Jakże bezcenny obraz powstawał w moim umyśle,nie codziennie można
ujrzeć pożną nocą taką chwilę kiedy kobiece ciało poddające sennej fantazji
wariuje na swoim łóżku.Unoszące wraz z przypływem narastającego
pożądania,opadające delikatnie skrywając swój powab pod zwiewną tkaniną
jest ciało każdej kobiety,subtelne i wrażliwe i nie tylko opisywane.
Krople deszczu wystukiwały rytm opadając o cieniutką taflę zewnetrznego
parapetu,początek nowego dnia nie brzmiał zachęcająco ale uwzględniając
mijający tydzień w którym nie dało się oddychać z powodu fali gorąca dał
upust umiarkowanemu lenistwu.Jeszcze chwilę wyszeptała mając przed oczami
fragment snu który tym bardziej próbował ją zatrzymać lecz nagły szum
wody spowodował że wyskoczyła z łóżka jak szalona i pobiegła do toalety.
Odetchnęła z ulgą myjąc dłonie w umywalce,wpatrzona w lustro wyszeptała
coś sama do siebie i przeszła uśmiechnięta do kuchni parzyć poranną kawę.
Świat za oknem nie co nabrał żywszego koloru jak także powietrze którego
każda ludzka istota bardzo potrzebowała,z każdą minutą miała wrażenie że
nie tylko natura odżyła.Zapach aromatu z palonych ziaren roznosił się po
całym domu,to nie był taki sam dzień jak każdy pomyślała stojąc jeszcze w
swojej ulubionej nocnej szacie,nie miała ochoty iść dzisiaj do pracy a
patrząc odruchowo na kalendarz zauważyła że dzisiaj ma wolne.
Wciąż była zabieganą kobietą,utrzymującą swoją rodzinę,strudzona i
szczęśliwa patrząc na swoje pociechy które były dla niej prawdziwym
skarbem.Mijały godziny spędzone w radosnym gronie, czasem nieco
hałaśliwym gdy zauważyła coś dziwnego przechodząc obok pokojowego
lustra,powinna przecież tam widzieć swoje odbicie, dostrzegła kogoś obcego
z pozoru wyglądającego tak samo.Z jednej strony była poirytowana swoim
nowym ubiorem , z drugiej zaś zaintrygowana toteż to co niosła w rękach
odłożyła na stojącą w pobliżu szafkę i wróciła przed lustro.
To jakiś żart o mały włos nie krzyknęła widząc siebie w swoich krótkich
szortach i bluzce,na szczęście nikt jej nie słyszał co mogłoby wzbudzić tylko
bez potrzeby niepokój.Już miała odejść gdy zobaczyła w odbiciu zwitek
papieru na podłodze,poznała go od razu choć nie chciała uwierzyć,wyglądał
tak samo jak ten który jej podarowano we śnie.
Z lekkim niedowierzaniem odwróciła się za siebie i choć była bardzo
sceptycznie nastawiona uważając że to kolejny żart,tym razem nie została
oszukana,pergamin z pieczęcią nie znikł lecz leżał u jej stóp.
Przez moment patrzyła się na niego jak zahipnotyzowana,dopiero gdy do jej
uszu dobiegł głos wołającego ją dziecka, pochwyciła go jakby w pędzie i
schowała idąc w kierunku drzwi wejściowych.
Zbliżał się wieczór i wszystkie obowiązki stopniowo zanikały,a jej oczy choć
zmęczone bez problemu odnajdowały tajemniczy list którego wciąż się
obawiała.Odświeżona i odziana w nocną szatę przysiadła na łóżku trzymając
niepewnie pergamin,nie wyglądał przecież na kopertę ze znanym z
wiadomości proszkiem,ale ostrożności nie zaszkodzi.
Przy zdejmowaniu pieczęci dotyk na jej dłoni pozostawił nutę zapachową, z
resztą podobnie było gdy rozchyliła nieco papier na którym spisano coś
wiecznym piórem.
Nie rozumiem ani słowa wyszeptała czując przy okazji wzmacniającą się
orientalną woń perfum pozostawionych prawdopodobnie tu celowo, z chwilą
gdy jej myśli próbowały zrozumieć choćby końcowe inicjały tekst został
samoistnie przetłumaczony i nadszedł sen ten właściwy i jego druga części
która bywa nie tylko efektem marzeń.
Kiedy świt przedarł się przez noc i rozświetlił każdy zakamarek jej pokoju
po pergaminie nie było już śladu. Tylko charakterystyczny zapach perfum
pozostawiony na dłoniach świadczył o istnieniu tajemniczej wiadomości.
Jakie marzenia rozkwitały w jej głowie,gdy pogrążona w głębokim śnie od
czasu do czasu westchnęła głęboko...kto był nadawcą, gdy po przebudzeniu
rumieńce jeszcze długo zdobiły jej brzoskwiniową twarz.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz