Żyję...
To cykl który nastał w moim skromnym żywocie do nieskończoności...Ileż bym dał bym mógł cofnąć czas który jedynie zdawkowo ukazuje po mej szczerej prośbie upragnioną osobę,
ale on jedynie milczy gnając swoje jednostki do następnej doby...
Dziś jeden z ostatnich leczonych kanałowo zębów u samej górze próbuje mi przekazać swoją przewagę...
Zarówno on i ja nie poddajemy się...
Żyję...
Trochę obolały w swej bezimiennej wieczności która niezwykle uparta w swojej nieustannej gonitwie popycha wskazówki starego zegara..
Na cóż ciekawego mogę liczyć tej nocy gdzie z malowideł których mój przebiegły darczyńca okazale tworzy każde przedstawienie...
Czy odrobinę radości...
Czy też pełną sakwę cierpliwości...
Szukam wspomnień kiedy to nie w tym życiu byłem kimś kogo do tej pory mogliśmy poznać..
Wśród szkiców na których już skruszał nieco postarzały ryt węgla ujrzeć można zanikający w czasie kobiecy kształt...
Bez zbędnych imion w tle kiedy to wzrok skupiwszy się na swej roli czytał w danej chwili wierszowany klucz do właściwych naszych drzwi...
Czy to jest ten świat którego stworzyliśmy wtuleni po jednej z wielu zwycięsko zdobytych krucjat..
Dobranoc...
Żyję...
Mrok...
W nim najczęściej czai się wszystko czego nie możemy pojąć...
Kiedy we śnie większość odpoczywa w mitologicznej otchłani,
nas wiecznych podróżników ktoś kogo dobrze znamy prawie zawsze potrafi nas ostrzec...
Kto tym razem zastawiając na grubego zwierza wnyki próbował odnieść sukces...
Kiedyś wierzyłem w naszą przyjaźń,
a teraz miewam wrażenie że najchętniej pozbyłby się mnie z tego świata dla swojej materialnej korzyści....
Nigdy bym nie sądził że dostanę właśnie taki pocztówkę z niedalekiej przyszłości..
Najbogatszy jest ten który doświadczył przemiany szczerych łez w swoim powołanym do życia szczęściu...
.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz