Jak wygląda moje biuro.... Jak zwykle przepełnione wyślizgującymi się spod sterty dokumentów kartkami których nie nadążam zbierać...
Czy warto zadawać sobie pytanie kim jestem wodząc swym wzrokiem po niewielkim pomieszczeniu starej kamienicy...
Dyskusje z samym sobą przerywa tekstowa wiadomość która dociera poprzez uznawane dziś muzealne urządzenie.
...Kwadrans po dwunastej w tym samym miejscu....
Pamiętam jak pierwszy raz dotarłem pod wskazany adres...
Punktualność była wskazana lecz nie można było tutaj znaleźć się wcześniej niż w wyznaczonym czasie...
Dlaczego...
Chyba jeden z najbardziej przychodzących powodów tegoż instruktażu można zaobserwować wysiadając w obrębie migoczącej ulicznej latarni która akurat stała zamontowana pomiędzy wąskim przejściem pomiędzy budynkami...
A było tam jaskrawo od mieniących się ozdób na damskiej garderobie,
tudzież na samym dole gdzie każdą nóżkę zdobił obcas...
Dla każdej uśmiechniętej i ochoczo zachęcającej był to bardzo pracowity początek nocnej rewii stąd nie trudno jest sobie wyobrazić jak wszystkie reagowały widząc obok siebie nieznajomego mężczyznę...
Nie ma jak trafić szóstkę gdzie z apetytem strosząc się w zwiewną koronkę wyciągają do ciebie swe dłonie...
I akurat w tym momencie musiała zgasnąć latarnia a chwilę później na końcu przejścia mrok jakby rozbłysł jawiąc żywym płomykiem ognia tuż na wysokości klatki piersiowej...
Stojący w ciemnościach mężczyzna raptem co odpalił cygaretkę po kilku wdechach wyrzucił ją na ziemię i tak samo szybko zgasił podeszwą niedopałka...
To był on w nieco mniej stylizowanej odzieży używanej na co dzień dla wiernych....
Na pierwsze z moich pytań nie otrzymałem odpowiedzi domyślając się że nie powinienem jego w ogóle zadawać....
Coraz rzadko spotyka się z prawdziwego powołania uduchowione osoby których skarbnica tak na prawdę zawiera bezcenny dar w przeciwieństwie do naśladownictwa innych pławiących się w luksusie..
Czytając wśród urywków podświadomości...
Pokazał bym ci przyszłość która zamrożona na tafli starożytnej ryciny w księżycowej pełni pęka rozsypując się na kawałki...
Pokazał bym ci spiętą historię poprzez zadry mocną nicią skrywane jej zwoje których od wieków są pilnie strzeżone przez jedno z najważniejszych królestw...
Przez ten czas liczyłem na zmianę bez krzty wzbogacenia się na ludzkiej krzywdzie,
a oni jedynie zajmując ich myśli wmawiają że wszystko to otrzymując z datków poświęcają na modlitwę za tych co kierując się światłem wzbili się ku górze jak najszlachetniejsze z gołębic...
Do ciężkiej orki byście się wzięli,
a nie do jadła na które dotąd ubodzy zasłużyli.... ... .
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz