Mrok

 


Spragnione  myśli  czasu  nie liczą...
Nie ma dla nich rachuby gdzie w każdym  odpowiednio podsycanym wątku  dokładnie  wiesz  w którym momencie  poczuć podbrzuszem dreszcze...

Przywykłem  się z tobą  witać  wpierw doszukując w drobnym muśnięciu ust tegoż  smaku  który pozostawiał mi zawsze  niedosyt...
Za chwilę  się poprawiłem...
Zacząłem  gwałtownie  zasysać nasz  pocałunek...



Mrok...
Powity z naszej  głodnej  otchłani....
Gdzie  mam szukać talentu...
Czyż  nie w pokusie  którą  sam seksapil  rządząc twym ciałem przegląda się w mym lustrze...

Co dziś  założysz....
Czy będą  to  czarne  matowe  podkolanówki do których jedynie  takie długie rękawiczki dobrane  w ekscytującej paradzie do koronkowego  gorsetu pasują...
Do mojego siedziska tym bardziej które  elektryzując na twej pupie  każdej  iskrze wyjątkowy  ton nadaje...

Mrok...
Nie zliczy twego  oddechu lecz  da nam nieograniczoną możliwość poczuć go w ustach gdzie  na jednym  pocałunku  jeszcze  nigdy dotąd  nie skończyło  się każde  z przenikliwych doznań...
A wystarczyło  wygodnie  zasiąść  na mych udach i wychyliwszy  się do tyłu  wtopić  w jednobarwne pulsujące tło...
Znalazłaś  już  wszystko...
Czy tak jak w zamyśle osobliwego dyrygenta moje  palce  zaczęły  ciebie  już  stroić...

Mrok...
Ileż znęconych  przez twe oczy szat  kryje  garderoba...
Nie zliczę lecz uwielbiam  każdy  twój  pokaz  mody któremu  zawsze  towarzyszy słodycz...
To dla mnie  okazjonalnie wybierasz  się  na dość  krótki  spacer  trzymając  koronkową wstęgę która prędzej  trafi  do szuflady  niż  na twoje  pośladki...
Dziś  twym odzieniem czule  powity  szal  którym  zakrywszy sycący mnie twój wzrok ukryjesz  na pewien czas spragnione  każdej rozkoszy swoje  piersi...
Dziś  twym odzieniem  na udach  będzie wzorzec  do których  swym urokiem zwrócone wargi sromowe  już  teraz oczekują mej silnej  dłoni...
Dziś  będzie  inaczej...
Na twoich dziś są skórzane  bransoletki...

Mrok...
Tytułowany  jako jeden z nielicznych  któremu udało  się  zawładnąć  twoim pragnieniem...
Jak bardzo  jesteś  wyczulona  na dotyk  uchyliwszy swe usta  pod wpływem  opuszków  palców które  zagłębiając  na chwilę w ich wnętrzu  nurzały na twym języku...
Na jaką  z pieszczot  zasługujesz  czując  nieznacznie  oddalającą  się  mą dłoń...
Czy wpierw  znienacka  zbadała puls  na szyi chcąc  ponownie ujrzeć lśniące uchylone  twe usta...
Czy w końcu  pędem dotarła do dojrzałej brzoskwini  której brzegi  wystarczyło  musnąć..
Tak przyjmę  każde  zaproszenie  od  ciebie...


Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Dla Ciebie

Dostałem od Ciebie najcenniejszy prezent, ponoć ofiarowane źródło najczulszych doznań we wzajemności, pozwala Nam przetrwać najcięższe chwil...