Dotyk...
Dialog...
Co będzie pierwszym kiedy wpatrzony w ciebie ze staroświeckim zachwytem usłyszę podświadomie twój głos...
Proszę...
Proszę tylko nie liż mej dłoni na przywitanie jakby te moje palce przypominały świeżo usmażoną kolację...
Winno to być jedynie muśnięcie z głębokim dostojnym wpatrzonym w ciebie wzrokiem...
Czy wtedy twe serce kołacząc w niesamowitej podróży próbuje echem wykrzyczeć fragment znanego scenariusza...
Dotyk...
Zwykłem nie pokazywać swoich dłoni...
Ty także w porze księżycowej pełni nieco zmrożonej przez astronomiczne kalendarium...
Oboje w rękawiczkach...
Twoje dopieszczane przez manikiurzystkę lśniącą do nastroju barwą...
Moje inaczej rzec ujmując przez wieczność wyglądają jak naostrzone szpony które zależy od okoliczności towarzyskich spotkań potrafią wszystko...
Dotyk...
Czy dialog...
Co byś wybrała wiedząc iż na pierwszym naszym spotkaniu mój instynkt pomiedzy wymianą zdań podążał ku szyi która intrygująco przyodziana w szal próbowała uspokoić twoje życie...
Cap ze mnie ...
Pomyślałem przez chwilę widząc pod stolikiem poruszenie które wskazywać by mogło na mocno wyczerpany mechanizm melodyjnie dręczący wnętrze twego owocu ...
Zbladłaś,
wcześniej na policzkach pojawił się mocno podkreślony róż...
Podać Madame szklaneczkę wody...
Dotyk...
Odczuwany twoimi myślami jeszcze na długo przed naszym spotkaniem...
A jakże...
Twój który nie mógł nadążyć przekazywać poprawnych informacji do podnieconego umysłu...
Czy w tej bieliznie wypada pójść na randkę która zapewne nie zakończy się na czułej degustacji...
Czy w tym momencie byłaś zmuszona kucnąć z lekko rozwartymi udami które po chwili mocno stykając się ze sobą musiały poddać się naszej wspólnej fantazji...
Dopiero teraz słychać zmieszane syknięcie z przekleństwem
i upadek do tyłu który powstał w następstwie szarpnięcia twą dłonią za stringi...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz