Pensjonat

 Dotyk,

czy od tego słowa należało by zacząć nową opowieść.

Każdego dnia dotykamy dosłownie wszystkiego,

szczególnie w dobie internetu jest to zjawisko wprost nie do ominięcia.


Wyobraźmy sobie sytuację w której kobieca delikatna dłoń sunie po gładkiej powierzchni ściany.

Nic prostszego,

prawda...?

Jak wygląda szlachetny malachit z odrobiną złota,

wkomponowany w każdy z paznokci pani adwokat.

Zwróćmy uwagę na zadbane dłonie,

zapewne taki wygląd zawdzięcza swojej manikiurzystce.

Tak, na tym stanowisko liczy prestiż, lecz wróćmy do naszej opowieści,

z resztą na to czekamy.

Wybór nowego lokalu na kancelarie prawniczą niósł ze sobą liczne wątpliwości,

a jednak tuż po przyjeździe na miejsce,

kobieta odniosła wrażenie że jednak tu pozostanie.

To bardzo starannie wyremontowany pensjonat, wyjaśniał  opowiadając z pasją deweloper. Tego dnia nawet na krok jej opuścił, czy jednak wiadomo było dlaczego mu aż tak zależało by się pozbyć akurat tej nieruchomości.

Wieczysta księga wydawała się być w porządku.

Cała dokumentacja poparta przez znanych jej żyjących  jeszcze prawników,  utwierdziła panią adwokat że nie można sobie pozwolić oddać w obce ręce tego obiektu.

A jednak wciąż miała wątpliwości,

to przecież taki umysł,

gdzie w sprawach czysto zawodowych miała niepowtarzalną pewność siebie.

Wracając do pierwszego zdania,

to czym jest dotyk,

czy nie ciekawością w którym skrywane wszelkie źródło,

może podejść do gardła,

w mniej oczekiwanym momencie.

Mógłbym ostatecznie wspomnieć,

iż siedzę zamurowany w ścianie,

do której wpierw i teraz   wyczuwalnym tętnem, w swej dłoni tynk Przemierzasz...



Spójrzmy,

nasz wzrok w pełni przyzwyczajony jest ujrzeć ponoć wszystko,

tym bardziej że akcja tej sceny to główny gabinet,

w którym  jak wiadomo przyjmowani są goście, a przede wszystkim

interesanci.

Być może to dzisiejszy stres,

o którym nie wspomniała nam w myślach,

pani adwokat,

powiódł ją szklaneczki.

Bo to prawda,

z rodziną to najlepiej wychodzi się na zdjęciach.

To czym i jak mógłbym dostrzec Ciebie,

gdy nas dzieli wypalana przestrzeń,

łącznie z zaprawą,

przyznam że nie byle jaką,

bo gryzłem ją zębami i nic mi to nie dało

i tak stoję zamurowany,

bo zabrakło mojemu ciemzcy po prostu wyobraźni...

Przecież mógł się przebić ścianę dalej,

wówczas mógłbym się nawet położyć.


Tak,

zaczynam się rozkręcać,

w pewnym miejscu nawet wypukłość powstaje,

ale cóż mi po niej,

jak napotkać może pajęczą sieć w którą zostałem już na dodatek odziany.


Efekt którego doświadcza każdy mężczyzna,

to podniecenie,

lecz jak ma się do mnie,

gdy tak stoję,

przecież to normalne gdy po drugiej stronie,

w końcu coś się dzieje.

To taki moment,

nie żebym miał coś wspólnego z tłuczonym szkłem spadającym na posadzkę

i zbiegiem wszelkich okoliczności,

mniej ważnych w tym wszystkim,

ale pochwycone w prążkowanej spódnicy kobiece krągłości,

zbiegły się z moim pobudzeniem.


Gdyby nie to zapewnie rzucała Byś czym popadnie,

nawet w to lustro,

jemu także by się dostało,

bo ponoć kobiecej złości,

nie byłbym w stanie zatrzymać.


Słyszę głosy,

tegoż zjawiska muszę przyznać że bardzo brakowało,

w tym kobiecego pewnego tonu,

nawet nie będę go porównywał z  wpatrzonymi we mnie szczurami,

bo przecież dosyć z nimi obcuje.


Cóż mogę dodać, trzeba żyć zgodnie  w każdej naturze,

bo przecież ruszyć się nie mogę,

a jak mnie swędzi,

choć to niewiarygodne,

ale właśnie ich muszę poprosić...


Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Dla Ciebie

Dostałem od Ciebie najcenniejszy prezent, ponoć ofiarowane źródło najczulszych doznań we wzajemności, pozwala Nam przetrwać najcięższe chwil...