Z Dedykacją dla Kariny
Zaszedłem do ogrodu,
szukając chłodu,
lecz widząc namiętną pnącą roślinę,
pomyślę o pewnej dziewczynie,
ileż to dobra i uśmiechu posiada,
przyjdzie mi dzisiaj skrycie wybadać.
Szukam wciąż myśli,
jakimi bym obdarował cud matki natury,
czy jestem godzien zaglądać tak daleko w chmury,
bo choćbym miał wszystkie pnące w swym ogrodzie róże,
czy dorównają jej urodzie.
Szukam myśli,
choć one same poczęte z natchnienia,
szybują wysoko jak pierwotne gołębice,
czy wieszczą wiadomość,
od bogini skrytej co za dnia w Olimpie,
w swym ogrodzie tańczy,
czy będę jej godzien wrażeń dostarczyć,
czy raczej wyśle na ziemię zazdrosnego Erosa
i będę zmuszony odstąpić,
wiele jest myśli,
jak sądzisz.
Skryty za rydwanem w ogrodzie,
czy też barwnej oranżerii,
pozwól Muzo mych pragnień,
spojrzeć na ciebie,
jak w swoim radosnym tańcu wirujesz,
czy aż nadto będę spoglądał,
ach skądże mi przyjdzie do głowy,
bo jestem i tak zadowolony,
tobą.
Ileż to słów spisanych na twym pergaminie,
przysyłają mi gołębice,
a ty jak zwykle uśmiechasz się skrycie,
wiedząc o moim pobycie.
Waćpanie nie wypada,
tak się zakradać,
czyż nie lepiej było by przystąpić ze mną do śniadania.
Uciekam wzrokiem w bogini wpatrzoną tak na mnie,
czyż wciąż będę mógł podziwiać,
czy zlecę jak grom z jasnego nieba,
z powrotem na ziemię,
bo nie zasłużyłem na to natchnienie.
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Dla Ciebie
Dostałem od Ciebie najcenniejszy prezent, ponoć ofiarowane źródło najczulszych doznań we wzajemności, pozwala Nam przetrwać najcięższe chwil...
-
Życzysz sobie... przede wszystkim normalności, a jaka była przed pandemią... Wywołując mój omen, bym niepostrzeżenie przybył nie wystarczy ...
-
Żyłem wpatrzony w ciebie jak w najcudowniejszą ikonę jaką zbiór wszelkich emocji powołał do życia... Mogłem godzinami wpatrywać ...

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz