Czwartek....
Czegóż oczekujesz ode mnie, gdy wiecznym piórem liryk stroi swe myśli,
by rozrochocone tętniącym życiem niejedną sprawiły pieszczotę....
Świtem...
Już przeuroczy owoc skryć zdążyłaś,
jakże on przesiąknięty,
kiedy wzrok w twoich powiekach tak rozmarzony,
czy zdążę go poznać niczym nasza podróż się skończy....
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz