Nastrój..
Cóż mnie czeka za właściwymi drzwiami,
cóż można ujrzeć, dostrzec.
Jak dojrzałe i ociekające piękno,
skupione na swej fantazji potrafi się spełnić,
w samotni.
Stojące nieopodal dwie ulubienice, w stosownie dobranych ubiorach stały nieruchomo.
Jedynie w tych kątach ich biały fartuszek odróżniał ich od mroku komnaty.
Nieujarzmiona,
czy raczej nienasycone ciało wstało w swym jedwabnym zarysie, poczym wychylona delikatnie do przodu przyjęło koronkową szatę.
Wkładana ze starannością napotkała już wkrótce opór.
Czy tak wyniosłe Twe sutki, zaplątane w sieci koronki,
wariowały nie chcąc być ponownie uwięzione.
Nieujarzmiona,
jakbym określił Twe uda,
a widząc jak na dłoni obciąganą wprost na nich gustowną szatę,
czy są zdolne pochwycić mój dotyk i drżyć do muskanej wyniosłości.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz