Dla Ciebie

 ileż  te  świeczniki  pamiętają westchnień...

ileż  w karafce  która  jak płynne zwierciadło nie nadążyło utrwalić  trwających  w pobliżu  pokus...
Czy poręcze  wytrzymały  z taką  starannością  wykonane  jak to co  umknęło  orkiestrze pod naszym materacem...
Szepczesz  do mnie  bym się odprężył,
usadowił  na nieco  odkształconej przez niejedną  z naszych  przygód  nasiąkniętej tobą  poduszce
i czytał na głos co w twych  ustach  pęcznieje głęboko wychwalanym do mnie podniet...

Zbiegły  się  tutaj wszystkie  jak moje szpony  najdalej  sięgające  w tej pozie  wnętrza  twych  ud
i tak głaszcząc  niejeden  swój  autograf  odkryły pozostawiając chwilę  bym spił  z nich kroplę  krwi...

Cytat...
Bo patrzeć  to ja pragnę  w przyodziewku  każdej z tęsknot znaleźć  miejsce  dla naszych ust..

Cytat...

Zrozumieć  świat za nim całkowicie  się  zatraci,
żeby  nie wykrzyczeć  z każdej  ambony że  skurwi na tyle,
iż  mi pozostaną  na poświęconej  ziemi same  kości...



Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Dla Ciebie

Dostałem od Ciebie najcenniejszy prezent, ponoć ofiarowane źródło najczulszych doznań we wzajemności, pozwala Nam przetrwać najcięższe chwil...