Czy każdy z nas widział choć raz jak błyszczą gwiazdy na bezchmurnym niebie,
a czy ktoś widział jak wciąż nienasycony księżyc wykreśla jak krawiec energetyczny pokos.
Połać mroku,
gwieździsty pas,
mieniący się bynajmniej nie ćwiekami,
bo o naszą Madame dbają rzesze niewolników porozsiewanych po całym świecie.
Zadziwiające jest,
że dokładnie widać nagą kobietę,
ale skupione myśli,
są w stanie ujrzeć inne bardzo ważne szczegóły.
Tyś Władczyni niewyobrażalnego piękna,
Czy warto zatem spytać jak czuje się Twój niewolnik...
Przykucnąłem w odpowiednim miejscu,
będąc wciąż smugą szarości.
Myślę że odpowiednia pora,by ukazać co mogły by widzieć jego zamglone oczy.
Czy ten świat jest nieco odwrócony,
w oddaleniu gdzie słuch mężczyzny nawet z zaświatów mógłby usłyszeć,
szumiało ostrze.
Jego napęd pomiędzy nim a elektrycznym silnikiem, widocznie się ślizgał na pobudzonych do życia okrawkach.
Czy często sobie wyobrażamy sytuację bez wyjścia...
Niczym się sakwa się poruszyła,
wydawało się że nastąpić chciał posłuch,
gdy frywolne czarne szpilki,
kroczą w naszą stronę.
Spójrzmy,
czyż ten zarys kobiecego piękna,
nie jest w tym momencie pożądany przez wszelkich obserwatorów.
Tak do końca to Madame,
nie Jesteś nagą
i nigdy nią nie Byłaś,
patrząc na Twe dłonie,
co jak poselstwo na klatce piersiowej mężczyzny,
zakreślają drogę dla Twych zmysłów.
Ten moment jest wrażliwy,
czy jestem skłonny porównać do zasysania przez grzech damskiej bielizny.
Czy tak się czują teraz usta Twego niewolnika,
na wskroś,
na odległość liczoną gdzie oddech,
przez aksamitny worek,
jest w stanie dotrzeć do wrażliwej skóry,
do lekko zwilżonych sromowych warg.
Ależ oczywiście że on tego nie widzi,
to intuicyjny interfejs,
to w końcu naga magia,
która może mu uratować życie,
wystarczy ją poczuć...
O Pani,
wulgaryzm wpisany w Twe podbrzusze,
a jednak tegoż słowa nie użyje,
poczekam ...
W tym momencie wysublimowany zapach powrócił do skrywanych w sakwie nozdrzy,
czy teraz to odpowiednia chwila na majstersztyk,
w której nastąpi atak żądzy,
skupionej jak najbardziej w kroczu...
Przecież siodło założone
i wystarczy ruch bioder,
by w paśmie wierzchowca,
pojawiła się esencjonalna otoczka,
stanął mu maszt,
a Twój skarb,
nim dokładnie przesiąkła sakwa na jego twarzy.
Czyż ten cwał nie powinien być kojarzony przez nas,
z poetycką nutą
opery sławnego Nam Wagnera.
Czy tam był muzyczny dramat,
tutaj zaś przyjemność wybiera tony,
z jaką intensywnością,
jego skrępowanie,
tłumi dotyk kolan które jak ostrogi,
nie są w stanie opanować żądzy.
W końcu worek zaczyna przeciekać,
wezbrany strumień złotego deszczu,
niczym narastający przeciąg skumulowanej rozkoszy,
wybucha jak wulkan.
Cielesna membrana mężczyzny nie jest w stanie zatrzymać dławiącego doświadczenia.
A jednak jeszcze mu stoi.
Jak zrozumieć cielesną egzystencję,
jakim bym się nie posłużył wyrażeniem,
to miniona chwila,
prowokuje,
mniemam do uległości.
Przedstawiony
obraz bez wątpienia jest doskonałym przykładem wyuzdanych praktyk.
Ponoć wystarczy kolejną scenę przeżyć,
a rzadko czytelnicy, wciąż wybredni
mogą ujrzeć siłą wyobraźni,
gdy wyczesana dokładnie klatka piersiowa będzie miejscem na oklep.
Czy tak wysublimowane,
seksowne pośladki są w stanie kontynuować podróż...?
Cdn...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz