Piękny umysł...

 Piękny umysł..

Na co masz dziś ochotę...?

Zadaję pytanie Tobie wpatrzonej w mojej niebieskie oczy.  W tle pojawia się podwieczorek na kuchennym stole...

Szepcze...

Dziś maestro podaje owoce,

południowe słońce ich wyprażyło,

a on sam stosownie ich przyrządził...

Czyż nie wyglądają soczyście,

że tak powiem krojone w kostkę zachowują najcenniejszy składnik...


Z lekkością ujęta kobieca dłoń,

szarmancki styl miarowo przenosi nas w ilustrację.


Zroszony zarys przykryty gęstą mgłą stopniowo kształtował nagą sylwetkę kobiety.

Ułożona wzdłuż dębowego stołu jeszcze spała gdy

w oplocie spodniej części pojawił się namiętny kolor liny,

to nią zostały delikatne nadgarstki.

Nie najdalej dostrzec można było przyszykowane w paterze ociekające sokiem kawałki trzech wybranych przysmaków.


Oczekiwanie...

Na każdy oddech przypada spokojnie wyważona w chwili moja dłoń.

Jest jak dotyk prawdziwego pędzla artysty który potrafi odrobiną farby zarumienić policzek.

O tak,

mógłbym szepnąć 

i jednocześnie krzyknąć w swej duszy, gdy ułożony krążek ananasa stał się pierścieniem brodawki piersi.

Czym niżej,

tym bardziej mój apetyt  pozwala sobie na więcej...

Choć na chwilę,

choć na moment w tym słodkim dekorze,

skupić swe usta złaknione,

jak łowca wobec uciekającej kropli soku.


Jaki jest stan twojego umysłu

gdy przypadkiem odkrywasz tłocznie gromadzący się zapach...

Nieposkromione,

być może nawet przeoczone depilacją włoski wydają energiczny impuls...

Nie czekałem na ciebie...

Przez twe ciało przemawia dotyk...

Miejscami aż wrze 

i niejeden kęs nawet gdyby przywarł do delikatnej i już pobudzonej skóry,

spłynął by jak rozpuszczona galaretka.


Uczta trwa...

Przenikliwy nasz wzrok coraz częściej nęci oczekując wzajemnej degustacji...

Nie podzieliłem się...

Widząc niejeden grymas na twej twarzy, 

myślę że masz wybór,

a jednak czekasz...

Ostatni owoc prowokuje,

wyciśnięty miąższ obficie kapie w końcu do twoich ust...

Dociera do najgłębszej części podniebienia i umyka swawolnie giętemu językowi.

Chwilę później mój rywalizuje uciekając wzrokiem w najdalszy zakątek rozkoszy...


Oczekując na skurcz natchnienia moich pieszczot,

twój oddech próbuje przeróżnych sztuczek...

Najchętniej rozerwał by więzy,

byś dłońmi mogłabyś jak najmocniej przyciągnąć moje usta do drażnionej łechtaczki...

Tymczasem ja mam inny plan...

Zwilżone palce coraz częściej otwierają skarbiec...

Dwa wandale w obfitującej palcówce doznań...

Dwa klucze i mój pławiący w sokach język...

Wygięte ciało nasila wydychane powietrze,

a krtań nie nadąża komponować brzmienia...

W końcu opadasz ...








Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Dla Ciebie

Dostałem od Ciebie najcenniejszy prezent, ponoć ofiarowane źródło najczulszych doznań we wzajemności, pozwala Nam przetrwać najcięższe chwil...