Jedna noc...

 Rozmowa w kawiarnianej ciszy,

gdzie jedynie ją może przerwać ryt spisywanej wiadomości na bezwonnej jeszcze kartce...

- Jakież to obsceniczne - 

Szepnęła już wtajemniczona smuga kawy do swej siostry niedaleko upijanej przez mężczyznę.

...Nie mogę zapomnieć,

tegoż co nastąpiło i musiałam  zamknąć swe oczy,

by mrok mnie w tym stanie nie mógł przechytrzyć..

Nagle siedzący na przeciw niej  kochanek dostając skurczu stopy, niechcący jak to wyraził swym wzrokiem dotknął jej nogi.

Brakowało by zachwiana toń kawy w filiżance wznosząc swe fale do góry, nie znalazła się na serwetce.


Jeszcze nie spisana stronica coraz częściej napotkała część kobiecego nadgarstka.

To nie brak weny by opisać  ten niepowtarzalny wieczór,

to cały schemat unoszących się nadal w powietrzu doznań.

Już od progu dłoń mężczyzny  wyciągnięta niczym łazienkowy wieszak sugerowała,

byś owinięty tobą ręcznik kąpielowy tam oto się znalazł.

Tym razem ona nie mogła powstrzymać swoich stóp pod stolikiem, a wraz z nimi zniknęły pod obrusem dłonie ściskając do swojego krocza wyrywającą się powiewem falbankę.

To nie jest twoja wina że stałaś się wilgotna....


Jak wytłumaczyć że  zetknięciu dłoni towarzyszy przeskok iskry i podobieństw do tejże sytuacji też jest wiele,

bo słychać słowo i ty już służysz moim pragnieniom...

Służba...

Po kątach już błyszczą na świecznikach ślepia

i wszystkie  w nagą ciebie wpatrzone, sugerują byś zajęła miejsce posłusznej wilczycy.

W tym samym czasie w kawiarnianej ciszy słychać jak reaguje kobieca szyja na gotycki naszyjnik...

Pióro wypada z dłoni które zmieniwszy układ zapiera się o rant stolika, bo pod nim tańczą uda.


Przychodzę do ciebie boso, 

lecz nie jak żebrak który także ma godność decydować o swoim życiu...

Przychodzę wpatrzony w rwącą ku górze twą wyniosłość,

gdzie przy samym dole w tej pozie pobudzone w leżącej owczej skórze piersi dotykają wełny...

Po chwili słychać pędzący za oknem promień gwiazdy,

zamknij oczy,

właśnie tej chwili długo nie zapomnisz...

Słychać klaps...

Tymczasem w kawiarni cała ty zarumieniona,

jak życie w rozkwitającej róży...


Gdy na wiosnę zakwita życie w purpurze,

to co innego można usłyszeć jak twoją duszę która z ust najczęściej przemawia pojedynczymi sylabami...

Między swoiście sycącą barwą pośladków, wyciśnięta oliwa spływa  jak korytarzem rozpusty...

Kilkanaście kropel  nie na długo wymknęło się z pod kontroli,

dorwałem ich na nizinie gdzie zwykł przebywać zatrzask staniczka...

W okolicy stolika słychać przełamany i  zdumiony głos kelnerki...

Co tak pachnie....

Cisza...

Cała Ty i całe mnóstwo twoich doznań...


Gra wstępna gdzie oczekując na głębokie westchnienie,

zastanawiasz się czy to był mój język który zassał lubieżnie zawartość ostrygi...

Ty czujesz to doskonale,

a wraz z każdym odczuciem oparte na elektryzującej wełnie reagują również maliny.

Naładowane dodatnim ładunkiem służą cięciwie,

a to lewej bądź prawej,

wilgotnej co przez palce przekazują strumień podążającej rozkoszy...

W tym  publicznym miejscu nie raz już mnie zmierzyłaś wzrokiem,

a teraz,

teraz nie zamierzasz wiedzieć kim jestem....












 





Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Dla Ciebie

Dostałem od Ciebie najcenniejszy prezent, ponoć ofiarowane źródło najczulszych doznań we wzajemności, pozwala Nam przetrwać najcięższe chwil...