Spojrzenie...

Nazbyt krótkie  zaledwie trwające zmianą nieodzownej cząstki w czasie...

Co pamiętasz z mojego wyglądu...?

Niewiele...

Niechlujnie przystrzyżona bródkę z podobną fuszerką zaistniałą pod nosem....

I to wszystko mimo tafli szkła na której znajdowały się nieruchomo ramiona wycieraczek...

A oczy...

Moje oczy pamiętasz...?

Akurat wtedy każdy z nas zamilkł słysząc głos towarzyszącej nam w danej chwili osoby...


Co takiego siedzi nam w myślach...

W twoich trwa potyczka dłoni bo ilekroć będziesz przymierzać cokolwiek w tej przymierzalni,

za moją pokusą nieustannie nakłaniam twe palce do poprawek...


Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Dla Ciebie

Dostałem od Ciebie najcenniejszy prezent, ponoć ofiarowane źródło najczulszych doznań we wzajemności, pozwala Nam przetrwać najcięższe chwil...