Zdążyłem odwyknąć od tytułów które sprawiają że ogół zgromadzonego społeczeństwa w danej chwili nagle musi przystanąć...
Nieraz już przenikając do świata żywych spotkałem się z nieliczną intuicją która nakazywała mnie śledzić
i nie był to ani tajniak,
ani inna osoba reprezentująca jakikolwiek urząd...
Oile przywyknąć można do szarmackiej tudzież intrygującej kwestii pocałunku kobiecej ręki,
to czy da się teraz wytłumaczyć ten gest gdy to właśnie na mojej dłoni gościsz swymi ustami..
To czego ujrzeć pragniemy czai w każdym niespokojnym oddechu...
Pozornie jestem mgłą którego prawie nikt nie zauważy na ulicy,
ale dzięki tej zdolności wyłapuje skazanych którym się kończy przeznaczenie.
Wyrzuty sumienia ma raczej moja walcząca ze mną uczłowieczona postać,
którą niekiedy dopuszczam do głosu....
Ta jego dobroć i współczucie...
Ta jego niekończąca się pasja uzdrowień nad którymi trzymam pieczę...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz