Wierszem

 Żal mi ...

Tyle  z nas pozostanie  co powiewem żywiołu niezwłocznie  targane  wysuszy zawiązaną w słońcu młodość...

Żal mi plonu którego  zasiała dusza  ma ...

Jakże  on popadł  w niełaskę wśród  pełnych  nadziei  oczu... 


Nazwij  mnie głupcem który niosąc  przed sobą swe serce niezliczył  ogromu  wbijanych weń ostrzy...

Nazwij  mnie głupcem

kiedy to  w opatrzności  ma dusza  pokłada  nadzieję

by światu  pokazać  me skrzydła...

Nazywaj wedle uznania

wedle swych  grzechów co do życia  powołane 

służą otwartej  już  apokalipsie... 


Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Dla Ciebie

Dostałem od Ciebie najcenniejszy prezent, ponoć ofiarowane źródło najczulszych doznań we wzajemności, pozwala Nam przetrwać najcięższe chwil...