życie

 Żyję...

Każdego  dnia  słyszę  w swej podświadomości  lub w szarej rzeczywistości  słowa które  niejako  z wykrzyknikiem  nakazują  bym się sobą  zajął...

Tak to prawda...

Każdy  jest kowalem  własnego  losu...

Ale jak patrzysz  jak się  ludzie nikną w oczach,

to czy przejdziesz  obojętnie... 


Czy naprawiając  siebie  nie zbraknie  czasu  dla innych  którym  los szczęścia stracił  cierpliwość... 


Barwny  jest  ten świat  w którym  śmierć zaciera  swe dłonie...

Z archiwum...

Gdzie  zwykłem  na barwnych  obrazach  przedstawiać  piątkowy  prezent...

Nie wstydziłem  się  wybierając  coś  czego  jeszcze  twoje  oczy nie widziały  w naszej  rzeczywistości...

Zamiast róży  której  było odmian kilkadziesiąt  w naszym  ogrodzie wolałaś dostać  ode mnie  coś co zostanie  świeże  na dłużej...

Kto pomyślał  że  w naszym  związku  to ja  będę niekiedy z trudem szukał  farb do włosów  lub wszelkich  przyborów  do makijażu... 


Zawsze będę pamiętać  zdziwienie  jednej  z kasjerek

O proszę  mężczyzna  kupujący always i nie tylko...



Powiadają  znajomi 

iż  posiadłem  za dużo  emocji którym  latami  przebywając  do mnie  jak  samotne  dusze pozwoliłem  im pozostać ze mną  na dłużej... 


Teraz  w tym świecie jest przyzwolenie  na wszystko i jak to mówi ogólne społeczeństwo,

teraz  trzeba  traktować  wszystko  z przymrużeniem oka...

Kto się  zbogaci będzie  szczęśliwy...

Kto  umrze  będzie  pochowany...

Kogo  zniszczysz  będzie  w depresji  która choćby  leczona  w doskonalszy  sposób  

nie przywróci pierwotnego  sensu  życia.. 


Taka  po prostu  demokracja  ...

Taka  po prostu  samowolka... 


A może tak wszystkich  przenieść  do średniowiecza... 


Najcudowniejsza...

Twe ciało  nigdy  nie zwiędnie  gdziekolwiek  teraz  będziesz snem w wieczności spała,

a jedynie po mej prośbie niekiedy  nazbyt  marudnej i zniecierpliwionej każe  cię  obudzić jakbyś  nadal  moją  Najdoskonalszą małżonką była...

Bo jesteś  nią  nadal... 


Gdybym  wybiegł  w czasie  uprzedzam  przyszłego grabieżce

by nie był  tak łakomy na skarby  w twoim  grobowcu...

Tam jest  jak w starym  Egipcie...

Aż  nazbyt  kolorowo... 


Opowieść  Wigilijna...

W tym roku  będzie  nieco inaczej u nas wyglądać...

Zapowiedziałem  już  w rodzinnym  domu  iż  pojawia się  dodatkowe  dwa nakrycia do stołu...

Nagle  wypada  mi smartfon  z dłoni  w którym zwykłem  pisać  dla was te cudowności zwane  wierszami...

Niecodzienna sytuacja  powtarza  się  wielokrotnie...

Powietrze  wokół  wypełnia  zapach  damskich perfum 

i  dopiero teraz  można  odczuć  po sobie   nagłe  przyspieszenie  serca 

i w podobnej fali  przemierzające  ciało  dreszcze...

Przyszłaś...

Tak się  cieszę...


Dryfuje każdego dnia widząc przychylnie  spoglądającą  na mnie społeczność...

Tyleż  miał  i wszystko  stracił...

Dryfuje  od pogrzebu  gdzie  choć  na nim byłem  siedząc  przed tobą to miałem  wciąż  nadzieję  uduchowioną

że  wstaniesz  zrzucając  wieko  trumny... 


Ja bym tak zrobił...

Twój na zawsze  nieśmiertelny ... 


Niedługo  nikt już  nie będzie  pamiętał  pandemii...

Czy tak samo można  stwierdzić  widząc  coraz  mniej  obrazów  wojny  na Ukrainie..

Czy teraz  nastąpią  inne  czasy ...

Czy przeżyją ci co najsprytniej  swoim życiem  żądzą  myśląc  że  społeczny  margines  tak po prostu wyginie ...

Czego  nie byliśmy  nigdy bogaci  przyjmując  ostatnie  słowo  jako formę  zapłaty  za ciężką  pracę...

Może  dobrze  że  nie mieliśmy  dzieci  bo to w pierwszej kolejności  o nie  trzeba  zadbać... 


( już wiemy  czego nie mogliśmy  ) 














Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Dla Ciebie

Dostałem od Ciebie najcenniejszy prezent, ponoć ofiarowane źródło najczulszych doznań we wzajemności, pozwala Nam przetrwać najcięższe chwil...