O radości która wypiekami każde twoje lico zdobi...
czy tak nasze doskonałe usta szepczą darząc siebie każdą czułością,
każdym muśnięciem...
A wystarczyło ich raz poczuć jak one zbliżyły nas...
Ach witam w ten mroźny poranek
gdzie każdy zakątek naszych komnat roswietla promyk radości...
Ująwszy każde ze skarbów w swe dłonie nie poprzestaje je pieścic ...
I tak stają się poezją wszystkich westchnień oczekując na skrywany
w mroku sekret..
Jak bardzo jesteś niegrzeczna gdy już wiadomo że od zawsze jesteś pokusą ustawiających się w kolejce zmysłów...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz