... Kwadrans, a w nim występująca czeladź,
najczęściej dostępna gdy otworzymy szkatułę z bezcennymi cukierkami....
Czyli wszystko dla Ciebie
i na zawołanie,
nawet nie trzeba otwierać wieczka,
ani schowka w barokowej komodzie.
Cóż zatem trzeba uczynić,
wystarczy podejść tak jak Cię Stwórca do życia powołał....
Kwadrans w którym słychać delikatny dotyk stóp po ciągnącym się przez życie kobiercu,
ma swój urok i jednocześnie dar,
bo działa na Ciebie jak ukojenie po nocy pełnej wrażeń.
Na co dziś masz ochotę...?
Wokół mnóstwo łakoci,
a może mała podpowiedź,
ubierz lawendowy kocyk
i odpocznij na sofie...
Kwadrans...
Dla spragnionych doznań polecam zawinięty w meksykańską czerwień cukierek.
Smak dojrzewającej w nim tequili,
w aksamitnej czekoladzie sprawi niejeden zamęt,
nierozpoznawalny wir ciekawości,
by w końcu rzucić was na kamienną podłogę,
gdzieś niedaleko mojej historii.
Wyobraź sobie nasz kwadrans,
właśnie tutaj gdzie śniącej dzisiejszej nocy,
podarowałem Ci dotyk.
Powiadasz zniesmaczona że ćwierć godziny to za mało,
na czułość,
na cokolwiek coby można było odczuć w trakcie trwania naszej rozmowy.
Nikt jednak nie zdążył spojrzeć na zegar,
gdy tak pochłonięci sobą byliśmy,
nawet nie zanucił,
nie wydzwonił każdej mijającej chwili.
Krążę wokół zatrzymanego czasu,
jestem wspomnieniem gorących nocy
i zakupionych obłędnie przez Ciebie pończoch.
Już wtenczas robiąc wirtualne zakupy,
w Twoich myślach pojawił się bezbłędnie doprawiony dodatkami plan uwodzenia.
Nikt nie mógł przewidzieć że zatrzymam ów kwadrans po sytej nocy,
nikt poza mną nie zdążył jeszcze oprzytomnieć,
gdy pusta po szampanie butelka
powoli zaczęła się toczyć.
Przerażenie w Twoich oczach to nie nowość,
a może to jedno z pragnień,
gdy każda jeszcze ciepła nylonowa przynęta,
od tak Cię na tym łóżku skrępowała....
Nawet nie będę się przekomarzał kto lepsze miejsce zajął,
komu ten wzajemny zaszczyt zewnętrzne organy pobudza,
pokuszonym od dawna powiewem.
A jak on wszystko pamięta
i wciąż nęci głaszcząc wnętrze ud,
aż wyrywa się Ci twój oddech.
Mając opaskę na oczach,
wydawało mi się że już wiesz po której stronie łóżka siedzę,
ale czy na pewno tutaj jestem,
gdy tak wtem pojawiają się na prawej piersi dreszcze...
Drapanie,
wewnątrz dłoni gdzie uniesiony do granic sutek,
łączy się z linią mojego życia.
Po chwili z ust słychać syknięcie,
to tylko opuszką drażniony wyżej wymieniony szlachcic poczuł swoje ukrwienie,
zawsze,
zawsze gdy jest w szaleństwie..
A wystarczy napisać słowo zaczynające od wczoraj tą opowieść...
To na czym skończyliśmy
konwersacje z Twoim ciałem,
gdy zazdrosne i skupione przy sercu piersiątko,
instynktownie przyspieszało jego bicie...
Drażnię się ocierana knykciem delikatna skóra,
niczym wilka wywołuje w Tobie,
nucisz,
krzyczysz,
by po chwili dłoń co zakrywała zmuszone usta do milczenia,
połączyła się z krtanią.
Blada,
a skądże różana jak moje kwiaty w ogrodzie na wiosnę.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz