Koneser ...




Poraz  pierwszy  ujrzałem  ciebie  w słabo oświetlonym salonie...
Byłaś tylko cieniem  swojej żądzy która do tapicerowanych nasadzeń  przyległa  swym kroczem  i tym samym ich ujeżdżała...

Próżno  mi było  doszukiwać  w obłędnie  przylegającej  tkaninie  na twej  wyniosłości wrzynającej  pomiędzy  nią  bielizny którą  mogłem już  nie raz  podziwiać w swoich  dłoniach...
Cała  ty i twój niepohamowany instynkt  który  za wszelką cenę  próbował przyciągnąć  moją  uwagę...
Doskonale wiedziałaś jak zareaguje  stojąc spokojnie  w progu...
Przybywam z omdleń,
w wymiętej pościeli,
wonnością tkliwą twą  podsycany...
Przybywam  do twej nagiej  nieznudzonej pozy kiedy to śniące na stronicach książek oczy są wciąż pełne  tęsknot
i mniej ulotnych  uciech...

Czy daleko ci do kołyski gdzie  wedle  wszelkich  doznań  twe ciało  na nią od dawna  zasłużyło...
Czy będąc nią   na własne życzenie,
gdzie  skupiwszy w bliskości  każdą  więź nadgarstka  z stóp delikatną  kostką,
czy będziesz  nadal mego  dotyku pożądać...
Przybywam z omdleń słusznie  przedstawionych jako doskonałość mych pieszczot co nie pierwszy raz wpijając się do ust,
do delikatności warg,
zasysam  ich do póki nie  w odczuciu krwisty nie powstanie  smak...
Dedykowany tylko  taki pocałunek  w orgazmie ...



Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Dla Ciebie

Dostałem od Ciebie najcenniejszy prezent, ponoć ofiarowane źródło najczulszych doznań we wzajemności, pozwala Nam przetrwać najcięższe chwil...