Gdy wieczór targany zmysłami.....
Pamiętasz,
gdy przyszedłem do ciebie w pokłonie,
widząc jeszcze zaspane twe oczy,
sycące wciąż ciekawością.
Pamiętasz,
kim byłaś wczoraj,
gdy cię swym wzrokiem poprosiłem,
wtedy gdy na twe żądanie,
zdjąłem urokliwą i pachnącą rosą bieliznę,
w której rozkosz o poranku skrywana,
syciła wciąż nasze zmysły.
Czy pamiętasz nasz dotyk,
który zaiskrzył dotąd skrywany przed nami,
gdy w próbie wytrwania w pozycji stojącej,
rozchyliłaś szerzej swe delikatne,
drżące uda,
bym poczuł na swej dłoni,
wilgotny owoc,
czy pamiętasz,
jak mnie wtedy pochwyciłaś,
prawie kucając,
wraz z twym dreszczem.
Patrzyłem na ciebie z podziwem,
jak próbowałaś równowagę utrzymać,
a ja całując ciebie w bezdechu,
nie ułatwiałem tobie wcale.
Wpatrzony niedługo,
gdy wieczorową porą,
przykucniesz w potrzebie,
na naszym tarasie,
czym będzie mój zachwyt,
oddając pokłon,
mokrej strudze deszczu,
którego nasz świat także potrzebuje,
szepcze w swych ustach,
prawie schylony,
do twych oczu lekko zawstydzonych.
Czy ponownie gdy będę całował w bezcennym dla nas bezdechu,
jak sądzisz,
czy starczy ci powietrza oddychając swoją ponętnością,
w moich dłoniach,
które tkliwie twoje obnażone gronie delikatnie masując,
wzruszają podnieceniem sutki ponad swoją wrażliwość.
Czy w szepcie naszego instynktu,
po raz kolejny oddasz mi swe usta,
które zachłysnąć się pragną,
mną,
jak też moim berłem,
na którego tak spoglądasz,
szepnij,
czy twe podniebienie,
przyjmnie go z ufnością,
jak cię pieścił,
powiewem wiatru targany
w księżyca blasku,
z niekończącą się przyjemnością.
Jak myślisz Skarbie,
czy nasza przygoda,
chłodząca,
tudzież balkonowa,
ma swoje skryte życie,
gdy cię pieściłem,
tak w twoim rozkwicie,
stojąca tyłem do mnie,
a ja w swoim wyjątkowym pokłonie,
wzbudzając soczyste twe miejsca,
skraplając do ust twoją esencje,
która wciąż gorąca,
była zawsze moim nektarem,
dla spragnionego ze źródła życia.
Uwielbiam ten stan,
gdy twe ciało targane dreszczami,
wbija się samo na pal,
czy wytrwasz że mną do końca,
czy w omdleniu,
zaniosę cię do wspólnego łoża,
prawda,
uwielbiasz seks.....
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Dla Ciebie
Dostałem od Ciebie najcenniejszy prezent, ponoć ofiarowane źródło najczulszych doznań we wzajemności, pozwala Nam przetrwać najcięższe chwil...
-
Życzysz sobie... przede wszystkim normalności, a jaka była przed pandemią... Wywołując mój omen, bym niepostrzeżenie przybył nie wystarczy ...
-
Żyłem wpatrzony w ciebie jak w najcudowniejszą ikonę jaką zbiór wszelkich emocji powołał do życia... Mogłem godzinami wpatrywać ...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz