Krocie zebranych we mgle westchnień wypełza z ukrycia...
U bram niebios budzące jak zawsze zachwyt słońce,
zdążyło wpleść w twoją koronkę swoje promienie...
W oddali echem zapisanych na pergaminie pragnień,
słychać szept...
Niegdyś byłaś jak spłoszone zwierzę,
gdy dzisiaj po kwiecistym kobiercu nienasycona pełzniesz po skarb wyostrzonych doznań...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz