Zaproszenie...

 Tak przeglądam wasze myśli

i poszukuję miejsca dla mnie...

Nie wystarczy zakraść się do twojego łóżka i tak wciągnąć w moją opowieść...

Trzeba wpierw rozochocić śpiące swobodnie piersi,

wolne w końcu od tej uprzęży...

Kto by pomyślał że one podczas snu lgną tak do siebie...


Nazywaj mnie jak chcesz,

gdy zakradnę się spacerując po wymalowanej ścianie

i znajdziemy się twarzą w twarz...


Uparta jakaś...

Nie zamierzasz nawet krzyczeć...


Sugestie...

Niczym zbliżyłbym swe niepohamowane usta do twoich,

niczym zamkniesz oczy,

czy dostanę po mordzie,

czy raczej będzie to jeden z tych pocałunków,

na osobnej liście...


Cios wymierzony,

dociera jak sparzona warstwa naskórka twojej dłoni,

lecz zmieniają się w jednej chwili wszystkie poglądy

i co

i w końcu i tak się całujemy...


Obślizgłe doznania wpisane w moje długie życie,

po prostu ślinie

i dławię tym swoim jeziorem każdą ofiarę,

liryczną kochankę...

Spójrzmy na twoją krtań,

jak ją ssie pulsujący dotyk...


W takim rytuale dosyć szybko pozbywa się ciało pościeli,

apetyczny trójkąt w dodatku jeszcze przewiązany wstążką miota się w szaleństwie do góry,

w końcu widać szczyt twoich akrobacji...

Tłumiony wulkan złotego deszczu wywołując bańki,

spływa spokojnie podbrzuszem...


Czy ekscytacja pocałunku była możliwa,

nie pytam...

Oto błyskawicznym ruchem otwieram portal,

wytrzeszczone do tyłu twoje oczy nie mogą uwierzyć w pękającą murarską zaprawę.

Jeszcze przez ułamek sekundy dostrzec ci będzie dano spadające ceglane urwiska.

Nie zdążyłaś nawet spojrzeć na swój sufit,

gdy pociągnięta za włosy,

znalazłaś się po drugiej stronie...

Przeciąg zimnego powietrza nie był by najgorszym doznaniem, gdyby nie fakt pozostającej wilgoci w majtkach...

Prawda Czujesz ją... ?


Mrok...

W najdalszej położonej od nas rzeczywistości widać porzucone  na krześle pończochy...

Cobym cię  przestał nurzać po tym grysie wstajemy...

Czymże jest unoszący się kurz który jak przydymiony makijaż rozmazuje na twych policzkach...

A wystarczy spojrzeć głęboko w moje oczy,

gdy twoje odrobinę przestraszone kontratak wieszczą...

Tak miało być,

właśnie tak...

Prawda... Oplucie mnie to niecodzienny odzew,

ale nie czekajmy chwili dłużej, obserwując ten naciek co po brodzie płynie....


W tym zamieszaniu wyrwać się chciałaś,

jak myślisz,

jak myślisz przyciągnięta na powrót za włosy, 

czy bliżej ci było taktownym ruchem kolan do tanga,

czy do ucieczki...


Słychać szczęk zakładanej bransoletki na szyję

i grawitacja  jednak istnieje,

jak najbardziej dla ciebie...


Niezła z nas para...

Zakapturzony demon i prawie naga dziewka którą wyrwałem ze snu...

Tam panowała depresja,

a u mnie przynajmniej w majtki zdążyłaś popuścić,

ba aż nadto

i to przez jeden niepowtarzalny pocałunek....









Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Dla Ciebie

Dostałem od Ciebie najcenniejszy prezent, ponoć ofiarowane źródło najczulszych doznań we wzajemności, pozwala Nam przetrwać najcięższe chwil...