Mrok...
Uwielbiam gdy pośród przenikającej ciszę ciemność słychać znany nam odgłos uwalnianej chemicznej reakcji...
Takie źdźbło pokryte niewielkim zapalnym materiałem oświeca przestrzeń
i tym samym małym płomieniem dzieli się ze świecą....
Przede mną stoi sofa...
Pikowane wnętrze wyścielane lśniącym aksamitem którego barwa przypominała burzliwą fermentację czerwonego wina,
przygotowuje się do naszej scenerii...
I pomyśleć gdybym teraz zamknął choćby na chwilę swoje oczy,
czy umysł intuicyjnie zapowie twoje nadejście utrzymując swój idealnie dobrany ruch nóżek
i w końcu zajęcia zaszczytnego miejsca w samym centrum mojej uwagi...
Uwielbiam mieniący się pikanterią miękki materiał który już na samo wejście jak uniżony sługa swoją strukturą przyjmuje obnażoną ciebie...
Skąpy ten delikatny gorset wraz z połączeniem czarnych pończoch i szpilek wywołuje zawsze głodne westchnienie które choćby ukryte w pomruku wydostaje się na zewnątrz z moich ust....
Dzieląca nas granica znika pod wpływem dotyku ...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz