O czym myślisz nucąc każdą z sylab znanej nam melodii...
Czy bliżej mym dłoniom w dotyku do kołyszących się w jakże z wolna takt twych bioder...
To o czym myślisz...
Czy ten dotyk to skarb który niejedną szkatułę swą czułością otworzy tchnąc w nią życie...
Tyleż złocistych barw przez twe oczy do dziś zmysłowością utkane,
napełniły każdą z naszych stągwi...
I tak powstał świat dzieląc się na pory roku...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz