Żal mi ...
Tyle z nas pozostanie co powiewem żywiołu niezwłocznie targane wysuszy zawiązaną w słońcu młodość...
Żal mi plonu którego zasiała dusza ma ...
Jakże on popadł w niełaskę wśród pełnych nadziei oczu...
Nazwij mnie głupcem który niosąc przed sobą swe serce niezliczył ogromu wbijanych weń ostrzy...
Nazwij mnie głupcem
kiedy to w opatrzności ma dusza pokłada nadzieję
by światu pokazać me skrzydła...
Nazywaj wedle uznania
wedle swych grzechów co do życia powołane
służą otwartej już apokalipsie...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz