Pytasz czy uwielbiam słyszeć twe kroki co im towarzyszy wzniosły odgłos obcasów,

które w końcu milkną mój kobierzec przemierzając...


Czy w świetle mych służebnic,

nie zabraknie ci odwagi do mnie w wzajemności zachłyśnięcia naszych pragnień.... 

 Czy to blask perłowych korali swym dotykiem wpierw karmi wyostrzając poza wszelką zmysłowością twe ciało...

Czy mój im nie pozazdrości muśnięć które zebrawszy pierwsze pieszczot zaloty,

jak zawstydzone nurzają się w twym dekolcie....


Jak wytłumaczyć zażyłość naszych dłoni gdzie prawie zawsze splecione palcami znajdą do wstępnych igraszek miejsce...

Jakże wtedy cenię twój uśmiech którego natychmiast drugą powstrzymać onieśmielona próbujesz czując całym podbrzuszem swawolę dreszczy...

Który z twych policzków bardziej zarumieniony

i ile wyniosłych przez zasłonięte usta powstało cykli,

gdy mój kciuk wśród linii życia jakoby już podrapał tą właściwą w twych stringach... 


Uwielbiam gdy bez specjalnej okazji zakładasz sznur pereł,

jak zaplątane w nim moje palce podobnie do mych ust wyczuwają swój głód...


Czy tak jak one lśnisz pieszczona przeze mnie w swym kwiecie,

gdzie z lukrowanego swego wnętrza kącikami warg nie nadążam się oblizywać...






 





  

 

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Dla Ciebie

Dostałem od Ciebie najcenniejszy prezent, ponoć ofiarowane źródło najczulszych doznań we wzajemności, pozwala Nam przetrwać najcięższe chwil...