Z komnaty westchnień wieczorową porą.....

Wśród płatków róż które słyną ze swej delikatności,
wybieram te co sycą  nie tylko ciekawością,
z jakże lekkością unoszą się ujęte miedzy palcami
bezwiednie wtulone w swym ciele,
wciąż tak bardzo natchnione i nieposkromione,
sycę się aktem w myślach stworzonym widząc taniec ciała wyjątkowy,
dotyk myśli, ust spragniony,
widok bezcenny i tak utrwalony przez zmysły który trwać będzie w wieczności,
jak w każdym dotyku powabnej delikatności.
Podziwiam cie za twój umysł,
a skrycie za ciało które swe piękno posiadło,
podziwiam twe myśli,
a skrycie oczy którymi nas potrafisz zauroczyć.
Podziwiam i chylę swe czoło za to kim jesteś tak wyjątkową istota,
 która mimo trudu i znoju pokonuje wszelkie życia przeszkody,
podziwiam kobiety bo wybrane przeze matkę naturę są  bezcenne jak diament
i to one noszą na sobie królewski diadem.

Skrywam twe oczy by rozbudzić zmysł dotyku,
dotykasz sosny wypływa żywica,
to  niejedna esencja miejsca w którym się znajdujesz,
to szept skrytych zwierząt,
to śpiew leśnego ptactwa,
gdy czujesz to zmysłami,
czuć twój oddech bezcenny,
czy coś wyjątkowego ci się przydarzy zależy od twego umysłu który potrafi każdy obraz stworzyć.

Zmieniamy przyszłość której towarzysza różne wspomnienia,
wybierzmy te które zasługują na powrót by to westchnień magia było można ponownie
przywołać do naszego życia.
Przybywam w czasie którego zegar wieczność odmierza,
przybywam nie zawsze gdy mnie pełnia oświeca,
zwykłem pojawiać się na prośbę wyroczni,
kiedy skazywał na to osąd jej sprawiedliwości,
przybywam we śnie barwnym i tkliwym tuląc ponętne ciało kobiety,
ze względów szarmanckich nie dla podniety,
przynoszę energie choćby wyssana by życie było słodsze jak w niejednym wyznaniu,
zatem tule pozostawiając cząstkę siebie by sprowadzić raj na ziemie.


Dostrzec w zapachu obraz który dojrzewa jak soczysty owoc, którego oprzeć się przecież nie można, poczuć w zapachu jedność która w bezkresie fantazji dojrzewa wywołując sentyment którego umysł zapamięta,w oparach kadzidła, szeptem myśli powstaje niejednokrotnie pragnienie,ale czy naprawdę chcemy je dokończyć,czy lepiej ozdrowić i trwać wiecznie by poczuć ze jest ktoś kto czuwa nie tylko nad ranem.........

W bezkresnym pragnieniu czai się mnóstwo tajemnic, mogą być tkliwym ciepłem, mogą również być tornadem zmysłów, którego początek ustala królowa, ja zaś zwykły niewolnik który na szachownicy ustawia wybrane z jej myśli  figury.........

W bezkresnym pragnieniu czai się myśli blask,czy będzie rozkoszą,czy wyzwaniem uchwyconym przez związane dłonie i akt który odkrywa cząstkę pragnienia przez dozwolony jeszcze dreszcz ...

Gdy cie mogłem ujrzeć, gdy dzień który zapadał w mrok,w moim umyśle powstała ciekawość która choć skryta w zachwyt wprawiała,to czysta nieśmiałość  sprawiła ze zaniemówiłem.....

Odwrócić zegar czasu którego sercem jego jestem, odwrócić wszystko wzmagane częstym deszczem,bo dzielić się szczęściem trzeba,by nas umacniało w tejże potrzebnej ludziom metamorfozie,lecz z rozwaga bo natchnienie bywa również ciężkim grzechem.....

Swobodnie i z taka lekkością spływa szata delikatnie  po kobiecej ponętności, swobodnie a jakże z tkliwym powiewem budzą się wszystkie zmysły które skryte w samozachwycie potrafią być szeptem bez żadnych granic,a gdy ich usłyszysz są na tyle prawdziwe,bym i ja ich potwierdził w swym zachwycie widząc piękno w swej naturze które żyje i żyć będzie w tym naszym pedzie.......

Układam myśli w których nam się przyśni obraz którego próżno szukać na skali,
a mimo tego ozywa pełnia życia,
wstrzymuje czas który w obłoku inności gna by każda nawet najmniejsza fantazja była realna i łatwa do spełnienia,
taki jest mój czar i moja magia która żyje w nas.........

Gdy obudzisz swe ciało skrywane w pościeli, nie wstydź się gdy będę je w pełni podziwiał,
skrywasz swe wdzięki o których tak dumnie piszą poeci, skrywasz coś więcej choćby w tej chwili gdy z bezcennym dla nas uśmiechem swój języczek pokazujesz.........

To piękno kobiety unosi myśli,w obłoki  niczym świetlne wyżyny,to umysł skryty i wciąż zachwycający,a ja tylko skromny narrator który to wszystko inaczej widzi, w mroku pełnym tajemnic spisane,przed bladym świtem przedstawione z moim ukłonem........

Przyjaciel duszy serce zatrzyma by mogło oddychać w lecznicy zmysłów, zatem życzę myśli natchnionych w czasie rozłożonym  gdzie zegar kołysankę nucił i  uśmiech  choć skryty wnet przywracał, pozdrawiam.....

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Dla Ciebie

Dostałem od Ciebie najcenniejszy prezent, ponoć ofiarowane źródło najczulszych doznań we wzajemności, pozwala Nam przetrwać najcięższe chwil...