Spojrzenie...
Nazbyt krótkie zaledwie trwające zmianą nieodzownej cząstki w czasie...
Co pamiętasz z mojego wyglądu...?
Niewiele...
Niechlujnie przystrzyżona bródkę z podobną fuszerką zaistniałą pod nosem....
I to wszystko mimo tafli szkła na której znajdowały się nieruchomo ramiona wycieraczek...
A oczy...
Moje oczy pamiętasz...?
Akurat wtedy każdy z nas zamilkł słysząc głos towarzyszącej nam w danej chwili osoby...
Co takiego siedzi nam w myślach...
W twoich trwa potyczka dłoni bo ilekroć będziesz przymierzać cokolwiek w tej przymierzalni,
za moją pokusą nieustannie nakłaniam twe palce do poprawek...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz