Koneser ...
Poraz pierwszy ujrzałem ciebie w słabo oświetlonym salonie...
Byłaś tylko cieniem swojej żądzy która do tapicerowanych nasadzeń przyległa swym kroczem i tym samym ich ujeżdżała...
Próżno mi było doszukiwać w obłędnie przylegającej tkaninie na twej wyniosłości wrzynającej pomiędzy nią bielizny którą mogłem już nie raz podziwiać w swoich dłoniach...
Cała ty i twój niepohamowany instynkt który za wszelką cenę próbował przyciągnąć moją uwagę...
Doskonale wiedziałaś jak zareaguje stojąc spokojnie w progu...
Przybywam z omdleń,
w wymiętej pościeli,
wonnością tkliwą twą podsycany...
Przybywam do twej nagiej nieznudzonej pozy kiedy to śniące na stronicach książek oczy są wciąż pełne tęsknot
i mniej ulotnych uciech...
Czy daleko ci do kołyski gdzie wedle wszelkich doznań twe ciało na nią od dawna zasłużyło...
Czy będąc nią na własne życzenie,
gdzie skupiwszy w bliskości każdą więź nadgarstka z stóp delikatną kostką,
czy będziesz nadal mego dotyku pożądać...
Przybywam z omdleń słusznie przedstawionych jako doskonałość mych pieszczot co nie pierwszy raz wpijając się do ust,
do delikatności warg,
zasysam ich do póki nie w odczuciu krwisty nie powstanie smak...
Dedykowany tylko taki pocałunek w orgazmie ...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz