Żyję...
Pozyskałem troszeczkę uśmiechu który jak niegdyś spełniał zachcianki mojej królowej...Będzie w miarę choć na prawdziwe ciepło trzeba jeszcze poczekać pisząc nieustannie prośby do mej siostry wiosny...
Miłego...
Może się spotkamy na spacerze...
Właśnie wybieram się tyleż do przyjaciela który także niebo odwiedza...
Od początku naszego istnienia towarzyszący w odpoczynku mrok każdej nocy nadaje osobliwy bieg wydarzeń...
Niekiedy są to nieistotne sceny którym sprzyja senny dramaturg znudzony swoją praktyką...
Czy udało się już udowodnić że będąc świadomym w niezwykłym tym świecie mamy dar który przewiduje etapami powstające wątki naszego życia...
Większość pytanych osób potwierdza każde z takich przypuszczeń które powielają oczywiście nie wszystkie z tych obrazów i tym samym wywołują zamęt...
Ileż to już razy doszukiwałem się bogactwa które przenikając aurę mojego umysłu przepadło pozostawiając niedosyt...
Nie wierzę w swe możliwości....
Jestem najczęściej wyśmiewany opowiadając coś z czym później sam się z tym muszę się zmierzyć...
W niektórych przykładach trzeba być nie tyle co dziwadłem pośród zgromadzonego społeczeństwa a przede wszystkim człowiekiem co w końcu wydaje ten sam osąd...
Taki istny miszmasz wszystkiego co napędza życie w chaosie...
I to najważniejsze z pytań nurtuje mój umysł...
Dlaczego w tym śnie nie zdążyłem dopatrzeć się bądź usłyszeć
imienia mojej żony...
I tak obudziłem wtedy z płaczem...
Ileż razy będę słyszał nakaz opuszczenia czasu w którym się przebierasz...
Czyż cię nie widziałem nagiej co bezwstydnie rozłożywszy swe nogi pod szklanym blatem ławy na niej oliwiłaś składne części broni...
Można przywyknąć do piękna kobiecego ciała na własne życzenie roznegliżowanego gdzie jednym akcentem ubioru jest skórzana kurtka i trapery z holewką do kolan...
Tam gdzie diabeł nie może,
tam posyła swoją niewolnicę...
Jaką jesteś grzesznicą...
Pytam szukając wrażliwych wzdłuż nagich ramion dreszczy co szeptem ust po szyi zbiegły...
Jaką byłaś dzisiaj gdzie każdy ze spowiedników w swoim konfesjonale oczekując sławnej mu formuły usłyszał przed śmiercią znany mu język który wraz z niezrozumieniem przekazanego dialektu postanowienie najwyższego sądu stanowił...
Nasuwa się pytanie...
Od kiedy diabeł z Bogiem w krucjacie obcuje..
Od zawsze...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz