W tle utwór którego dobrze znamy rozpoczyna nową opowieść. Wybór na sonatę księżycową w sam raz pasuje do powstającego klimatu.
W tle zaczynają pojawiać się fragmenty przedstawionych tu postaci.
Pierwsza to asystentka w kancelarii prawnej, która nie mogła od pewnego czasu usiedzieć spokojnie na fotelu.
Na biurku widzimy stertę dokumentów która powinna być już dawno ułożona w regale, jednak w jej myślach to coś silniejszego jest inspiracją. Tuż obok za oszklonymi drzwiami głównego gabinetu słychać męską rozmowę.
Dwóch wybitnych prawników debatowało w związku z zaistniałą sytuacją. Mianowicie chodziło o właściciela dużej sieci drogerii który trafił do aresztu, po tym jak drogówka w czasie rutynowej kontroli odkryła w bagażniku u niego martwą kobietę.
W udostępnionym pokoju do przesłuchań dosłownie przed kwadransem aż wrzało.
W powtarzane w kółko zeznania skutego mężczyzny podkomisarz któremu przydzielono tą sprawę, nie był w stanie uwierzyć. Za dużo razy w nich pojawiający się wątek intrygującej denatki którą kilkanaście godzin temu przewieziono do policyjnej kostnicy już drażnił kryminalnego.
Człowiek który widział już niejedno zabójstwo nawet nie chciał słyszeć, tudzież podjąć innych działań mających na celu wyjaśnienia dziwnego przypadku.
Dla niego było jasne że motywem zbrodni była żądza wykorzystania bezbronnej kobiety.
Słyszalny krzyk który nie przypominał żadnego dialogu, przerwał stojący w drzwiach adwokat. W jego rękach powiewał świeżo podpisany dokument który zakończył traumatyczne przesłuchanie.
Nie czekając ani chwili dłużej,
prawnik z niesłychanym przejęciem wyjawił swojemu klientowi odkrycie którego dokonał nie całą godzinę temu jego współpracownik.
Obaj mężczyźni już wówczas byli na podsłuchu i w pełnym podglądzie, bo jak przyznał sam telefonicznie prokurator, ta sprawa nie mogła od tak skończyć.
Udajemy się teraz do medycyny sądowej gdzie paru techników z wydziału kriminalistyki zbladło.
Wciąż w takich momentach słychać rozsiewające się nuty bezbłędnej sonaty.
Czasem myślę że bardziej do tej sytuacji pasował by marsz pogrzebowy, ale nie przewidział bym wtedy ilu twardzieli straciło nagle przytomność.
Stojąca grupa ludzi przy rozsuniętym blacie chłodni, widząc spłaszczony na całej długości czarny worek, są świadkami wyjścia duszy z ciała.
W tym fakcie nie było nic dziwnego, gdyby niepowtarzalna przemiana uniosła by się swoim cieniem wprost do otwartego nieba.
Ożywiona denatka uprzednio rozebrana do naga, teraz oddzielona niejako w dwóch postaciach unosiła się dłuższą chwilę nad blatem.
- Potępieńcy...!!!
Z szyderczym uśmiechem na twarzy wszyscy ją w końcu usłyszeli.
Poczym rozmyła się w krwawej mgle...
..Dzwoniący bez przerwy telefon w końcu podniósł dyżurny miejskiej komendy, wkrótce także urządzenie wielofunkcyjne wypluło z siebie zeskanowany dokument zezwalający na opuszczenie aresztu przez domniemanego przestępcę.
Wychodzący na wolność mężczyzna został jednak poinformowany że dopóki służby nie wyjaśnią zaistniałego incydentu, na razie ma nie opuszczać granic państwa.
Nie kryjąc w sobie oburzenia, to nie był ostatni nakaz ograniczający jego prawa. Na sam koniec chcąc odebrać auto z policyjnego parkingu, dowiedział się że uniemożliwia to niezakończone śledztwo.
To był trzeci dzień tygodnia gdy poraz kolejny z zebranych wokół niego czarnych
chmur lunął deszcz.
Ledwo zdążył wsiąść do czekającej na niego taksówki,
ledwo minęli pierwszy klomb co jak wariat wymuszał pierwszeństwo w ruchu okrężnym, to kierowca jako pierwszy zauważył w wstecznym lusterku siedzącą obok mężczyzny kobietę.
Trzymając wycelowany w sam środek wygolonego karku pistolet na nie równej drodze wypalił...
Czy często zabieramy autostopem przejezdnych..
Osobiście w skrajnych przypadkach gdy pierze deszcz, odparł pytany przeze mnie bohater.
Tak właśnie wyglądało niezapomniany poniedziałek.
Z prezentacji nowej serii kosmetyków mężczyzna wyszedł z umową opiewającą na niebywały zysk.
Mógł być mniej więcej kwadrans po 18 gdy udał w drogę powrotną domu.
Na początku miał zamiar przejechać przez centrum miasta, ale pośpiech i nieustanna gonitwa interesów spowodowała i tym razem że wjechał na obwodnicę.
Tegoż popołudnia już nie da się zapomnieć, tak jak tego świata którego nie było widać w strugach deszczu.
Skręcając na właściwy pas służący do opuszczenia ekspresówki, na odcinku niecałego kilometra wciśnięty do oporu hamulec wymusił niebezpieczne zatrzymanie. Ostatecznie auto w zawrotnym tempie łapiąc pobocze stanęło na przeciwnym pasie. Powodem nagłej reakcji była zakapturzona postać która w tym momencie szła środkiem osi jezdni. W tym całym pędzie gdzie pojazd przez dosłownie sekundy kręcił się w kółko, kierowca dostrzegł wpatrzone w niego kobiece oczy.
Obojętne spojrzenie niczym w narkotycznym śnie było ostatnim stanem którego by się dzisiaj spodziewał. Pozostawiając samochód na awaryjnych światłach podbiegł do maszerującej przed siebie kobiety.
Brunetka była ubrana jak gotycka wiedźma...
W chwili gdy ją pochwycił za ramię schowanej ręki w kieszeń płaszcza, wydawało mu się że coś metalicznego upadło między nimi na drogę.
Był to pęk niewymiarowych kluczy z którymi ponownie doganiając kobietę, zaszedł ją od przodu..
Na pierwszy rzut oka można było odnieść wrażenie wyrządzonej u niej krzywdy.
Przez przylegającą i miejscami poszarpaną bawełnianą koszulkę wydostawała się mokra i blada pierś.
Tego wzroku nie można zapomnieć, szczególnie że pojawiające się odczucia promieniowały tuż przed nim.
Z wilgotnego czoła wciąż spływała nieustannie każda nagromadzona kropla wody, gdy wiedźma używając dialektu językowego wyciągała każdy końcowy wyraz pod akcent.
Zaczęli się całować...
W ciszy którą nawet nie przerwała jadąca z naprzeciwka ciężarówka, powstawało także niecodzienne wyobrażenie.
Być może dlatego mężczyzna chcąc nie chcąc otworzył podczas lubieżnego lizania swe oczy.
Ucisk zaplątanych na jego karku kobiecych dłoni uniemożliwiał nagłe odepchnięcie.
A wszystko działo się po tym jak powieki zakapturzonej nieznajomej zamieniły się w krwawe oczodoły.
Poszukiwane słowo niejako by kontynuować opowieść opadło tuż po wzwodzie wywołanym chwilowym podnieceniem. On doświadczony mężczyzna który prawie wylądował w rowie chcąc uniknąć tragicznej sytuacji, teraz został wciągnięty w wir mrocznego wszeteczeństwa.
To był impuls, ułamek sekundy w którym bezwładne jego ciało osunęło się na asfaltową drogę. Wyglądał teraz jak rozpylona eteryczna mgiełka która została zassana jak kokaina przez nos wiedźmy i znalazł się w innym świecie.
Ten zwrot akcji nastąpił nazbyt chaotycznie. Widok przepływającego wstecz czasu nieustannie przewijał każdą scenę.
W końcu przystanął na wprost zegara z kukułką w lombardzie. Było akurat przed południem gdy dzwoneczek przy drzwiach oznajmił wejście dwóch mężczyzn.
Obsługujący ich pracownik od razu miał na nich oko. Byli wielce zainteresowani zastawioną biżuterią, a tak na prawdę szukali wyżej wymienionego zegara.
Na co komu coś stary rupieć który jedynie pełnił ozdobną funkcję tegoż lokalu.
Negocjacje nie przyniosły rezultatu, a w końcowej scenie oprócz kliku stówek pozostał także uszczerbek na zdrowiu pracownika.
Esencjonalny duch wyszedł zaraz za nimi, a oni dosłownie minąwszy róg kamienicy zaczęli dewastować zakupiony zegar. Chwilę później ze skrytki umiejscowionej w jakimś miejscu wypadły na ziemię historyczne klucze. Dokładnie w ilości trzech ręcznie wyrzeźbionych i tak poszukiwanych przez nieświadomego zleceniodawcę. Niedługo po telefonicznej informacji wszyscy siedli do zabrudzonego mocno pikapa i odjechali. W połowie przejechanego odcinka drogi dołączył do nich biały crossover. W każdym z zaistniałych przypadków nasz bohater doszukiwał czegokolwiek co mogło by mieć związek z poznaną kobietą. Najwidoczniej nie była to jeszcze właściwa pora na obnażenie całej zagadki. Docelowym miejscem okazał się stary i zapomniany cmentarz na obrzeżach powiatu. Godziny szczytu tutaj obowiązywały jedynie dla gawronów których głos było słychać zaraz po wejściu nachalnego towarzystwa za bramę. Ich szef szedł jako pierwszy wypatrując co chwilę skrytej w zaroślach krypty. Obaj mężczyźni zwykle pełniący rolę speców od brudnej roboty czuli się w swoim klimacie. Nawet jednemu czy drugiemu nie przeszkadzało, jak któryś opowiadając dyrdymały grzebał w nosie.
To czego tak naprawdę wszyscy szukali, znajdowało zarośnięte gęstym mchem. Nie musiało wyglądać, ani przypominać wzniosłej budowli do której bezproblemowo można było także wejść. Podczas gdy tych dwóch fascynował inny wiatrem otwarty grobowiec, trzeci stanął pośrodku zasłanego turkusem kobierca.
Wystarczyło teraz przykucnąć i mając w dłoniach nieoceniony artefakt pozwolić im swobodnie poruszać w magnetycznym polu.
W dzisiejszych czasach to na przekór wszystkim znanym metodom dziwny sposób otwarcia sejfu.
Sam fakt postawionego w pionie jednego z kluczy był przejawem euforii. Wtedy także i pozostałe uruchomiły mechanizm rozsuwając podłoże zbierając za sobą mech w zwałek. Jednocześnie w końcowej fazie całej tej atrakcji przejęty fascynat zdążył na szczęście odskoczyć jakby przeczuwał wydobywający się po chwili gęstą konsystencję trucizny.
Trudno zrozumieć złodziei okradających tego typu włości, ale na końcu języka pojawia zdanie które zawsze odbiegało od normalności. Podczas oględzin wnętrza krypty dwóch znudzonych mężczyzn ponownie pokazało szczyt swojej głupoty. Dotąd nie wiadomo dlaczego po uprzednim plądrowaniu najcenniejszych przedmiotów, jeden drugiego zamknął w pustym sarkofagu. Przez chwilę być może było nawet i śmiesznie udając żywą mumię. Problem pojawił z ostatnią wyniesioną na powierzchnie błyskotką. Zamknięty głupiec który wpierw jęczał zawodząc, po kwadransie poczuł wydobywające się spod siebie ustrojowe płyny. Dziwnie wyciszony zdążył się okręcić o 180 stopni nagle przeżył szok.
Pod nim pojawiło kobiece ciało i bynajmniej widząc każdy kształt i zarys prawie nagiej sylwetki, nawet nie było w rozkładzie. Pomyśleć że człowieka nigdy tak do końca nie znasz...
Oczywiście w tej sytuacji jak prawie zawsze wkracza i nęci ludzka ciekawość. No przecież nikt się nie dowie że znajomy szefa sprawdzi suchość pochwy. Ułożony na boku zaczął obmacywać kobiece zwłoki.Nawet nie przejął się faktem że trumna do której wlazł ze swej bezmyślności zatrzasnęła się na dobre. Wkrótce świeżo upieczony nekrofil zaczął się wydzierać na cały głos, stało się to dokładnie chwilę później gdy wsadził swoje przyrodzenie do nawilżonej śliną cipki.
Powodem traumatycznego odczucia była ożywiona na powrót wiedźma której wzrok nie tylko paraliżował, a jednocześnie wysysał życie....
Nie ma jak seks na krawędzi obłędu, prawda....
Kobiece uda potrafią niejednokrotnie uwięzić głowę kochanka, a czy w tym przypadku zadziałają...
Zaniepokojeni kompani ciszą sarkofaga, już nieraz próbowali otworzyć szyfrujący skobel. Drugi z oprychów pod byle pretekstem zagarnia mieszczący się w kieszeni spodni naszyjnik i ucieka z cmentarza. Tymczasem zleceniodawcę czeka masakryczny przebieg jego ciała. Wkrótce po tym jak próbował zatrzymać zmieniający się co chwilę układ jak w kostce rubika, niżej postumentu słychać kolejny mechanizm. Terkotanie dając mylne wrażenie ustaje przy ostatnim wydrążonym w kamieniu zębie. Chwila prawdy kończy się błyskawicznie, dopiero po paru sekundach mężczyzna raptownie przykuca i zaczyna krzyczeć z bólu. To było ostrze które w wyniku naprężonej ukrytym naciągiem sprężyny przecięło łydki nóg. W tym samym czasie otwiera się grób, a na ręce mężczyzny wypada wypchnięty nagi szkielet powleczony skórą.
Ofiara wiedźmy jeszcze oddycha łypiąc wytrzeszczonymi oczami.
Scena grozy kończy się widokiem kobiety w ubraniu pierwszego sprawcy która odzyskawszy kolejny bezcenny przedmiot, żywcem wydroża z oczodołów gałki oczne.
Chwilę potem krypta zasuwa swoje podłoże, a w przeciągu zanikającego światła pochodni słychać głodne gryzonie.
Stali w tym samym miejscu wpatrzeni w siebie, gdy odruchowo mroczna kobieca postać straciła przytomność.
Szybko podjęte ciało z ulicy mężczyzna zaniósł na rękach do samochodu. Wpierw miał ją położyć na tylnym siedzeniu, ale po chwili zdecydował że nie może jej nikt zobaczyć zwłaszcza wścibscy sąsiedzi.
W bagażniku nie było zbyt wiele rzeczy...
Niczym zamknął ostatecznie klapę, zdążył przesunąc dłonią wystający kosmyk włosów pod kaptur. Wtenczas wydawało mu że kobieta na chwilę otworzyła oczy.
Następną scenę już poznaliśmy, a zatem wracamy do początku....
Unoszący się pył z komory z której został wystrzelony pocisk to jedno, ale od razu tak zabić kierowcę taksówki to szok. Zaraz potem pojazd w bezwładnie przejeżdżając przez krawężnik zatrzymał się na żywopłocie. Niczym mężczyzna zdążył uniknąć błyskawicznej szamotaniny, wyrywająca się non-stop wiedźma wydostała się z samochodu i wyciągnęła zwłoki zza kierownicy.
Niestety to nie był ten trzeci....
Bulwersujący czyn którego nigdy nie można zrozumieć, a już na pewno zapomnieć.
Przyłożony w pobliżu jeden z trzech kluczy spowodował że martwy denat rozmył się w oczach. Jeszcze przez chwilę oboje stali w bezruchu, poczym mężczyzna zaczął się oddalać i zniknął za następną uliczką. Za dużo wrażeń jak na jeden dzień, a to spowodowało dopiero teraz spóźnioną reakcję wymiocin. Rwało z niego czymkolwiek co jeszcze nie zostało strawione, a ona jak ten cień stała ponownie obok.
W obawie kolejnej zbrodni odcinek przeszło kilometra pokonali pieszo. To było dziwne że akurat po zbrodni przestało padać. To także nie zmieniło faktu że wciąż pozostawała dość spora odległość do jego domu.
Zatrzymana krótka ciężarówka raczej nie miała wygód ale to było nieistotne, ważne że człowiek który nią kierował w podeszłym wieku nie przypominał zbiega z krypty.
Mędrzec który na przekór wszystkiego nawijał jak szalony, dowiózł ich pod sam podjazd niewielkiego domku.
Niczym się obejrzał zniknęli za wejściowymi drzwiami, jedynie było słychać ostatnie jego słowa z francuskiego bon voyage.
Wnętrze pomieszczeń było stylizowane na czasy bezgranicznej wolności, jednak najczęściej można było dojrzeć wiele rzeczy pochodzących z dalekich podróży.
Tuż po podaniu szklanki wody, tudzież wypiciu takiej ilości z butelki mężczyzna zniknął w łazience.
Po dłuższej chwili pojawiła się w niej również zaciekawiona kobieta.
Krzątał się sprzątając wszystko z grupsza, a z kranu wprost do wanny lała się gorąca woda. Zauważony podszedł do niej, to była chwila w której niepewność musiała przezwyciężyć możliwy lęk. Obserwująca go wiedźma poddała się jego dłoniom które skrupulatnie pozbawiały ją wszelkiej odzieży. Jej skóra była blada i częściej wykazywała w tkankowej strukturze brak minerałów, ponadto żeby nie stwierdzić tego od razu że zaschnięta krew mieszała się z brudem.
Patrzyli na siebie jakby przemierzali tunel życia i śmierci i nic innego nie miało teraz znaczenia.
Podana dłoń zwolniła docisk stóp i chyba pierwszy raz mężczyzna ujrzał drobny i skryty uśmiech zanurzającej w kąpieli kobiety.
Utrzymując jeszcze kontakt wzrokowy zdążył pozbierać ubranie z podłogi i wrzucił do pralki. Dopiero teraz ze swoim zrobił podobnie, tyleż chcąc uniknąć nieprzywidywalnej sytuacji, zajął miejsce w kabinie prysznicowej.
Odwróceni do siebie tyłem
być może byli najdłuższą w życiu chwilę, a może to było tylko w czasie czynności dotyczącej spłukiwania przez kobietę włosów.
Nagle mężczyzna wyskoczył jak poparzony, na dokładkę jeszcze się poślizgnął i wstając na równe nogi znalazł się nad wanną. Zareagował instynktownie, a może sądził że w jej czasach zanurzenie w uprzednio wymienionej wodzie oczyszcza grzeszną duszę.
Dopiero wtedy przyjrzał się w całej wszechobecnej okazałości kobiecych kształtów, to zrozumiałe że nie tylko nabrały właściwego koloru ale i tego obłędnego seksapilu.
Do końca życia zapamięta tą chwilę gdy otworzyła oczy,
bo aż wywołała w nagim mężczyźnie nieprzewidywalny dreszcz który jak pod napięciem odrzucił go na własną ogonową kość.
Tak oto właściciel sieci drogerii jęknął z bólu podnosząc swoje cztery litery. W tym samym czasie wynurzona z topieli brunetka zaczęła chichotać, jemu raczej to nie groziło. Wyszedł z łazienki tak jak go stwórca stworzył, poirytowany wpierw sięgnął po butelkę wody ale szybko ją wymienił na koniak.
Kieliszek nie był mu aż tak potrzebny gdy przechylając wąską szyjkę wprost do swoich ust upił na oko setkę.
Tymczasem wyzwolona kobieta wychodząc z kąpieli zarzuciła na siebie jedynie ręcznik. Wcale jej się nie śpieszyło jak do tej pory można było to zauważyć.
W wąskim korytarzu nie najdalej od wejściowych drzwi kobieta zaczęła z ciekawości przeglądać stos papierów. Chyba najbardziej wpadła jej w oczy okładka czasopisma które z innymi trafiały pocztą na ten adres.
Widząc ją mężczyzna nawet się nie pofatygował by jej cokolwiek streścić, a przecież niewątpliwie mnóstwo zdarzeń zmieniło ten świat.
Opowieść trwa...
Jako osobliwy narrator muszę nam przypomnieć że bohater wpuścił do swojego domu wiedźmę, ta z kolei będąc zbyt nierealistyczną dla nas ludzi postacią postanawia nagle ulegnąć nieocenionej metamorfozie.
To nie pierwszy jej fortel którego już mógł doświadczyć każdy podniecony samiec.
Tym razem było inaczej, powiedziałbym że estetycznie.
Sprawcą staje się okładka męskiego czasopisma.
Nie wiadomo dotąd dlaczego pojawił się tam opis kobiecej depilacji.
I tak można powiedzieć że za dotknięciem po graficznej szacie barwnej stronicy, wybudzony każdy meszek w jednym momencie zniknął pozostawiając wrażliwą na dotyk skórę. Ponadto głaskane u nasady jeszcze wilgotne czarne włosy dość szybko zmieniły kolor.
Pszeniczna blondynka przyswajała wszystko co jej wpadło w oko i doskonale wiedziała że kątem zawieszonego w przedpokoju zwierciadła podglądał ją wciąż nagi mężczyzna.
Ponoć blondynce w każdej bieliźnie pasuje, a zwłaszcza gdy wybór aż nęci by ją przymierzyć. Asortyment na każdą okazję i porę roku. Naszej damie najwidoczniej przypadła biała, cobym nie powiedział że skromna i skąpa. Widząc z ukrycia prawie przeźroczysta halkę przez którą uwydatniony biust chłonął delikatność tkaniny, mężczyźnie skoczyło ciśnienie. Mógł już w tej chwili podejść tak nagi do niej, ale jednocześnie przypomniał sobie wcześniej uchwycony wątek. Z jednej strony ją pożądał, z drugiej widział przed oczami lekarza stwierdzającego zgon przechowywanej w bagażniku kobiety.
Ponownie sięgnął po koniak, tyleż przeszedł z butelką do pokoju. Mając w zamiarze w końcu cokolwiek ubrać na siebie, mężczyzna ulega pojawiającej znikąd wizji.
Pierwszy stworzony jej akt to odczucie wilgotnych warg na długim bezdechu. Z każdym dotykiem kobiece usta sprawiają dość wyszukane pragnienia. W tle sycącego pocałunku widać także paraliżującą scenę i to ona przeważa powstające emocje.
Dla bohatera owy powrót do świadomości jest błyskawiczny. Dobywająca w tym czasie kobieca dłoń upartego męskiego przyrodzenia cofa się. Wciąż trwa odwzajemnione bardzo głębokie spojrzenie.
Pochwycona za gardło wiedźma tylko przez chwilę próbuje odeprzeć atak. Doskonale zakłada że zarys wizji której widział przez chwilę mężczyzna, to wytwór umysłu z przed kilkuset lat wstecz. Dłonie stopniowo zwalniają ucisk na szyi, poczym następuje szalony odzew. Pchnięta na łóżko kobieta zaczyna wierzgać, przygniecione plecy kolanem nie dają rady zrzucić z siebie ciężaru. Najbliżej na podorędziu jest lampka nocna która pociągnięta za kabel spada z głuchym hukiem na podłogę. Dopiero związane do tyłu ręce uświadamiają mężczyznę że ma doczynienia z żyjącą kobietą.
Nie zamierza jej odwracać, choć przekrzywione oblicze swym zarumienionym naturalnie policzkiem zbyt ciężko oddycha.
Oboje są jednym słowem zziajani, ale to nie świadczy że to koniec tej sceny.
Wyciągnięte gołe pośladki do góry to kolejny powód by wymierzony klaps sprowokował mroczną blondynkę. Niestety także i teraz nic się nie stało, a jedynie jęknęła stłumionym głosem i tym bardziej rozchyliła swoje uda. Przed nim kształtował się zarys o którym dawno zdążył zapomnieć. Były tak naturalnie przekrwione intensywnością różu, że zanurzony palec w wargach sromowych wyczuwał identyczny w każdym doznaniu puls.
Zadurzył się poraz pierwszy i kolejny gdy wsadził między nich język. Od samej perlistej w rosie westchnień łechtaczki, kobiecym ciałem zaczęło targać, w dalszej wędrówce było tylko tkliwej.
Szczyt którego zdobywał był jak przekroczenie wszelkich granic, w tym czasie jej ciało nie potrafiło już za nim nadążyć.
Każdy ruch powodował że sztywny język samoistnie coraz bardziej zagłębiał w ciasnym miejscu.
Blondynka w końcu opadła w kilkunastu niepowtarzalnych wyznaniach, dopiero teraz mężczyzna zdecydowanie wepchnął jej sterczące przyrodzenie do pierwszej ociekającej szparki. Przyciągnięta do niego kobieta za związane dłonie wyglądała jak ożywiona bogini której diabeł chciał wyrwać obudzone serce. Czując w sobie coraz częściej rosły pal, wychyliwszy się maksymalnie głową do tyłu szukała jego ust.
Obudził się w środku nocy, nie jak sądził na początku w swoim łóżku, lecz na fotelu tuż obok. Na powierzchni w pościeli spała na pół naga wiedźma, wciąż tak bardzo żywa jak pod wieczór kiedy dotarli do jego domu. Z sypialni wyszedł za potrzebą, ale wcześniej zaszedł po butelkę wody do kuchni.
Dopiero wtedy przypomniał sobie o pełnej pralce ubrań.
Wybrany wsad dostając powietrza w jednej chwili dosłownie się rozpadł w jego rękach. Niedorzeczne również okazało się gdy zajrzał na dno bębna gdzie leżały znajome klucze. Metalowe okrągłe wnętrze trzymało się tylko na swoich przytwierdzonych fragmentach, po tym odkryciu natychmiast wrócił do sypialni.
Nieznajoma, bo tak by należało nazwać tą kobietę wciąż była pogrążona we śnie.
Współrzędne na mapie wyznaczone poprzez przyrząd na którego nikt by nie wpadł w swoim doczesnym życiu.
Śniącemu zawsze przychodzi z łatwością obserwowanie powstającej tam wizualizacji.
Świtało gdy nasz bohater obudził we własnym łóżku.
Trzymając w bliskiej odległości do swej twarzy poduszkę wyglądał dosyć dziwnie. Odrzuciwszy ją natychmiast jak oparzony ku jego zdziwieniu kobiety już nie było obok niego.
Nie było jej w całym domu, nie mówiąc o tym że nawet wybiegł w szlafroku na zewnątrz i okrążył budynek.
Niewątpliwie można rzec że zdążył się już przyzwyczaić do pewnej odmienności swojego zabieganego życia.
Wrócił do pustego łóżka i zaczął się zastanawiać, czy w ogóle to wszystko miało miejsce. Przeczył sobie tym bardziej gdy przygotowując poranną kawę, na podjeździe zobaczył swoje auto.
Potrącona łokciem nieuważnie w tym czasie filiżanka zleciała z hukiem na podłogę. Powodem był zmierzający do jego drzwi człowiek w mundurze.
Mężczyzna przedstawił się jako pracownik policyjnego parkingu. We wnikliwej rozmowie była mowa o tej zaistniałej sytuacji podczas wczorajszego zdarzenia.
Jednakże i ów szeregowy nie potrafił wyjaśnić całej tej zagadki. Dopiero na odchodne naprowadzony na właściwy tok myślenia bohater zniknął za drzwiami.
Nigdy nie posiadał obszernych zbiorów, a jednak podczas całego życia zdążył uzbierać dwie półki książek.
Lądowały teraz z impetem na drewnianą podłogę, część po chwilowym spojrzeniu na tytuł miały to szczęście że ich lot był krótszy. Znaleziony niebawem przewodnik po okolicy województwa wyglądał zwinięty naleśnik. Wciśnięty między tomy popularnej encyklopedii spędził naprawdę szmat czasu.
Posługując się legendą bez problemu odnalazł wszystkie cmentarze, tyleż do właściwego wciąż miał nie po drodze. Gdzieś umknęła mu nazwa miejscowości która widział spoglądając w kobiece oczy.
Skąd pewność że akurat na tym, bądź na zbliżonym do miejsca z przedstawionej wizji jest pochowana mroczna istota. Wypowiadając te słowa przypadkiem spojrzał na siebie w wiszącym lustrze w przedpokoju. Będąc zdrowy psychicznie prawdopodobnie z tego wszystkiego zaczynał majaczyć. W pewnym momencie zauważył wsadzoną w szparę między ramą a szkłem pocztówkę.
Przedstawiony na niej wiejski klimat w swojej dalszej scenerii kształtował zarys starej kaplicy.
Na odwrocie widniała niezrozumiała data,w rzeczywistości były to współrzędne znajdującej się na starym cmentarzu krypty.
Cofając się we wspomnieniach nie trzeba nam długo szukać dalszych losów ostatniego ze złodziei. Długo się nie nacieszył się skradzionym naszyjnikiem. Ponoć kto cokolwiek wyniesie z krypty co wiekami temu kupcy złożyli w ofierze, narastającej objawem suchoty pomrze.
Uchwycony Widok przed północą...
Charczący mężczyzna z trudem dociera we wskazane miejsce. Wydzierana pazurami darnia nie przynosi żadnego rezultatu. Złodziei bo o nim mowa coraz częściej wali pięścią w ziemną powłokę grobu. Jego walka o przeżycie kończy się po trzech godzinach.Co prawda znalazł skrytkę do której można było wrzucić skradzioną kosztowność, ale to wszystko jest już za późno.
Przewrócony na plecy próbuje złapać ostatnio oddech, wtedy pojawia lśniący pęk kluczy.
Niczym wykreślony nimi okręg otworzy podziemne wrota, zjawia się całkiem odmieniona wiedźma. Pochylona nad konającym przejmuje jego życie.
Jest dziesiąta rano gdy pod cmentarną bramę próbuje podjechać znajomy samochód. Już na polnej drodze nasz bohater mija się z innym co przypomina na koronera. Tuż przed samym ogrodzeniem cmentarza widać stojące trzy radiowozy.
W pewnym momencie we wstecznym lusterku bohater widzi siedzącą na tylnim siedzeniu prawie nagą blondynkę. Ubrana w jego długi czarny płaszcz puszcza do niego oko.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz