Mrok...
Czy wtenczas brakowało mi siebie we własnym swym ciele...
On taki wrażliwy przeżywa niezrozumiałą dla niego śmierć...
Od kiedy otworzyłem tą okropną księgę
jestem każdym jej fragmentem który rości sobie prawo do życia...
Zasiadłem...
Najczęściej staram się wybrać mniej wygnieciony mebel gdzie na siedzisku pomiędzy uchylonymi moimi udami prawie w każdym fotelu jest znamię po twoim obcasie...
Tyleż szczęścia w awangardzie
iż go nie zliczę wpatrzony oko w oko z wyważonym dyskrecją owocem który za nylonową siecią lśnił każdą kroplą twej esencji...
W sam raz na mój dotyk ...
I odkryją nas w innym świecie,
w nienaruszonym stanie,
w ziemnej krypcie gdzie wśród starannie rzeźbionej przez czas dębinie nigdy nie przemija piękno...
I nikt się nie pomylił czyniąc zamierzony w nas atak budując na niejednym cmentarzysku nowe osiedle ...
I tak będzie jak w każdej nowej ekranizacji co niewiele mają wspólnego
z tym co autor pisząc chciał przekazać ...
To jaką Bestię wam wskrzesić...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz