Zabieram dziś Ciebie w podróż,
lecz nie pytaj mnie bez przerwy,
jak dotrzeć do świata cieni.
Już na wstępie gasną latarnie,
a dyliżans który nie wiadomo skąd się pojawia,
od samego progu swych drzwiczek kusząco zaprasza.
Nie Odmawiaj mi proszę,
a tymi myślami co Cię aż z ciekawości ogarniają dreszcze,
przyjdzie nam się niedługo zająć.
Pierwsze spojrzenie zaiscenizowane dość nietypowym gestem,
oto porcelanowa zastawa kipi,
w niej czai, niejako herbaciany wywar ulotnił swój jeszcze nie próbowany przez Twe usta aromat.
Nie słychać nic poza głębokim przedzierającym się oddechem poprzez zawiązany gorset.
Nie Wierzysz własnym oczom,
że zdążyłem Cię nawet nie dotykając przebrać.
To od czego zacząć opowieść,
czy od każdej porośniętej kępki paproci która otuloną babim latem, czy jak wolisz pajęczyną przywita się skrycie z Twoją dłonią.
Właśnie teraz gdy dotknięta zaparowanego okienka w powozie zaczyna czuć ten klimat.
Ponoć to co skrywają duchy pod ziemią, to najbardziej nęci historyków. To oni dla sławy wypuszczeni niekiedy z wykrywaczem metali, wdzierają się nie pytając właściwie nikogo do głuchej leśnej krainy.
A my dokąd zmierzamy,
gdy za oknem mrok
i szeleszczący swymi ramionami, stary grab próbuje się dostać do środka.
Słychać wciąż zawodzenie,
pod drewnianymi kołami czuć każdy przeskok na nierównym trakcie. W pewnym momencie wspomniane gałęzie dostają się przez luk bagażowy do nas.
Wybrały konkretne miejsce
i uchylając atłasowe podłoże ściany, chcą wpełznąć głębiej.
Jak szalona wtedy Zaczniesz piszczeć chcąc wystraszyć intruza, lecz drzewo nie zna litości i o tym się niedługo sama Przekonasz unieruchomiona.
Ugiął się pod moimi stopami chrust, zrzuciły go letnie błyskawice tańcząc nad sowicie wzniosłą sosną. Żywiczny aromat wciąż się unosił balansując przy krawędzi czoła,
gdy zapanował przebłysk spadającej na niebie łuny.
To sen... Odparła jedna z moich czytelniczek, a jednocześnie już szybowała w myślach chcąc wnikliwie odgadnąć cały obraz.
Taki sam odbiór miała dama która zasiadła razem ze mną do powozu. Zniecierpliwiona moją nieobecnością przecierała zamglone okienko. W końcu zarys wiecznie zielonego boru wywołał wstrząs.
Kiedy patrząc na gołe pnie i mnie dotykając każdego z nich,
czy często zastanawiamy się cóż takiego przyciągnęło Twój wzrok.
Słyszalne z odległości czarne ptactwo osiadło każdy wzgórek zdobiony mchem.
Złodziejka męskich serc...
Wraz z pojawieniem się trzech powyżej wymienionych słów, każde z drzew które dotąd nie przykuwały żadnej uwagi, ujawniły swoje oblicze.
Do każdej chropowatej powierzchni pnia, przywiązane zostały stojące prawie nagie dziewki. Po skrawkach odzienia wywnioskować należy, że srogo traktuje się winnych.
... Słychać łkanie, oczy napełnia gorycz i strach który na samą myśl, zadaje cichutko pytanie.
Po co ja głupia przyjęłam zaproszenie....?
Marka samochodu we śnie nie jest istotna, tym bardziej ławeczka w parku i bukiet kwiatów który stracił już na wartości w momencie jego zakupu. W oddali słychać było jeszcze diabelski śmiech, swoim echem zmusił strażnika więziennego by podnieść z krzesła tyłek i sprawdzić wszystkie cele. Wiodąc za mizernym światłem świecy, sunęły za nim cienie obudzone senną jaskrawością. Pozorowany osiłek niskiego wzrostu przystanął w końcu przy kratach za którymi spała w pół śnie kobieta. Jeszcze się śmiała a jej głównym widzem toczącego się teraz przedstawienia był szczur, wpatrzony swoimi małymi ślepiami niczego nie mógł pojąć. Osadzoną wybudził hałasujący żelazny pręt wleczony poprzez kraty i ponownie usłyszeć można było przeraźliwy pisk.
Wybłocone muszkieterki już nie będą powodować zachwytu,
także ten kawałek naciąganej szmatki która dostając wilgoci nieznośnie się obkurcza ukazuje rąbek z niezdartą metką.
Tak właśnie w kącie celi siedziała skulona dama, a on kręcąc wąsem który zaglądał wprost do nozdrzy raz drugi spojrzał na nią niewzruszony.
Miał już dosyć tej nocy gdy kilkakrotnie musiał przyjść pod każdą okratowaną izbę i wysłuchiwać jakże im źle.
...Mam prawo zadzwonić, wykrzyknęła w końcu najbogatsza z nich wszystkich.
Do jej grona oczywiście dołączyły pozostałe licząc na bunt w fortecy,
tylko wspomniana powyżej siedziała cicho.
...Skąd wiadomo kto zawinił,
przecież z góry zakładamy że to mężczyzna daje wam kobietom powód do zdrady,
a nie odwrotnie.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz