Podróże w czasie ciąg dalszy, bo nigdy nie wiesz na kogo trafisz......
https://youtu.be/k1-TrAvp_xs
Widziałem na własne oczy jak z pędem i bez zastanowienia błyszczące
ostrze przecinało szyję uwalniając głowę od tułowia,rzadko wśród drwiących
okrzyków było słychać pisk czy lament który był prawdopodobnie
zagłuszany przez zebrany tłum gapiów.Czy topór w silnych dłoniach kata
mógł się równać z ostrzem gilotyny gdzie tylko wystarczyło uwolnić zapadkę
by poczuć świeżą bryzę mdłości,to takie ekscytujące wyszeptała pewna dama
która zasłaniając twarz oglądała kolejną egzekucję.Markizo na litość
odezwał się poirytowany jej spostrzeżeniem mężczyzna w średnim
wieku,przed chwilą ktoś stracił tu życie a ty jeszcze trochę i dostaniesz
ohydnych spazmów,ona zaś tylko zasłoniła się swoim wachlarzem i odeszła
kilka kroków dalej. Nikt nie podejrzewał jej o skłonności do nekrofilu,choć
niejednokrotnie można było zauważyć nad wyraz skrywane emocje
powstające z różnych niewyjaśnionych losowo zdarzeń,nikt również nie
podejrzewał mnie że podróżuje w czasie i zmieniam historię ale to już inna
bajka. Zdążyłem nieraz przekonać się na własnej skórze kiedy ostrze
zbliżało do mojego karku i choć niejednokrotnie czułem bliskość zawsze
znikałem we mgle.W końcu się doczekałem najważniejszego momentu w
tamtym czasie, próbując rozwiązać zagadkę trzeba się po prostu wtopić w tło
i poczekać spokojnie na swoją kolej,niczym to się jednak stało zacząłem
śledzić smukła markizę.Jak każdy nie wierzyłem w jej opowieści które
stopniowo okazywały się doskonałym kamuflażem prawdziwych zamiarów
damy, przypuszczałem też jak zdobyła swój tytuł arystokratyczny,choć
mogłem się przecież mylić.
Postanowiłem się zakraść pewnego popułudnia do jej przytulnego gniazdka,
nie był to jednak dwór a skromne mieszkanie na rynku i przez brudne szyby
na poddaszu dokonywałem interesujących obserwacji,stopniowo docierał do
mnie fakt że nie jestem sam na niezwykłej drodze w czaso przestrzeni.
Za pomocą starego sukna próbowałem wyczyścić choćby kilka fragmentów
nie używanego wietrznika by mogło dostrzec cokolwiek moje bystre oko
wdzierając się zawzięcie do środka. Markiza okazała się bardzo mroczną
postacią,przytulne gniazdko nie przypominało ciepłego domowego ogniska,
tylko zdawało się być pokojem dziwnych rytuałów.
Wychodziło na to że tu zwabiała swoich absztyfikantów i pod osłoną nocy w
blasku księżyca dokonywała egzekucji, wszelkie jęki zagłuszała głośną
muzyką Mozarta , a w szczególności ulubionym jej utworem Lacrimosa,
który wprawiał ją w stan odurzenia i z jeszcze bardziej krwiożerczym
zapałem lśniącym ostrzem wypruwała wnętrzności i ćwiartowała ciała swych
ofiar. Cała ceremonia nie trwała zbyt długo, gdyż sprawne jej ręce niczym
nóż elektryczny dzieliły błyskawicznie na części każdy fragment ciała. Jakiej
rozkoszy przy tym doznawała, jakie dreszcze przeszywały jej drobną,kruchą
postać opisać nie jestem w stanie, trzeba by być naocznym świadkiem żeby
zobaczyć błysk jej oczu i nagie ciało płonące w ekstazie.
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Dla Ciebie
Dostałem od Ciebie najcenniejszy prezent, ponoć ofiarowane źródło najczulszych doznań we wzajemności, pozwala Nam przetrwać najcięższe chwil...
-
Życzysz sobie... przede wszystkim normalności, a jaka była przed pandemią... Wywołując mój omen, bym niepostrzeżenie przybył nie wystarczy ...
-
Żyłem wpatrzony w ciebie jak w najcudowniejszą ikonę jaką zbiór wszelkich emocji powołał do życia... Mogłem godzinami wpatrywać ...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz