Spragnione myśli czasu nie liczą...
Nie ma dla nich rachuby gdzie w każdym odpowiednio podsycanym wątku dokładnie wiesz w którym momencie poczuć podbrzuszem dreszcze...
Przywykłem się z tobą witać wpierw doszukując w drobnym muśnięciu ust tegoż smaku który pozostawiał mi zawsze niedosyt...
Za chwilę się poprawiłem...
Zacząłem gwałtownie zasysać nasz pocałunek...
Mrok...
Powity z naszej głodnej otchłani....
Gdzie mam szukać talentu...
Czyż nie w pokusie którą sam seksapil rządząc twym ciałem przegląda się w mym lustrze...
Co dziś założysz....
Czy będą to czarne matowe podkolanówki do których jedynie takie długie rękawiczki dobrane w ekscytującej paradzie do koronkowego gorsetu pasują...
Do mojego siedziska tym bardziej które elektryzując na twej pupie każdej iskrze wyjątkowy ton nadaje...
Mrok...
Nie zliczy twego oddechu lecz da nam nieograniczoną możliwość poczuć go w ustach gdzie na jednym pocałunku jeszcze nigdy dotąd nie skończyło się każde z przenikliwych doznań...
A wystarczyło wygodnie zasiąść na mych udach i wychyliwszy się do tyłu wtopić w jednobarwne pulsujące tło...
Znalazłaś już wszystko...
Czy tak jak w zamyśle osobliwego dyrygenta moje palce zaczęły ciebie już stroić...
Mrok...
Ileż znęconych przez twe oczy szat kryje garderoba...
Nie zliczę lecz uwielbiam każdy twój pokaz mody któremu zawsze towarzyszy słodycz...
To dla mnie okazjonalnie wybierasz się na dość krótki spacer trzymając koronkową wstęgę która prędzej trafi do szuflady niż na twoje pośladki...
Dziś twym odzieniem czule powity szal którym zakrywszy sycący mnie twój wzrok ukryjesz na pewien czas spragnione każdej rozkoszy swoje piersi...
Dziś twym odzieniem na udach będzie wzorzec do których swym urokiem zwrócone wargi sromowe już teraz oczekują mej silnej dłoni...
Dziś będzie inaczej...
Na twoich dziś są skórzane bransoletki...
Mrok...
Tytułowany jako jeden z nielicznych któremu udało się zawładnąć twoim pragnieniem...
Jak bardzo jesteś wyczulona na dotyk uchyliwszy swe usta pod wpływem opuszków palców które zagłębiając na chwilę w ich wnętrzu nurzały na twym języku...
Na jaką z pieszczot zasługujesz czując nieznacznie oddalającą się mą dłoń...
Czy wpierw znienacka zbadała puls na szyi chcąc ponownie ujrzeć lśniące uchylone twe usta...
Czy w końcu pędem dotarła do dojrzałej brzoskwini której brzegi wystarczyło musnąć..
Tak przyjmę każde zaproszenie od ciebie...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz