Lekcja Kobiecości

Uwielbiam klimat w którym rodzą się uśpione zmysły.
Uwielbiam także jedną z wybranych do tego komnatę,
gdzie tylko uśpiony mrok ujrzał przemieszczające kobiece kształty i chcąc nie  stracić kontroli,
dokonał niemożliwego.
Ciemność,
czy w jej barwach można cokolwiek ujrzeć,
a może usłyszeć unoszący się w powietrzu oddech,
jeszcze miarowy,
jeszcze spokojny,
nie narażony na niepokój.
Z czym kojarzymy mrok,
gdzie nieustannie w nim dokonujemy wyboru, 
czy będziemy w stanie przeżyć,
nie potknąć się o kolejny tajemniczy przedmiot,
który niejednokrotnie niesie się echem do rytualnego obrzędu.
Jednak i tym razem wszechobecną ciszę nie mogliśmy przerwać.
Jak mam odwrócić uwagę,
przyciągnąć inne spojrzenie,
by mogły nasze myśli doświadczyć tej sceny.
Sypnął bym gwieździstym szpalerem iskier,
która sunąć po elewacji wybudowanego niedaleko folwarku. 

Zabłysł sznur opadających iskier,
rozbłysło także w komnacie,
tyleż że żywa pochodnią w każdym kącie.
Za utkanym ze świeżej przędzy parawanem stała jedynie ława.
Czysty renesans,
zmieszany z tkliwością która jeszcze w ukryciu    oddychała nad wyraz spokojnie.
Skąd wiadomo że ktoś leży pod barwnie zdobionym pledem.
Miliony myśli przychodzą przez niemrawe światło,
jedynie przypalone chwilą kotary wydając żywy płomień spowodowały cofnięciu się drugiej postaci.
A jednak przygotowane przedstawienie trwa,
nie studzi u niej ciekawości,
zwłaszcza widząc unoszący się pod powłoką koca ruch powietrza.
Przez myśl nam nie przyjdzie 
ujrzeć  wkraczającą powoli zakapturzoną istotę.
W następstwie zatrzymanej chwili,
czy będziemy w stanie odgadnąć jej płeć, widząc dosłownie płócienny wór okalający nawet stopy.
Nasze oczy na pierwszy rzut widzą mnicha,
w ocenie kogoś z widowni pada wyobrażenie kostuchy.
Co bym wybrał wtapiając się w tą opowieść...?
Strach,
czy ciekawość,
poniekąd wygrało pragnienie,
bo tak każdy mnie czytający chciałby się dowiedzieć,
cóż to moje myśli pobudza.
Czy zatem gdy przycupne niedaleko, widząc błyszczącą aczkolwiek niewielką ilość stali, z której wykonano kajdanki,
to będę wiedział więcej....?
Ujrzeć oblicza zmierzającej do nas postaci,
jeszcze nie jest nam dane,
nie można,
jednakże zapewniam że nie jest okropna,
lecz nieprzyzwoita będzie już wkrótce,
gdy zasiądzie na wprost pledu.

Oczekujemy następnego ruchu,
pojawienie się dłoni w matowych skórzanych
rękawiczkach jest nadal wciąż  nieprzewidywalne,
powoli także odsłania koc.
W mgnieniu oka pojawia kobieca twarz,
do zamkniętych jeszcze powiek dociera zamglona wiązka światła.
Zakapturzona postać nie zamierza czekać,
wciąż ściąga coraz bardziej w swoim kierunku ogrzany ciałem materiał,
wskutek czego nagła zmiana powietrza powoduje na całej delikatnej skórze dreszcz.
Opisywane doznanie, któremu nie przeszkadza nie zdjęty siatkowy stanik,
niejednokrotnie wydłuża cały cykl.
Także w tej chwili możemy stwierdzić do czego użyto kajdanek,
tymczasem odczucia wzrastają odsłaniając podbrzusze.
Krocie myśli 
i tyleż strumieniem pchanego oddechu pobudza wyobraźnię,
cóż możemy ujrzeć już wkrótce,
czy delikatne miejsce, idealnie wydepilowane,
które jeszcze jakby w uśpieniu,
do zewnętrznej strony ud,
ot właśnie pokryły się gęsią skórką.
Idealny w tym momencie wstęp do pieszczot to
wyniosłość piersi stonowana przez niecodzienną bieliznę,
czy dreszcz emocji wyniesiony przez oddech który przewiduje każdą cielesną cząstkę dotyku.
Tajemnicza postać jednak zamierza się przemieszczać w kierunku dorodnych owoców, a jedynie
siedząc w rozkroku nieco zbliżyła się ze skraju wprost do kobiecej intymności.
Przed naszymi oczami nieziemski widok,
znany dobrze kwiat którego tajemnice chronią kobiety.
Delikatne zespolone ze  sobą płatki od razu reagują na dotyk,
choćby samej rękawiczki,
która niedługo zdjęta okazuje się także kobiecą dłonią.

Szok,
ależ skąd bo dopiero ofiarowana rytualnie kobieta,
będzie mogła doświadczyć niepowtarzalnej dotąd pieszczoty.

Odliczanie kojarzone z czasem, tutaj jest niegrzeczne,
frywolne jak dłonie pianistki,
która wybierając frazę muśnięcia,
zbiera składniki do wyjątkowego akordu.
Już czuć uniesione podbrzusze zebrane pod paznokciami,
czuć także rodzaj kąsania,
gdy przez uda zbiegają się dwa fronty,
dodatni i ujemny.
Takiego rozkroku,
napięcia którego mogą jedynie rozwiązać błądzące opuszki palców, w wyprawie po erogenne runo,
dostarczył dotyk,
jedna wyniosła kropla,
spływająca pobudzeniem,
wpęzła ku zaskoczeniu  w miejsce,
gdzie oddech jak dotąd niewskazany,
chłonął ogrzaną część ławy.

Czyż nie czas,
by się wkradło nienasycone pragnienie,
namagnesowane przyciąganie,
nie tyleż samych palców co znalazły się pod płóciennym płaszczem,
jakby pozazdrościły dotyku obcej przyjemności...

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Dla Ciebie

Dostałem od Ciebie najcenniejszy prezent, ponoć ofiarowane źródło najczulszych doznań we wzajemności, pozwala Nam przetrwać najcięższe chwil...