Jak się człowiek podnosi z popiołów
to czym się staje na urodzajnej ziemi...Ziarnem czy chwastem...
A może tak jak w młodości niejedno moje wyznanie...
Duchem i przybyszem z kosmosu...
Bo jestem inny wciąż słyszę na boku...
Czy ktoś mi może odpowiedzi udzielić na pytanie...
Dlaczego wciąż słysząc filmową muzykę z Gladiatora bądź widząc poszczególne sceny nie mogę w żaden sposób opanować emocji...
Tak było również przed śmiercią mojej żony która często ukrywając tego typu wzruszenia zapewne mnie w głębi duszy podziwiała...
Niektóre z myśli przybywają z daleka...
Czuć taką bliskość gdzie zmieszana z chłodem spogląda za moje ramię cóż takiego piszę do was...
Szepcze bym nie płakał w tym momencie ...
Wróć...
Skarbie...
Znajdź inne ciało i wróć do mnie...
Każde z nas szuka metody by cofnąć czas...
Jak na razie bezskutecznie...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz