Dziś zapraszam do świata gdzie kluczem do wejścia jesteśmy my sami, tak bardzo w każdym calu dopasowani do wnętrza mgły.
To zjawisko dosyć często u nas ostatnio występuje, ale czy odważymy się wejść w najgłębsze miejsce szarówki.
Stoimy wciąż w niepewności,
jedni przy swoim lustrze,
inni przy zwykłej ścianie.
Zamknij oczy...
Przez gęstą zawiesinę pojawia się męska dłoń w rękawiczce bez palców. Jej gest chwilami wykonuje ruch w twoim kierunku, wystarczy ją pochwycić.
Zapytany jako narrator ileż możemy czekać na twoją odpowiedź, sugeruję delikatne spojrzenie w ogarniającej oczy ciemności na wprost.
Widzimy iskrzącą nić zimnych ogni na kręcącym się kołowrotku. Ten zarys to nic innego jak część odmierzającego czas mojego zegara.
Minął właśnie kwadrans...
Ciekawość sięgnęła dwóch granic,
najważniejsze dla mnie było twoje słowo...
Tak...
Czy zawsze fascynował nas świat którego nie mogliśmy przeżyć...
Odpowiedzi udzieli nam każda powstająca w zamglonym tunelu wizja.
Przed nami leśne rozdroże,
wysoka trawa sięgająca do kolan, dawno już została przesiąknięta opadającą wodną szatą.
Dokąd teraz...
Hipotetycznie zadane pytanie przerywa niosący się echem odgłos westchnień.
Na twych ramionach pojawia się gęsia skórka...
Niczym dosięgnie nasz wzrok skryty w oddali obraz,
sięgnę do czynników wywołujących strach.
Mogę się mylić...
Możesz wątpić w to co za chwilę w podbrzuszu zrzuci twój ciężar.
Chaotycznie rozmazujemy spocony ekran, akurat wtenczas gdy całkiem obcy mężczyzna wielbiciel za pomocą eteru usypia pewną tancereczkę.
Bezwładne ciało kobiety niesione do pierwszych modeli furgonetek znika pod plandeką.
Jakbym mógł się cofnąć o kadr, to z pewnością dowiemy się że przedstawienie dość frywolnego w tych czasach tańca skupiało większość wysoko sytuowanych mężczyzn.
Czy zatem trudno będzie wyobrazić sobie rolę wielbiciela który nie raz podrzucał do garderoby za pomocą gońca skromnego bukiecika. W każdym razie nie były to jedyne kwiaty których każda z panienek tańczących kankana znajdowały w pomieszczeniach za sceną.
Dlaczego zatem szanowany mężczyzna zdecydował się na ten krok. Czy nie było innej sposobności wyrazić swojego uczucia....
Zbliżony pod lupę bilecik zawierał zawsze treść którego z pewnością nigdy nie zrozumiała ciemnowłosa. Dla niej i innych dziewcząt liczyły się bardziej niezliczone podarki i wystawne przyjęcia na których bywały z przyjemnością.
Wracamy do sytuacji w której poraz ostatni widziano uśpione ciało kobiety. Warkot silnika ucichł gdzieś niedaleko nas.
Wystarczy się jeszcze mocniej wsłuchać...
Słychać metaliczny i piskliwy dźwięk, na dawno nieużywanych torach ruszyła drezyna.
W innych okolicznościach można było by pomyśleć że to romantyczna przejażdżka,
ale gdy się bliżej przyjrzeć przy ręcznie operującym drążkami mężczyzną leży zawiązany podłużny worek. Wjeżdżają do korytarza starej kopalni, chwilę później wybudzone nietoperze wylatują przez skalne wyżłobienia.
Nas na szczęście chroni mgła...
Ta scena nie będzie nawet przypominać leciwego już scenariusza z Harrisonem w tle. Nie sięgniemy dna podążając na złamanie karku licznym zestawem wagoników.
Na wykręcie gdzie najwięcej stempli chroniło wydrążony tunel pojazd zwolnił. Po naszej prawej znajdowała jaskinia z której w bliskiej odległości sunęło światło pochodni. Wtem pojawili się dwaj zamaskowani wojownicy, nie czekając chwili dłużej wzięli spakowane ciało kobiety w ręce i podążali za swoim panem.
- Idziesz, czy zostajesz wpatrzona jak po kolejowych podkładach w milczeniu sunęła niezliczona w objętości dusz...
Wtenczas także było słychać tąpnięcie obcasa które rozgniotło bryłkę węgla i właśnie takim przypadku, można poczuć tkliwość....
W otchłani mroku którego będziemy częścią, słychać jedynie nasz oddech, nawet wytłumione pochodnie spalając odrobinę siebie starają się milczeć.
Dopiero licząc kroki odpowiadające zaledwie kilku sążni pojawia odczucie dźwięku. Błyskawicznie zostaje przez nas rozpoznany,
ale skąd i dokąd dokładnie zmierza wylewając się po wąskim podłożu.
Wymuszony przystanek w ciemności nakazuje nam nie tyle co spojrzeć przed siebie, ale również namacać klamkę.
Nie chciałbym bym by twoje bardzo wychylone do przodu czoło z impetem uderzyło o drzwi.
- Dalej póki nie brak ci odwagi,
dotknij wyrzeźbionej dźwigni...
Pozornie nie widać podążającej w narastającym tempie w żyłach krwi, poza jedną żyłką która odetchnęła z ulgą słysząc skrzypnięcie.
Przed nami ponownie korytarz, tyle że ten oświetlony zewsząd świecznikami co na każdej z arkad bacznie się nam przyglądają.
Niekończąca się przestrzeń wśród lampionów które łypiąc swym wynaturzeniem po gzymsie tworzy orszak, właśnie tak bym przedstawił tą scenę w której a i owszem nas nie może zabraknąć. Na pierwszym planie widzimy zgromadzone na schodach, tudzież w zaułkach stągwie.
Ich różnorodność cieniowana przez bliżej lub dalej użyte światło, sprawia że zawarte w nich płyny spazmatycznie ożywają.
- Moja Droga,
jakie to uczucie gdy tak twoja ciekawość znęca się nad tobą,
gdy ja proszę,
byś nie zaglądała w nieproszone miejsce,
jeszcze.....
Dzban dzbanuszku nie równy,
tym bardziej w szyku poustawiane były by wskazać niejako hierarchię i pytanie...
Czy ważniejszy na wierzchołku kielich,
czy na dole skarbiec....
Doszukując się odpowiedzi zapomnieliśmy o bohaterach, a może doświadczymy na własnej skórze ich losów.
Postać cichego wielbiciela już od początku niesie poważne przesłanie do tancerki.Trudno sobie wyobrazić że po dobroci, dała się namówić na taką wycieczkę, a tak nieświadomą tutaj przywiózł.
Wracamy do fascynacji która zniecierpliwiona musiała zajrzeć do glinianego naczynia. Do pierwszej wypełnioną po brzegi wodą, wrzucono kilkanaście dukatów, nie sposób było ich wyjąć. Do drugiej dosłownie po wtargnięciu żwawej kobiecej dłoni, na żyznej ziemi wyrósł tuzin róż od jednej wyjątkowej.
Przy kolejnej ujrzeć można było wesołą i pobudzoną twarz zaglądającej weń kobiety.
Nigdy dotąd się nie zdarzyło żeby wpierw dekolt wpadł do lustra.
- Patrząc na ciebie jak w milczeniu pochłaniasz samą siebie, zastanawiam się ileż to można się przeglądać...
Wtem nieoczekiwanie toń przybiera zmącony zarys, ale jednak wciąż tam patrzysz.
Chwilę później z głębin pojawia wybrudzona mułem dłoń i zaciskając się wokół szyi próbuje cię wciągnąć.
Wydobywający echem ze skrytych komnat gong przerywa szaleństwo mojej współtowarzyszki. Wypuszczona z objęć obłędu kobieta zdążyła jedynie objąć oburącz stągwie, niczym opadła w klęku. Kolejny gong poprzedza inne systematycznie wzrastające dźwięki które połączone z kurantem podnoszą kurtynę.
Moim oczom ukazuje tercet podążających w naszą stronę mniszek. Uchylona przestrzeń ornatu uświadamia mi że pierwszą z nich jest uprowadzona artystka.
- Oprzytomnij,
szepcze do ciebie,
gdy zaczyna się główne przedstawienie...
Zahipnotyzowana moja bohaterka utrzymuje więź z wysokim w tej pozycji dzbanem. Na przeciw mnie zrzucająca lniany kaftan niewolnica w transie, wchodzi na szeroki postument. Z górnej ambony słychać recytowany poemat, a składnia każdego z wersów wywołuje początek wynaturzeń....
Czy w każdej kobiecie drzemie wilczy instynkt...
Niczym po recytatorskim cytacie nastąpi osobliwa przemiana, do nagiej kobiety podchodzą dwie służki co razem z nią przybyły.
Wymagana pozycja to wyniosłość pleców ku górze, łącznie z zadartym obliczem.
Pojawiające się klamry po bokach ściśle krępują zarówno ręce i stopy.
Niewiadomo dlaczego ściągnięte skórzanym paskiem zostają biodra do ud.
Dopiero teraz po upływie przepływających na zewnątrz obłoków, ze szczelin stropu zaczyna wydobywać się jaskrawość światła. W tym momencie także widać również skalne odłamki które pod wpływem atmosferycznych zmian wpadają do kopalni.
Tak działa przyciągnięta magią pełnia księżyca...
Przenikająca jego światłość prawdopodobnie styka się na dokładkę ze skrytym na swej drodze rubinem tworząc embrionalną kulę.
Po chwili kontynuując rytuał cały zarys lśniącej w purpurze anomalii wchłania kobiece ciało.
W tym fragmencie winna zaistnieć wiekopomna przemiana...
Wnętrze kuli przypominające mydlaną bańkę oddziela od siebie pierwszy płaszcz naczyń krwionośnych w całości okrywając ciało.
Docierająca krew do gałek ocznych błyskawicznie zostaje wchłoniona. Nad rytualną ofiarą tworzy się kształt drapieżnego ssaka.
Tuż przed samą tonacją oświadczającą przybycie wilczycy, gdzie uniesiony powyżej kobiecej twarzy widać ukształtowany w pełni pysk, powstaje najmniej oczekiwany zwrot akcji.
Na kolejny zakazany cytat wilcze ślepia odwracając się do tyłu dość ostro reagują.
Wraz z wznoszoną w pół szepcie, a w końcowej sylabie na głos inwokacją, pojawia się mężczyzna. Pokonując na spokojnie stopnie postumentu można już zauważyć rodzaj przejętej więzi między zwierzęciem, a wyniosłymi krągłościami niewolnicy.
Oba ssaki chcą za wszelką cenę się uwolnić, a jednak klamry skutecznie wytrzymują ich każdy napór.
Będąc tuż przed nimi mistrz rytuału ściąga z siebie mroczna tunikę. Zaobserwowany oręż o niemożliwych rozmiarach na razie jedynie ociera się o wymazane krwią wargi sromowe. Tymczasem do kobiecego umysłu dociera przekaz bestii, ofiara zaczyna silniej miotać się i piszczeć.
Nadchodzący czas oznajmił gong bębna, w tym trwożnym zgiełku zaczyna się właściwy akt.
Męskie przyrodzenie niczym gad przedziera się przez wytworzoną przez pochwę blokadę mięśni. Dopiero za nią nagromadzony śluz nie jest w stanie odeprzeć ataku. W tym momencie trzon wbija się pędem głębiej. Wzbudzone krwinki na kobiecych plecach łącząc się w stróżkę, tworzą zarys sztyletu. Im bardziej naciera mężczyzna na niewolnicę, tym bardziej powstały organiczny trakt próbuje przebić delikatną skórę karku. Nabrzmiała moszna zaczyna chlapać ku dołowi, powodem są kobiece soki które wyciskane z każdym potężnym ruchem sztywnego fallusa musiały znaleźć w końcu ujście.
Nie milkną krzyki które mając już przeróżne wyobrażenie świadczą o orgazmie.
Z otwartej znikomo przestrzeni ust skapuje ślina,
zgryz nie mógł jej zatrzymać.
Ostatnie pchnięcie wypełnia podciśnieniem spermą macicę ....
Dokładnie także w tej chwili słychać zarówno konające westchnienie, jak zew wilczej natury. Opadająca zawiesina tworząc embrionalną uprzednio powłokę, zmienia strukturę kobiecego ciała.
Tej okoliczności chyba się nie spodziewał mężczyzna...
Stojąc z dyndającym penisem nie miał żadnych możliwości uciec....
Pchnięty z postumentu przez wilczycę spadli z hukiem na sam dół, a ona widząc jeszcze żyjący jego mózg przystąpiła do pierwszej od tak dawna kolacji....
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz