Czy wystarczy bukiet róż których woń od progu nęci pokusą...
Czy wystarczy zaglądający w swej pełni jedyny w swoim rodzaju na niebie podglądacz,
który oświetla ścieżkę dla twych lśniących w nylonie nóżek...
Wiesz..
Mi wystarczy twój uśmiech.
Gdzie mnóstwo pytań w twej duszy,
gdzie tyleż samo westchnień poprzez usłanym traktem salonowy wybieg dla twych nóżek gotowy,
co w kontraście z każdym obcasem nie zbaczając ustalonym przez kroki zmierzasz do mej ulubionej sofy...
Docierając do tej wyjątkowej sceny
nazbyt nie rozglądaj się,
nie poprawiaj tegoż co jątrzyć twą sukienkę zaczyna,
jeszcze przyjdzie czas
gdy ją w ręce pochwycę...
To tutaj...
To tam gdzie twoja dłoń wierzchem dotyka wzburzonej dreszczem tapicerki...
To tutaj gdzie wśród drzemiących w pamięci doznań,
mój szept zagląda najgłębiej do twego piękna,
gdzie już serce rozkołysał
w znanym tobie tonie...
To tutaj spotkać można twoje kolana,
gdzie na siedzisku wpierw dupencji było jak w raju,
a teraz ona tak wzniośle w moją stronę w nylonie wypięta...
To tutaj po drugiej stronie przychodzę wpierw jako kelner przysmak twych ust trzymając na tacy...
Tu także słychać spiętrzenie,
gdzie w swym szaleństwie szampan już nie wytrzymał podniebienie zalewając słodyczą...
Czy wraz z każdym kęsem gdzie czubek języka w słodkości rozkwicie poćwiartowaną w pół truskawkę znęci,
Czy już mam zacząć twym seksapilem owładnięty swoim rąk udzielić swobody...
Obejmowały już teraz za tkliwe biodra,
gdy one tak dotykiem pobudzone zaprosiły pod spód sukienki moje palce,
one zaś czym prędzej nie dyskutując przędzą zajęte, za jedyny szew szarpnęły odsłaniając lukrowany tyłeczek...
Czy trafisz do swych ust zabłąkaną wśród owoców pralinką,
gdy moje palce ująwszy w dogodną stronę dzielącą wstęgę koronki przygotowały dla mnie niesamowicie sycący bez znanych nam porównań deser...
Czy zdążysz się uraczyć, swe pragnienie ugasić chwiejnie trzymanym
w dłoni kieliszkiem szampana,
gdy ja bez sztućców do twego jadła właśnie się dobieram...
Ups...
Słyszalny odgłos tacy która spadła z wysokiego barowego stołka nie zagłuszy twoich sylab...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz