Gdy mógł zaistnieć obraz nowej ery,
w którym to dotyk wyraziłby swój początek w dość niecodzienny sposób,
to czym byłby zaczynając opowieść pragnień,
czyż nie wyrazem zdziwienia,
że tak ujmę to delikatnie,
bo poczułem na własnej skórze odcisk kobiecej dłoni.
Do czego zmierzam,
czując jak pierwsza z Was wymierza swój cios,
zwanym potocznie z liścia,
czy będzie to koniec naszej znajomości,
czy raczej wstęp dość frywolny,
czując zaskoczenie kobiety,
zaś u mnie przypływ energii.
Dotyk,
któż go nie posiadł,
bądź dostał w spadku,
czy zgodzisz się ze mną,
gdy podejdę do ciebie tak stojącej niepostrzeżenie,
a ty nie znając mnie z tej strony jeszcze,
drżyć zaczniesz,
czując jak chwytam twą ponętność w swoje dłonie
i jak róże wiatrów targam tak swawolnie,
w szepcie myśli,
słyszysz....?
Uwierz,
co materiał sukni,
spódnicy skrywa,
należy już do mnie,
jak twój cios frywolny co mnie dziś nim obdarzyłaś.
Jak myślisz,
czy według ciebie
i od kiedy szaleństwo plon swój zebrało,
gdy siewca włożył dłoń w ciebie całą,
jakby chciał nadto uzdrowić twe ciało,
a jednocześnie przytrzymując za gardło,
zachwycić się twą płynnością,
gdy tak wtulił się w twe włosy,
tuż po tym ciebie stojącą
i wypiętą,
chlasnął gołą ręką po twej dupci,
szepnij,
jeśli zdołasz to zrobić,
czy to jest już szaleństwo twej rzeczywistości.
Pytasz się czy błądzę,
wyczuwając po twej delikatności moje szorstkie dłonie,
czy uwolnię ciebie że wszystkich twych pragnień,
czy wciąż będzie przyzwolenie,
w prawdzie nakazujące mojej dotkliwej pieszczoty,
ujrzeć dano barwną,
purpurową skórę,
gdy pochwycę w swe dłonie bicz który pamięta tortury,
o których nie wspomnę.
Nie myśl o tym w tej chwili,
nie myśl co jeszcze przed nami,
nawet wtedy gdy będziesz się ślinić czasami,
poprzez mój dotyk.
Pochwyciłem jak siewca twe sutki nabrzmiałe,
pytam w pół szepcie,
czy pragniesz bym ich kąsał wytrwale,
czy też wyciągnąć ich do granic,
wtedy w jednej chwili syknięciem się staniesz,
z przeszywającej fali doznań,
których twierdzisz że braknie tobie.
Chcesz wiedzieć co myślę przez każdy moment o tobie,
zatem słuchaj,
jeśli jesteś jeszcze w stanie,
bo powtarzać nie będę gdy dalej przecież pieszczę.
Jesteś moją drapieżną Lwicą,
nawet wtedy gdy z twych oczu iskry polecą,
bo w twym podnieceniu nie ma miejsca dla nich,
romantycznie zwanymi,
łzami.
Bo czym było by twoje pragnienie,
gdy wymierzyłaś swój dotyk we mnie,
a ja skupiłem jedynie myśli,
co sekretem są od zawsze niepohamowanej rozkoszy,
czy zatem tak będzie,
że otwierać bezwiednie ciebie będę,
w tym naszym szaleństwie.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz