Żyję

 Żyję...

Pozyskałem  troszeczkę  uśmiechu  który  jak niegdyś spełniał  zachcianki  mojej  królowej...
Będzie  w miarę choć  na prawdziwe  ciepło  trzeba  jeszcze  poczekać pisząc nieustannie prośby  do mej siostry  wiosny...

Miłego...
Może  się spotkamy  na spacerze...
Właśnie wybieram  się  tyleż  do przyjaciela  który także  niebo odwiedza...

Od początku  naszego  istnienia  towarzyszący w odpoczynku  mrok  każdej  nocy  nadaje  osobliwy  bieg wydarzeń...
Niekiedy  są  to  nieistotne  sceny którym sprzyja  senny  dramaturg znudzony swoją  praktyką...
Czy udało się  już  udowodnić  że  będąc  świadomym w niezwykłym  tym świecie  mamy dar który  przewiduje  etapami  powstające  wątki  naszego  życia...
Większość  pytanych  osób  potwierdza  każde  z takich przypuszczeń  które  powielają oczywiście nie wszystkie z tych  obrazów  i tym samym  wywołują zamęt...

Ileż to już  razy  doszukiwałem  się bogactwa  które  przenikając  aurę  mojego umysłu  przepadło  pozostawiając  niedosyt...
Nie wierzę  w swe możliwości....
Jestem najczęściej  wyśmiewany opowiadając  coś  z czym  później  sam się z tym muszę się  zmierzyć...
W niektórych  przykładach  trzeba  być nie tyle  co dziwadłem pośród zgromadzonego  społeczeństwa  a przede wszystkim człowiekiem co w końcu  wydaje  ten sam osąd...
Taki  istny miszmasz  wszystkiego  co napędza  życie  w chaosie...
I to najważniejsze  z pytań nurtuje  mój umysł...
Dlaczego w tym śnie  nie zdążyłem  dopatrzeć  się  bądź usłyszeć
imienia  mojej żony...
I tak  obudziłem  wtedy  z płaczem...

Ileż  razy  będę  słyszał  nakaz  opuszczenia czasu w którym się przebierasz...
Czyż  cię nie widziałem nagiej co bezwstydnie rozłożywszy  swe nogi  pod szklanym  blatem ławy na niej oliwiłaś składne części broni...
Można  przywyknąć  do piękna  kobiecego ciała na własne życzenie roznegliżowanego gdzie jednym  akcentem  ubioru  jest skórzana kurtka  i trapery  z holewką  do kolan...
Tam gdzie diabeł nie może,
tam posyła  swoją  niewolnicę...


Jaką  jesteś  grzesznicą...
Pytam szukając  wrażliwych wzdłuż  nagich  ramion  dreszczy co szeptem  ust po szyi zbiegły...
Jaką  byłaś  dzisiaj gdzie każdy ze  spowiedników  w swoim konfesjonale oczekując sławnej  mu formuły usłyszał przed śmiercią  znany mu język który wraz  z niezrozumieniem  przekazanego  dialektu postanowienie najwyższego  sądu  stanowił...
Nasuwa  się  pytanie...
Od kiedy  diabeł  z Bogiem w krucjacie  obcuje..
Od zawsze...





Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Dla Ciebie

Dostałem od Ciebie najcenniejszy prezent, ponoć ofiarowane źródło najczulszych doznań we wzajemności, pozwala Nam przetrwać najcięższe chwil...