionalną kulę.
Po chwili kontynuując rytuał cały zarys lśniącej w purpurze anomalii wchłania kobiece ciało.

W tym fragmencie winna zaistnieć wiekopomna przemiana...
Wnętrze kuli przypominające mydlaną bańkę oddziela od siebie pierwszy płaszcz naczyń krwionośnych w całości okrywając ciało.
Docierająca krew do gałek ocznych błyskawicznie zostaje wchłoniona. Nad rytualną ofiarą tworzy się kształt drapieżnego ssaka.
Tuż przed samą tonacją oświadczającą  przybycie wilczycy, gdzie uniesiony powyżej kobiecej twarzy widać ukształtowany w pełni pysk, powstaje najmniej oczekiwany zwrot akcji.
Na kolejny zakazany cytat wilcze ślepia odwracając się do tyłu dość ostro reagują.
Wraz z wznoszoną w pół szepcie, a w końcowej sylabie na głos inwokacją, pojawia się mężczyzna. Pokonując na spokojnie stopnie postumentu można już zauważyć rodzaj przejętej więzi między zwierzęciem, a wyniosłymi krągłościami niewolnicy.
Oba ssaki chcą za wszelką cenę się uwolnić, a jednak klamry skutecznie wytrzymują ich każdy napór.
Będąc tuż przed nimi mistrz rytuału ściąga z siebie mroczna tunikę. Zaobserwowany oręż o niemożliwych rozmiarach na razie jedynie ociera się o wymazane krwią wargi sromowe. Tymczasem do kobiecego umysłu dociera przekaz bestii, ofiara zaczyna silniej miotać się i  piszczeć.
Nadchodzący czas oznajmił gong bębna, w tym  trwożnym zgiełku zaczyna się właściwy akt.

Męskie przyrodzenie niczym gad przedziera się przez wytworzoną przez pochwę blokadę mięśni. Dopiero za nią nagromadzony śluz nie jest w stanie odeprzeć ataku. W tym momencie trzon wbija się pędem głębiej. Wzbudzone krwinki na kobiecych plecach łącząc się w stróżkę, tworzą zarys sztyletu. Im bardziej naciera mężczyzna na niewolnicę, tym bardziej powstały organiczny trakt próbuje przebić delikatną skórę karku. Nabrzmiała moszna zaczyna chlapać ku dołowi, powodem są kobiece soki które wyciskane z każdym potężnym ruchem sztywnego fallusa musiały znaleźć w końcu ujście.
Nie milkną krzyki które mając już przeróżne wyobrażenie świadczą o orgazmie.
Z otwartej znikomo przestrzeni ust skapuje ślina,
zgryz nie mógł jej zatrzymać.
Ostatnie pchnięcie wypełnia podciśnieniem spermą  macicę ....
Dokładnie także w tej chwili słychać zarówno konające westchnienie, jak zew wilczej natury. Opadająca zawiesina tworząc embrionalną uprzednio  powłokę, zmienia strukturę kobiecego ciała.
Tej okoliczności chyba się nie spodziewał mężczyzna...
Stojąc z dyndającym penisem nie miał żadnych możliwości uciec....
Pchnięty z postumentu przez wilczycę spadli z hukiem na sam dół, a ona widząc jeszcze żyjący jego mózg przystąpiła do pierwszej od tak dawna kolacji....















  



Mroczne doznanie...

 W tle utwór którego dobrze znamy rozpoczyna nową opowieść. Wybór na sonatę księżycową  w sam raz pasuje do powstającego klimatu. 

W tle zaczynają  pojawiać się fragmenty przedstawionych tu postaci.

Pierwsza to asystentka w kancelarii prawnej, która nie mogła od pewnego czasu usiedzieć spokojnie na fotelu.

Na biurku widzimy stertę dokumentów która powinna być już dawno ułożona w regale, jednak w jej myślach to coś silniejszego jest inspiracją. Tuż obok za oszklonymi drzwiami głównego gabinetu słychać męską rozmowę.

Dwóch wybitnych prawników debatowało w związku z zaistniałą sytuacją.  Mianowicie chodziło o  właściciela dużej sieci drogerii który trafił do aresztu, po tym jak drogówka w czasie rutynowej kontroli odkryła w bagażniku u niego martwą kobietę.


W udostępnionym pokoju do przesłuchań dosłownie przed kwadransem aż wrzało.

W powtarzane w kółko zeznania skutego mężczyzny  podkomisarz któremu przydzielono tą sprawę, nie był w stanie uwierzyć. Za dużo razy w nich pojawiający się wątek intrygującej denatki którą kilkanaście godzin temu przewieziono do policyjnej kostnicy już drażnił kryminalnego.

Człowiek który widział już niejedno zabójstwo nawet nie chciał słyszeć, tudzież podjąć innych działań mających na celu wyjaśnienia dziwnego przypadku.

Dla niego było jasne że motywem zbrodni była żądza wykorzystania bezbronnej kobiety.

Słyszalny krzyk który nie przypominał żadnego dialogu, przerwał stojący w drzwiach adwokat. W jego rękach  powiewał świeżo podpisany  dokument który zakończył traumatyczne przesłuchanie. 


Nie czekając ani chwili dłużej,

prawnik z niesłychanym przejęciem wyjawił swojemu klientowi odkrycie którego dokonał nie całą godzinę temu jego współpracownik.

Obaj mężczyźni już wówczas byli na podsłuchu i w pełnym podglądzie, bo jak przyznał sam telefonicznie prokurator, ta sprawa nie mogła od tak skończyć.

Udajemy się teraz do medycyny sądowej gdzie paru techników z wydziału kriminalistyki zbladło.

Wciąż w takich momentach słychać rozsiewające się nuty bezbłędnej sonaty.

Czasem  myślę że bardziej do tej sytuacji pasował by marsz pogrzebowy, ale nie przewidział bym wtedy ilu twardzieli straciło nagle przytomność. 

Stojąca grupa ludzi przy rozsuniętym blacie chłodni, widząc spłaszczony na całej długości czarny worek, są świadkami wyjścia duszy z ciała.

W tym fakcie nie było nic dziwnego, gdyby  niepowtarzalna przemiana uniosła by się swoim cieniem wprost do otwartego nieba.

Ożywiona denatka uprzednio rozebrana do naga, teraz oddzielona niejako w dwóch postaciach unosiła się dłuższą chwilę nad blatem.

- Potępieńcy...!!! 

Z szyderczym uśmiechem na twarzy wszyscy ją w końcu usłyszeli.

Poczym rozmyła się w krwawej mgle...


..Dzwoniący bez przerwy telefon w końcu podniósł dyżurny miejskiej komendy, wkrótce także urządzenie wielofunkcyjne wypluło z siebie zeskanowany dokument zezwalający na opuszczenie aresztu przez domniemanego przestępcę.

Wychodzący na wolność mężczyzna został jednak poinformowany że dopóki służby nie wyjaśnią zaistniałego incydentu, na razie ma nie opuszczać granic państwa.

Nie kryjąc w sobie oburzenia, to nie był ostatni nakaz ograniczający jego prawa. Na sam koniec chcąc odebrać auto z policyjnego parkingu, dowiedział się że uniemożliwia to niezakończone śledztwo.

To był trzeci dzień tygodnia gdy poraz kolejny z  zebranych wokół niego czarnych

 chmur lunął deszcz.

Ledwo zdążył wsiąść do czekającej na niego taksówki,

ledwo minęli pierwszy klomb co jak wariat wymuszał pierwszeństwo w ruchu okrężnym, to kierowca jako pierwszy zauważył w wstecznym lusterku siedzącą obok mężczyzny kobietę.

Trzymając wycelowany  w sam środek wygolonego karku pistolet na nie równej drodze wypalił...


Czy często zabieramy autostopem przejezdnych..

Osobiście w skrajnych przypadkach gdy pierze deszcz, odparł pytany przeze mnie bohater.

Tak właśnie wyglądało  niezapomniany poniedziałek.

Z prezentacji nowej serii kosmetyków mężczyzna wyszedł z umową opiewającą  na niebywały zysk.

Mógł być mniej więcej kwadrans po 18 gdy udał w drogę powrotną domu.

Na początku miał zamiar przejechać przez centrum miasta, ale pośpiech i nieustanna gonitwa interesów  spowodowała i tym razem że wjechał na obwodnicę.

Tegoż popołudnia już nie da się zapomnieć, tak jak tego świata którego nie było widać w strugach deszczu.

Skręcając na właściwy pas służący do opuszczenia ekspresówki, na odcinku niecałego kilometra wciśnięty do oporu hamulec wymusił niebezpieczne zatrzymanie. Ostatecznie auto w zawrotnym tempie łapiąc pobocze  stanęło na przeciwnym pasie.  Powodem nagłej reakcji była zakapturzona postać która w tym momencie  szła środkiem osi jezdni. W tym całym pędzie gdzie pojazd przez dosłownie sekundy kręcił się w kółko, kierowca dostrzegł wpatrzone w niego kobiece oczy.


Obojętne spojrzenie niczym w narkotycznym śnie było ostatnim stanem którego by się dzisiaj spodziewał. Pozostawiając samochód na awaryjnych światłach podbiegł  do maszerującej przed siebie kobiety. 

Brunetka była ubrana jak gotycka wiedźma...

W chwili gdy ją pochwycił za ramię schowanej ręki w kieszeń płaszcza, wydawało mu się że coś metalicznego upadło między nimi na drogę.

Był to pęk niewymiarowych kluczy z którymi ponownie doganiając kobietę, zaszedł ją od przodu..

Na pierwszy rzut oka można było odnieść wrażenie wyrządzonej u niej krzywdy.

Przez przylegającą i miejscami poszarpaną bawełnianą koszulkę wydostawała się mokra i blada pierś.


Tego wzroku nie można zapomnieć, szczególnie że pojawiające się odczucia promieniowały tuż przed nim.

Z wilgotnego czoła wciąż spływała nieustannie każda nagromadzona kropla wody, gdy wiedźma  używając dialektu językowego wyciągała   każdy końcowy wyraz  pod akcent.

Zaczęli się całować...

W ciszy którą nawet nie przerwała jadąca z naprzeciwka ciężarówka, powstawało także niecodzienne wyobrażenie.

Być może dlatego mężczyzna  chcąc nie chcąc otworzył podczas lubieżnego lizania swe oczy.

Ucisk zaplątanych na jego karku kobiecych dłoni uniemożliwiał nagłe odepchnięcie.

A wszystko działo się po tym jak powieki zakapturzonej nieznajomej zamieniły się w krwawe oczodoły.


Poszukiwane słowo niejako by kontynuować opowieść opadło tuż po wzwodzie wywołanym chwilowym podnieceniem. On doświadczony mężczyzna który prawie wylądował w rowie chcąc uniknąć tragicznej sytuacji, teraz został wciągnięty w wir mrocznego wszeteczeństwa.
To był impuls, ułamek sekundy w którym bezwładne jego ciało osunęło się na asfaltową drogę. Wyglądał teraz jak rozpylona eteryczna mgiełka która została zassana jak kokaina przez nos wiedźmy i znalazł się w innym świecie.
Ten zwrot akcji nastąpił nazbyt chaotycznie. Widok przepływającego wstecz czasu nieustannie przewijał każdą scenę.
W końcu przystanął na wprost zegara z kukułką w lombardzie. Było akurat przed południem gdy dzwoneczek przy drzwiach oznajmił wejście  dwóch mężczyzn.
Obsługujący ich pracownik od razu miał na nich oko. Byli wielce zainteresowani zastawioną biżuterią, a tak na prawdę szukali wyżej wymienionego zegara.
Na co komu coś stary rupieć który jedynie pełnił ozdobną funkcję tegoż lokalu.
Negocjacje nie przyniosły rezultatu, a w końcowej scenie oprócz kliku stówek pozostał także uszczerbek na zdrowiu pracownika.

Esencjonalny duch wyszedł zaraz za nimi, a oni dosłownie minąwszy róg kamienicy zaczęli dewastować zakupiony  zegar. Chwilę później ze skrytki umiejscowionej w jakimś miejscu wypadły na ziemię historyczne klucze. Dokładnie w ilości trzech ręcznie wyrzeźbionych i tak poszukiwanych przez nieświadomego zleceniodawcę. Niedługo po telefonicznej informacji wszyscy siedli do zabrudzonego mocno pikapa i odjechali. W połowie przejechanego odcinka drogi dołączył do nich biały crossover. W każdym z zaistniałych przypadków nasz bohater doszukiwał czegokolwiek co mogło by mieć związek z poznaną kobietą. Najwidoczniej nie była to jeszcze właściwa pora na obnażenie całej zagadki. Docelowym miejscem okazał się stary i zapomniany cmentarz na obrzeżach powiatu. Godziny szczytu tutaj obowiązywały jedynie dla gawronów których głos było słychać zaraz po wejściu nachalnego towarzystwa za bramę. Ich szef szedł jako pierwszy wypatrując co chwilę skrytej w zaroślach krypty. Obaj mężczyźni zwykle pełniący rolę speców od brudnej roboty czuli się w swoim klimacie. Nawet jednemu czy drugiemu nie przeszkadzało, jak któryś opowiadając dyrdymały grzebał w nosie.

To czego tak naprawdę wszyscy szukali, znajdowało zarośnięte  gęstym mchem. Nie musiało wyglądać, ani przypominać wzniosłej budowli do której bezproblemowo można było także wejść. Podczas gdy tych dwóch fascynował inny wiatrem otwarty grobowiec, trzeci stanął pośrodku zasłanego turkusem kobierca.
Wystarczyło teraz przykucnąć i mając w dłoniach nieoceniony artefakt pozwolić im swobodnie poruszać w  magnetycznym polu.
W dzisiejszych czasach to na przekór wszystkim znanym metodom dziwny sposób otwarcia sejfu.
Sam fakt postawionego w pionie jednego z kluczy był przejawem euforii. Wtedy także i pozostałe uruchomiły mechanizm rozsuwając podłoże zbierając za sobą mech w zwałek. Jednocześnie w końcowej fazie całej tej atrakcji  przejęty fascynat zdążył na szczęście odskoczyć jakby przeczuwał wydobywający się po chwili gęstą konsystencję trucizny.

Trudno zrozumieć złodziei okradających tego typu włości, ale na końcu języka pojawia zdanie które zawsze odbiegało  od normalności. Podczas oględzin wnętrza krypty dwóch znudzonych mężczyzn ponownie pokazało szczyt swojej głupoty. Dotąd nie wiadomo dlaczego po uprzednim plądrowaniu najcenniejszych przedmiotów, jeden drugiego zamknął w pustym sarkofagu. Przez chwilę być może było nawet i śmiesznie udając żywą mumię. Problem pojawił z ostatnią wyniesioną na powierzchnie błyskotką. Zamknięty głupiec który wpierw jęczał zawodząc, po kwadransie poczuł wydobywające się spod siebie ustrojowe płyny.  Dziwnie wyciszony zdążył  się okręcić o 180 stopni nagle przeżył szok.
Pod nim pojawiło kobiece ciało i bynajmniej widząc każdy kształt i zarys prawie nagiej sylwetki, nawet nie było w rozkładzie. Pomyśleć że człowieka nigdy tak do końca nie znasz...
Oczywiście w  tej sytuacji jak prawie zawsze wkracza i nęci ludzka ciekawość. No przecież nikt się nie dowie że znajomy szefa sprawdzi suchość pochwy. Ułożony na boku zaczął obmacywać kobiece zwłoki.Nawet nie przejął się faktem że trumna do której  wlazł ze swej bezmyślności zatrzasnęła się na dobre. Wkrótce świeżo upieczony nekrofil zaczął się wydzierać na cały głos, stało się to dokładnie chwilę później gdy wsadził swoje przyrodzenie do nawilżonej śliną cipki.
Powodem traumatycznego odczucia była ożywiona na powrót wiedźma której wzrok nie tylko paraliżował, a jednocześnie wysysał życie....


 Nie ma jak seks na krawędzi obłędu, prawda....

Kobiece uda potrafią niejednokrotnie uwięzić głowę kochanka, a czy w tym przypadku zadziałają...

Zaniepokojeni kompani ciszą sarkofaga,  już nieraz próbowali otworzyć szyfrujący skobel. Drugi z oprychów pod byle pretekstem zagarnia mieszczący się w kieszeni spodni naszyjnik i ucieka z cmentarza. Tymczasem zleceniodawcę czeka masakryczny przebieg jego ciała. Wkrótce po tym jak próbował zatrzymać zmieniający się co chwilę  układ jak w kostce rubika, niżej postumentu słychać kolejny mechanizm. Terkotanie dając mylne wrażenie ustaje przy ostatnim wydrążonym w kamieniu zębie. Chwila prawdy kończy się błyskawicznie, dopiero po paru sekundach mężczyzna  raptownie przykuca i zaczyna krzyczeć z bólu. To było ostrze które w wyniku naprężonej ukrytym naciągiem sprężyny przecięło łydki nóg. W tym samym czasie otwiera się grób, a na ręce mężczyzny wypada wypchnięty nagi szkielet powleczony skórą.

Ofiara wiedźmy jeszcze oddycha łypiąc wytrzeszczonymi oczami.

Scena grozy kończy się widokiem kobiety w ubraniu pierwszego sprawcy która odzyskawszy kolejny bezcenny przedmiot, żywcem wydroża  z oczodołów gałki oczne.

Chwilę potem krypta zasuwa swoje podłoże, a w przeciągu zanikającego światła pochodni słychać głodne gryzonie.


Stali w tym samym miejscu wpatrzeni w siebie, gdy odruchowo mroczna kobieca postać straciła przytomność.

Szybko podjęte ciało z ulicy mężczyzna zaniósł na rękach do samochodu. Wpierw miał ją  położyć na tylnym siedzeniu, ale po chwili zdecydował że nie może jej nikt zobaczyć zwłaszcza wścibscy sąsiedzi.

W bagażniku nie było zbyt wiele rzeczy...

Niczym zamknął ostatecznie klapę, zdążył przesunąc dłonią wystający kosmyk włosów pod kaptur. Wtenczas  wydawało mu że kobieta na chwilę otworzyła oczy.


Następną scenę już poznaliśmy, a zatem wracamy do początku....

Unoszący się pył z komory z której został wystrzelony pocisk to jedno, ale od razu tak zabić kierowcę taksówki to szok. Zaraz potem pojazd w bezwładnie przejeżdżając przez krawężnik zatrzymał się na żywopłocie. Niczym mężczyzna zdążył uniknąć błyskawicznej szamotaniny, wyrywająca się non-stop wiedźma wydostała się z samochodu i wyciągnęła zwłoki zza kierownicy.

Niestety to nie był ten trzeci....


Bulwersujący czyn którego nigdy nie można zrozumieć, a już na pewno zapomnieć.

Przyłożony w pobliżu jeden z trzech kluczy spowodował że martwy denat rozmył się w oczach. Jeszcze przez chwilę oboje stali w bezruchu, poczym mężczyzna zaczął się oddalać i zniknął za następną uliczką. Za dużo wrażeń jak na jeden dzień, a to spowodowało dopiero teraz spóźnioną reakcję wymiocin. Rwało z niego czymkolwiek co jeszcze nie zostało strawione, a ona  jak ten cień stała ponownie obok.

W obawie kolejnej zbrodni odcinek przeszło kilometra pokonali pieszo. To było dziwne że akurat po zbrodni przestało padać. To także nie zmieniło faktu że wciąż pozostawała dość spora odległość do jego domu.

Zatrzymana krótka ciężarówka raczej nie miała wygód ale to było nieistotne, ważne że człowiek który nią kierował w podeszłym wieku nie przypominał zbiega z krypty. 


Mędrzec który na przekór wszystkiego nawijał jak szalony, dowiózł ich pod sam podjazd niewielkiego domku.

Niczym się obejrzał zniknęli za wejściowymi drzwiami, jedynie było słychać ostatnie jego słowa z francuskiego bon voyage.

Wnętrze pomieszczeń było stylizowane na czasy bezgranicznej wolności, jednak najczęściej można było dojrzeć wiele rzeczy pochodzących z dalekich podróży.

Tuż po podaniu szklanki wody, tudzież wypiciu takiej ilości z butelki mężczyzna zniknął w łazience.

Po dłuższej chwili pojawiła się  w niej  również zaciekawiona kobieta.

Krzątał się sprzątając wszystko z grupsza, a z kranu wprost do wanny lała się gorąca woda. Zauważony podszedł do niej, to była chwila w której niepewność musiała przezwyciężyć możliwy lęk. Obserwująca go wiedźma poddała się jego dłoniom które skrupulatnie pozbawiały ją wszelkiej odzieży. Jej skóra była blada i częściej wykazywała w tkankowej strukturze brak minerałów, ponadto żeby nie stwierdzić tego od razu że zaschnięta krew mieszała się z brudem.

Patrzyli na siebie jakby przemierzali tunel życia i śmierci i nic innego nie miało teraz znaczenia.

Podana dłoń zwolniła docisk stóp i chyba pierwszy raz mężczyzna  ujrzał drobny i skryty uśmiech zanurzającej w kąpieli kobiety.

Utrzymując jeszcze kontakt wzrokowy zdążył pozbierać   ubranie z podłogi i wrzucił do pralki. Dopiero teraz ze swoim zrobił podobnie, tyleż chcąc uniknąć nieprzywidywalnej sytuacji, zajął miejsce w kabinie prysznicowej.



Odwróceni do siebie tyłem 

być może byli najdłuższą w życiu chwilę, a może to było tylko w czasie czynności dotyczącej spłukiwania przez kobietę włosów.

Nagle mężczyzna wyskoczył jak poparzony, na dokładkę jeszcze się poślizgnął i wstając na równe nogi znalazł się nad wanną. Zareagował instynktownie, a może sądził że w jej czasach zanurzenie w uprzednio wymienionej wodzie oczyszcza grzeszną duszę.

Dopiero wtedy przyjrzał się w całej wszechobecnej okazałości kobiecych kształtów, to zrozumiałe że nie tylko nabrały właściwego koloru ale i tego  obłędnego seksapilu.

Do końca życia zapamięta tą chwilę gdy otworzyła oczy,

bo aż wywołała w nagim mężczyźnie nieprzewidywalny dreszcz który jak pod napięciem odrzucił go na własną ogonową kość.


Tak oto właściciel sieci drogerii jęknął z bólu podnosząc swoje cztery litery. W tym samym czasie wynurzona z topieli brunetka zaczęła chichotać, jemu raczej to nie groziło. Wyszedł z łazienki tak jak go stwórca stworzył, poirytowany wpierw sięgnął po butelkę wody ale szybko ją wymienił na koniak.

Kieliszek nie był mu aż tak potrzebny gdy przechylając wąską szyjkę wprost do swoich ust upił na oko setkę.

Tymczasem wyzwolona kobieta wychodząc z kąpieli zarzuciła na siebie jedynie ręcznik. Wcale jej się nie śpieszyło jak do tej pory można było to zauważyć.

W wąskim korytarzu nie najdalej od wejściowych drzwi  kobieta zaczęła z ciekawości  przeglądać stos papierów. Chyba najbardziej wpadła jej w oczy okładka czasopisma które z innymi trafiały pocztą na ten adres.

Widząc ją mężczyzna nawet się nie pofatygował by jej cokolwiek streścić, a przecież niewątpliwie mnóstwo zdarzeń  zmieniło ten świat.



Opowieść trwa...

Jako osobliwy narrator muszę nam przypomnieć że bohater wpuścił do swojego domu wiedźmę, ta z kolei będąc zbyt nierealistyczną dla nas ludzi postacią postanawia nagle ulegnąć nieocenionej metamorfozie.

To nie pierwszy jej fortel którego już mógł doświadczyć każdy podniecony samiec. 

Tym razem było inaczej, powiedziałbym że estetycznie.

Sprawcą staje się okładka męskiego czasopisma.

Nie wiadomo dotąd dlaczego pojawił się tam opis kobiecej depilacji.

I tak można powiedzieć że za dotknięciem po graficznej  szacie barwnej stronicy,  wybudzony każdy meszek w jednym momencie zniknął pozostawiając wrażliwą na dotyk skórę. Ponadto głaskane u nasady jeszcze wilgotne czarne włosy dość szybko zmieniły kolor.

Pszeniczna blondynka przyswajała wszystko co jej wpadło w oko i doskonale wiedziała że kątem zawieszonego w przedpokoju zwierciadła podglądał ją wciąż nagi mężczyzna.


Ponoć blondynce w każdej bieliźnie pasuje, a zwłaszcza gdy wybór aż nęci by ją przymierzyć. Asortyment na każdą okazję i porę roku. Naszej damie najwidoczniej przypadła biała, cobym nie powiedział że skromna i skąpa. Widząc z ukrycia  prawie przeźroczysta halkę przez którą uwydatniony biust chłonął delikatność tkaniny, mężczyźnie skoczyło ciśnienie. Mógł już w tej chwili podejść tak nagi do niej, ale jednocześnie przypomniał sobie wcześniej uchwycony wątek. Z jednej strony ją pożądał, z drugiej widział przed oczami lekarza stwierdzającego zgon przechowywanej w bagażniku kobiety.

Ponownie sięgnął po koniak, tyleż przeszedł z  butelką do pokoju. Mając w zamiarze w końcu cokolwiek ubrać na siebie, mężczyzna ulega pojawiającej znikąd wizji.

Pierwszy stworzony jej akt to odczucie wilgotnych warg na długim bezdechu. Z każdym dotykiem kobiece usta sprawiają dość wyszukane pragnienia. W tle sycącego pocałunku widać także paraliżującą scenę i to ona przeważa powstające emocje.

Dla bohatera owy powrót do świadomości  jest  błyskawiczny. Dobywająca w tym czasie kobieca dłoń upartego męskiego przyrodzenia cofa się. Wciąż  trwa odwzajemnione bardzo głębokie spojrzenie.


Pochwycona za gardło wiedźma tylko przez chwilę próbuje odeprzeć atak. Doskonale zakłada że zarys wizji której widział  przez chwilę mężczyzna, to wytwór umysłu z przed kilkuset lat wstecz. Dłonie stopniowo zwalniają ucisk na szyi, poczym następuje szalony odzew. Pchnięta na łóżko kobieta zaczyna wierzgać, przygniecione plecy kolanem nie dają rady zrzucić z siebie ciężaru. Najbliżej na podorędziu jest  lampka nocna która pociągnięta za kabel spada z głuchym hukiem na podłogę. Dopiero związane do tyłu  ręce uświadamiają mężczyznę że ma doczynienia z żyjącą kobietą.

Nie zamierza jej odwracać, choć przekrzywione oblicze swym zarumienionym naturalnie policzkiem zbyt ciężko oddycha.

Oboje są  jednym słowem zziajani, ale to nie świadczy  że  to koniec tej sceny.

Wyciągnięte gołe pośladki do góry to kolejny powód by wymierzony klaps sprowokował mroczną blondynkę. Niestety także i teraz nic się nie stało, a jedynie jęknęła stłumionym głosem i tym bardziej rozchyliła swoje  uda. Przed nim kształtował się zarys o którym dawno zdążył zapomnieć. Były tak naturalnie przekrwione intensywnością różu, że zanurzony palec w wargach sromowych wyczuwał identyczny w każdym doznaniu puls.

Zadurzył się poraz pierwszy i kolejny gdy wsadził między nich język. Od samej perlistej w rosie westchnień łechtaczki, kobiecym ciałem zaczęło targać, w dalszej wędrówce było tylko tkliwej.

Szczyt którego zdobywał był jak przekroczenie wszelkich granic, w tym czasie jej ciało nie potrafiło już za nim nadążyć.

Każdy ruch powodował że sztywny język samoistnie coraz bardziej zagłębiał w ciasnym miejscu.


Blondynka w końcu opadła w kilkunastu niepowtarzalnych wyznaniach, dopiero teraz mężczyzna zdecydowanie wepchnął jej sterczące przyrodzenie do pierwszej ociekającej szparki. Przyciągnięta do niego kobieta za związane dłonie wyglądała jak ożywiona bogini której diabeł chciał wyrwać obudzone serce. Czując w sobie coraz częściej rosły pal, wychyliwszy się maksymalnie głową do tyłu szukała jego ust.


Obudził się w środku nocy, nie jak sądził na początku w swoim łóżku, lecz na fotelu tuż obok. Na powierzchni w pościeli spała na pół naga  wiedźma, wciąż tak bardzo żywa jak pod wieczór kiedy dotarli do jego domu. Z sypialni wyszedł za potrzebą, ale wcześniej zaszedł po butelkę wody do kuchni.

Dopiero wtedy przypomniał sobie o pełnej pralce ubrań.

Wybrany wsad dostając powietrza w jednej chwili dosłownie się rozpadł w jego rękach. Niedorzeczne również okazało się gdy zajrzał na dno bębna  gdzie leżały znajome klucze. Metalowe okrągłe wnętrze trzymało się tylko na swoich  przytwierdzonych fragmentach, po tym odkryciu natychmiast wrócił do sypialni.

Nieznajoma, bo tak by należało nazwać tą kobietę wciąż była pogrążona we śnie.


Współrzędne na mapie wyznaczone poprzez przyrząd na którego nikt by nie wpadł w swoim doczesnym życiu.

Śniącemu zawsze przychodzi z łatwością obserwowanie powstającej tam wizualizacji.

Świtało gdy nasz bohater obudził we własnym łóżku.

Trzymając w bliskiej odległości do swej twarzy poduszkę wyglądał dosyć dziwnie. Odrzuciwszy ją natychmiast jak oparzony ku jego zdziwieniu kobiety już nie było obok niego.

Nie było jej w całym domu, nie mówiąc  o tym że nawet wybiegł  w szlafroku na zewnątrz i okrążył budynek.

Niewątpliwie można rzec że zdążył się już przyzwyczaić do pewnej odmienności swojego zabieganego życia.

Wrócił do pustego łóżka i zaczął się zastanawiać, czy w ogóle to  wszystko miało miejsce. Przeczył sobie tym bardziej gdy przygotowując poranną kawę, na podjeździe zobaczył swoje auto.

Potrącona łokciem nieuważnie w tym czasie filiżanka zleciała z hukiem na podłogę. Powodem był zmierzający do jego drzwi człowiek w mundurze.


Mężczyzna przedstawił się jako pracownik policyjnego parkingu. We wnikliwej rozmowie była mowa o tej zaistniałej sytuacji podczas wczorajszego zdarzenia.

Jednakże i ów szeregowy nie potrafił wyjaśnić całej tej zagadki. Dopiero na odchodne naprowadzony na właściwy tok myślenia bohater zniknął za drzwiami.

Nigdy nie posiadał obszernych zbiorów, a jednak podczas całego życia zdążył uzbierać dwie półki książek.

Lądowały teraz z impetem na drewnianą podłogę, część po chwilowym spojrzeniu na tytuł miały to szczęście że ich lot  był krótszy. Znaleziony niebawem przewodnik po okolicy województwa wyglądał zwinięty naleśnik. Wciśnięty między tomy popularnej encyklopedii spędził naprawdę szmat czasu.

Posługując się legendą bez problemu odnalazł wszystkie cmentarze, tyleż do właściwego wciąż miał nie po drodze. Gdzieś umknęła mu nazwa miejscowości która widział spoglądając w kobiece oczy.


Skąd pewność że akurat na tym, bądź na zbliżonym do miejsca z przedstawionej wizji jest pochowana mroczna istota. Wypowiadając te słowa  przypadkiem spojrzał na siebie w wiszącym lustrze w przedpokoju. Będąc zdrowy psychicznie prawdopodobnie z tego wszystkiego zaczynał majaczyć. W pewnym momencie zauważył wsadzoną w szparę między ramą a szkłem pocztówkę.

Przedstawiony na niej wiejski klimat w swojej dalszej scenerii kształtował zarys starej kaplicy.

Na odwrocie widniała niezrozumiała data,w rzeczywistości były to współrzędne znajdującej się na starym cmentarzu krypty. 


Cofając się we wspomnieniach       nie trzeba nam długo szukać dalszych losów ostatniego ze złodziei. Długo się nie nacieszył się skradzionym naszyjnikiem. Ponoć kto cokolwiek wyniesie z krypty co wiekami temu kupcy złożyli w ofierze, narastającej objawem  suchoty pomrze.


Uchwycony Widok przed północą...

Charczący mężczyzna z trudem dociera we wskazane miejsce. Wydzierana pazurami darnia nie przynosi żadnego rezultatu. Złodziei bo o nim mowa coraz częściej wali pięścią w ziemną powłokę grobu. Jego walka o przeżycie kończy się  po trzech godzinach.Co prawda znalazł skrytkę do której można było wrzucić skradzioną kosztowność, ale to wszystko jest już za późno.

Przewrócony na plecy próbuje złapać ostatnio oddech, wtedy pojawia lśniący pęk kluczy.

Niczym wykreślony nimi okręg otworzy podziemne wrota, zjawia się całkiem odmieniona wiedźma. Pochylona nad konającym przejmuje jego życie.


Jest dziesiąta rano gdy pod cmentarną bramę próbuje podjechać znajomy samochód. Już  na polnej drodze nasz bohater mija się z innym co przypomina na koronera. Tuż przed samym ogrodzeniem cmentarza widać stojące trzy radiowozy.

W pewnym momencie we wstecznym lusterku bohater widzi siedzącą na tylnim siedzeniu prawie nagą blondynkę. Ubrana w jego długi  czarny płaszcz puszcza do niego oko. 









  

 

 





 






 


 








Dla Ciebie

Dostałem od Ciebie najcenniejszy prezent, ponoć ofiarowane źródło najczulszych doznań we wzajemności, pozwala Nam przetrwać najcięższe chwil...