Piękny umysł

 Czasem zdarzy się że chodzę po pracowni jak nakręcony mechanizm pozytywki.

Wówczas sięgam po świeży pergamin i zaczynam chaotycznie kreślić zarys nieocenionej fabuły.

W tym samym czasie na innej karetce papieru wieczne pióro zaczyna kreślić swoiste zapotrzebowanie.

Wystarczy teraz zamknąć oczy i zadać zgromadzonym kobietom pytanie...

Jak zmierzyć piękno...?

Gdy piszesz te słowa,

większość czytelniczek nie tylko ogląda się za siebie,

ale także pragnie czegoś więcej.


Piękny umysł,

zadziwiające odczucie któremu towarzyszy niejeden sekret...

Choćby dzisiaj podczas zwykłej czynności polegającej na myciu karoserii, w nie dalekiej odległości,

nie bacząc na mnie,

w lekkiej bryzie kałuży brał kąpiel kos.

Jak zachowuje się piękny umysł kobiet,

czy nie jest tak że zmysłowość  błyskawicznie odnajduje bezwiednie podążający dotyk...

Niedługo ponownie będziemy mogli o tym przekonać,

bo przecież idzie najpiękniejsza pora roku.

Wraz z wiosną z kufra wszelkich rozmaitości wypełzają czynniki, niewątpliwie można ich nazwać orszakiem wyżej wymienionej królowej życia.


Zamyśliłem się,

nieobecność mojego umysłu wcale nie oznacza że ciało nie wykonuje jakichkolwiek czynności,

ale wracając do mojej duszy,

podążam do śladu wnikliwej penetracji.

Ów swawolny powiew wiatru zdążył schować swoje oblicze w dość bliskiej świadomości napotkanej kobiety.

Choćby i nawet podniósł do góry delikatny materiał sukienki, to i tak nasza delikatna płeć nie zrezygnuje z takiego fasonu.


Jak długo mężczyzna może być więźniem takiegoż widoku,

a trwał naprawdę krótko pozostawiając trwały niedosyt.

Patrząc na widniejący szkic pozornie znanego urządzenia,

w którejś półkuli mózgu migać zaczyna kontrolka.

Powstaje intensywne doznanie,

zatem powracamy do dość frywolnego wątku.

Śledząc jak w stopklatce każdy kobiecy w końcu odnajduje coś czego nie spodziewał.

Niesmaczne,

a gdzie tam gdy możemy dostrzec przenikające przebłyski w koronkowych figach.

Kto by w tych czasach pomyślał że codzienność potrafi mnie zaskoczyć.


Patrząc na takie zjawisko,

nie zawsze potrafimy się skupić...

Nic to nie wskóra  bo nawet gdy odwróciwszy wzrok czuję że  przyciąganie trwa nadal.

Uda w szlachetnej pończosze  i ten skarb głęboko utkwiony.

Mógłbym się ujawnić i  to w końcu wykrzyczeć i jednocześnie poczuć buzujące ciśnienie w kroczu,

ale nie.

To  szaleństwo musi trwać....







Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Dla Ciebie

Dostałem od Ciebie najcenniejszy prezent, ponoć ofiarowane źródło najczulszych doznań we wzajemności, pozwala Nam przetrwać najcięższe chwil...