Skrawek ...

Niejeden zmysłowy  tworzący kostium w prześwitujących strzępach koronki...

Ten najdelikatniejszy zdobił podniecone powiewem twoje sutki...

Z tegoż samego materiału pod skrywanym bogactwem wzornictwa bardzo krótkiej spódniczki,

dostrzec można było oddychającą słodycz...

Uwielbiam taką ciebie...

Bezbronną która oczekując spragnionych rozkoszy wyzwań wypatruje wzrokiem moich palców...


 Skrawek...

Pozornie niezmierzona wartość  która przypominając wstęgę z łatwością może posłużyć do związania nadgarstków...

I tak stałaś zniewolona patrząc w otchłań póki się z zaświatów nie pojawiłem w  orszaku płochliwych świec....

Powiadają ci z najśmielszych,

co im jedynie figle pozostały w pamięci,

 iż  należy każdą twą przyjemność adorować począwszy od masażu żywą oliwą która swobodnie spływając po wszystkich zakamarkach,

w moich palcach zawsze sprzymierzeńców znajdzie....


Ile spojrzeń wystarczy,

ile zaspokojonych poczyniłem oddechów które spragnionymi ustami sączyły ciszą sylaby,

kiedy jeden z pierwszych dotarł do twego źródła...

A jakie było w dotyku

i czy było oczywistą perłą w swym perlistym sosie,

byś jak pobudzona klacz spokojnie już nie stała... 











Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Dla Ciebie

Dostałem od Ciebie najcenniejszy prezent, ponoć ofiarowane źródło najczulszych doznań we wzajemności, pozwala Nam przetrwać najcięższe chwil...