Z Specjalną Dedykacją dla Ivet....

W zaćmieniu księżyca ....

Zmierzchem okrył się świat,choć mógłbym przysiąc że przed chwilą jeszcze świtało.Tak ja teraz,również i pewna kobieta u boku swojego męża leżała jeszcze w barłogu.Coś dziwnego musiało się wydarzyć,bo patrzyła z niedowierzaniem na siebie i mężczyznę leżącego na brzuchu.Oboje mieli na sobie skrawki bielizny,które w jego przypadku praktycznie nie istniały.Alex,szepnęła parę razy próbując obudzić partnera który trwał wciąż w sennym letargu.Brunetka wciąż go próbowała obudzić,lecz widząc przewrócone kształtne karafki odpuściła w końcu.Czego nie dostrzegła ogarniając wzrokiem zamglony pokój,próbowała nadrobić zapalając nocną lampkę umieszczoną nad ich głowami.W komnacie panował bałagan,a ona niczego nie pamiętając czuła że musiało się stać coś złego.Rzadko się ze swoim kłóciła,ale nie do tego stopnia patrząc na połamaną komodę z której wystawały resztki przechowywanej w niej bielizny. Alex,krzyknęła w końcu widząc z przerażeniem plecy swojego mężczyzny.Oboje lubili nietypowe pieszczoty,ale widok jego ciała ją przeraził.Na całej powierzchni skóry były to nie tylko ślady wbijanych paznokci,ale także zarys przerażających wręcz miejsc które wyglądały na pogryzienie.Mężczyzna wciąż wyglądał na nieprzytomnego,kiedy kobieta przestała go szturchać.Jej ciało niezbyt ucierpiało tej nocy,czuła tylko  narastające pieczenie w przełyku.Wstała próbując namierzyć coś co jeszcze mogło przypominać szlafrok,ale jej wzrok utkwił w sączącym  się winie z butelki.Tak jak wczoraj nie mogła przetłumaczyć słów  umieszczonych na etykiecie trunku,bo wciąż zapach i barwa skutkowała dreszczem.Nawet w lustrze była warta grzechu,patrząc nie co onieśmielony na skrawki bielizny w których choćby kształtował się zarys delikatnej ułożonej naturalnie intymności.
Trzymając w dłoni podłużną flaszkę z niewielką na dnie zawartością,Ivet wciąż dręczyły myśli.Podchodząc do okna za którym miało właśnie miejsce wysoko nad ziemią zaćmienie księżyca,poczuła jakby była przez kogoś obserwowana.Tym bardziej zaczęła szukać czegokolwiek by zakryć swą nagość,w końcu założyła koszulkę Alexa która jakimś cudem ocalała.Patrząc na uśpionego mężczyznę zaczęła ogarniać mieszkanie którego widok raczej nie napawał ją pozytywnie.W pewnym momencie po prostu nie wytrzymała i zaczęła go przeklinać.Co musiało się wydarzyć tej nocy skoro szok powrócił,a trzymając pasek od jego spodni brunetka po prostu wzięła zamach i w pędzie go zdzieliła,tak że chłop jak dąb wyrósł obudzony.Patrzył z niedowierzaniem na stojącą przed nim Ivet która wciąż trzymała mocno pasek w swych dłoniach.Przepraszam,wyjąkał podchodząc nagi do swojej kobiety,niczym ona zaprotestowała objął ją czule.Stali tak przez dłuższą chwilę w której ciemność ustąpiła ponaglona wstającym słońcem.Oboje wciąż nie mogli uwierzyć w to co się stało w ciągu jednej nocy. Ivet była świadoma co może zaraz usłyszeć od swojego partnera,lecz ten  zaraz po tym jak znalazł spodnie sam zaczął sprzątać.W ciągu paru godzin mieszkanie znów przypominało te same,z przed dziwnych wydarzeń.Pozostało się tylko zrelaksować w wannie,szepnęła do partnera stojąca obok kobieta która już teraz o tym marzyła.Alex się tylko uśmiechnął się odstawiając ostatnią rzecz na półkę.Na widok butelki w jego dłoniach zamarła,mając dość ukrytych wrażeń z poprzedniej nocy chciała uzyskać jak najwięcej informacji o niej.Alex,zapytała patrząc mu prosto w oczy,a jednocześnie wskazując na szkło które przed chwilą odstawił.Mężczyzna nie był pewien o co jej tak naprawdę chodzi,a ona wiedziała że nie mógł ich tak po prostu kupić.Słucham,stanowczo zapytała,przy okazji skutecznie uniemożliwiając mu wyjście z mieszkania.Przecież wiesz,odparł próbując złagodzić zburzenie kobiety która żądała wytłumaczenia w jaki sposób wszedł w posiadanie tajemniczego prezentu.No właśnie nie wiem,odparła prawie poirytowana jego uśmieszkiem.Alex pamiętał dokładnie co się wydarzyło w nocy,za to w myślach Ivet była nie tylko pustka,ale także podejrzenie że mężczyzna ma romans.Kobieta nie chciała go w tym momencie wypuścić z domu,chcąc poznać za wszelką cenę prawdę.Zdradzasz mnie,zapytała w końcu mając łzy w oczach,na to Alex nie odpowiedział tylko wyjął telefon z kieszeni.Rozmowa nie trwała długo,po czym połączył się raz jeszcze i podał kobiecie telefon.Na jego szczęście po drugiej stronie nie było Hrabiny z którą robił interesy i miał nadzieję  że jej przedstawiciel rozwieje raz na zawsze efekt zazdrości.Dlaczego mam ci uwierzyć,zapytała kobieta która wciąż nie mogła pojąć skrytej przed  nią prawdy.Mężczyzna miał już dość rzucanych oszczerstw w jego kierunku,mógł wyjść w tym momencie ale postanowił jej coś udowodnić.Ponownie wybrał numer Hrabiny,a raczej firmy która się zajmowała dystrybucją wyjątkowych trunków.Nie minął kwadrans gdy za drzwiami pojawił się kurier trzymając w dłoniach tajemniczy karton.Skarbie,wykrzyknął z łazienki,uprzednio zostawiając niewielki koszyk na łóżku .Co to jest,zapytała widząc znajomą opakowanie z wikliny.Wtedy podszedł do niej Alex na pół ogolony i sprawdzając zawartość przesyłki wręczył jej liścik.Czytaj,powiedział stanowczo patrząc w jej niedowierzające wciąż oczy.Koperta skrywała dość istotną informację,spisaną odręcznie w trzech częściach.To było zaledwie parę słów,ale bardzo znaczących dla czasu w którym powstawała niezwykła winnica. Ivet wciąż była sceptyczna,sądząc że mężczyzna odwraca jej uwagę od prawdy na którą z niecierpliwością czekała.Tymczasem on kończąc golenie,jęknął nagle przez brzytwę skaleczony.Wtedy też podszedł do niej,a ona mimo rany na jego twarzy w ogóle nie zareagowała.Popatrz,powiedział stanowczym głosem otwierając każdą z butelek korkociągiem do nich dołączonym.Stróżka krwi płynęła po jego policzku coraz niżej,w końcu przystawił kieliszek,wciąż w nią wpatrzony.Jesteś chory,odparła widząc jego zachowanie i podchodząc do okna unikała z nim dalszego dialogu.
W pokłonie jak przyczajony na zdobycz skrywał swą postać wilk,
a ona w pościeli leżała całkiem naga,
ciemną nocą w pokłonie moja wilczyco,
gdy zmysły bywają eliksirem uśpione,
wystarczy odrobinę magii,
by dotyk działał jak narkotyk.
Wyszedł do niej po prośbie,lecz Ivet wylała zawartość wciąż oburzona.W następnym podejściu przywarł do niej dość mocno i przyciśnięta się zachłysnęła.Musiała mu ulec,w końcu ile można się gniewać gdy czujesz coś dziwnego opadając na łóżko.
Inna rzeczywistość....
Oboje nie pamiętali aż do dziś,skąd się znają.Ona spoglądając w dal wciąż lśniła swym wdziękiem obdarzona i on przysiągłby też
że samym szeptem ją pobudzał.Stali niedaleko siebie i choć zbliżyć się nie mógł wtedy go poczuła.Jak wędrowały chłodnie dłonie pod jej szatę, spragnione jej bioder które w pokłonie przed Matką Naturą przyjmowały dotyk swawolny.
Cóż za kształt,wyszeptał ustami wciąż nienasycony i nie było tym razem zburzenia bo królowa wsparta dłońmi o pałacową balustradę,ciszę przerywając kilkakrotnie westchnęła. Język ciała w jej zakamarki zatapiał i za każdym razem próbował pochwycić jędrne w dotyku owoce.
Och Ivet w końcu szepnął drapieżca Alex,
trwając przy niej w niezwykłym pokłonie.
Dla mnie wciąż jesteś dziewicą którą mogłem posiąść,
bo choć kwiat i słońce łakomie do mych ust się zawsze zbliża,
to zawsze pamiętam że uda,
w swej mocy nadanej,
potrafią udusić nawet.
Wypięte kobiece  a jakże drapieżne ciało
do którego męskie także drapieżne przywarło,
w pokłonie sycąc ustami soczysty owoc,
wciąż nie nasycone i bliskie omdleniu.
I wyjął berło perłą podniecone
i wbił się w tą ciasną rozkosz,
i widział jak płonie.
Obudzili się ponownie w pałacowym basenie,
gdzie wśród wodnej roślinności,
tkliwie tulił jej wonności,
Wtedy odpłynął po raz pierwszy i choć wyszedł z wody,szeptał nalewając wino wypływające z kamiennej pieczary.
Czymże jest smak,krzyknął a w odgłosie echa słychać było słowa czyniące ze zmysłu bezcenny dar w swej doskonałości.
Ivet wciąż miała wrażenie że śni,opływając wśród płatków unoszących się na wodzie.Zarys mężczyzny którego ciało zdążyła dokładnie poznać ulegał dziwnej przemianie.W końcu zatrzymał się tuż nad jej głową i mowę swą kontynuował.
Popatrz,szepnął kilka kropel ulanych w kielich burzą winne lustro,po czym ulęgłej mu kobiecie wlał zawartość czarki do ust.
Czego nie pomieściła dławiąc się w gardle,spłynęło wzdłuż szyi po same piersi unoszące się nad wodą.
w pokłonie niejeden zmysł się wyostrza,
trzepotem skrzydeł,
wśród zebranych chmur burzowych,
ożywił swą królową krwią przedwiecznych stworzoną.
Jego płaszcz połyskiwał pyłem wprost z gwiazd,a on sam mimo upływu lat wyglądał tak samo jak we mgle po pełni.
Wybudzona w zaćmieniu wpiła swe kły i w nadludzkim pragnieniu zasiadła w końcu na tronie.
I tak trwają za pewnie w ekstazie,
swymi ciałami oplątani,
czy wciąż żywi w takiej oto przekazanej fantazji,
wciąż sobą nienasyceni.
Kochali się  na pewno długo,
póki nie padli wykończeni
sobą i swymi żądzami.
Wtem słychać zegar obnażając nowy sen,
czy zatem pójdziesz za mną we mgle,
żeby znów obudzić się
w tym rozkosznym tym śnie.


Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Dla Ciebie

Dostałem od Ciebie najcenniejszy prezent, ponoć ofiarowane źródło najczulszych doznań we wzajemności, pozwala Nam przetrwać najcięższe chwil...