Dla Ciebie

 Naszkicuj  myślami  zarys   swojego piękna,

a kiedy tak do mnie będziesz w natchnieniu swej prośby  szeptać,
płytkim niezbyt  wyrazistym jeszcze oddechem,
każ chwilą wzdłuż  linii  pleców wyliczyć  takt  którego autorem  być może jestem...
Pomyśl...
Co mogłem  uzdrowić teraz  głęboko  oddychając...


Zaplątany dłonią w woalce  dość  skromnej  na twą prośbę,
szepcze przekazuję dla ciebie wiadomość...
Ponoć kreator sztukmistrz zwiewnych  arcydzieł zastąpiwszy swój koronkowy akcent,
starannie  dobierał powiew byś  mogła  oddychać  tam także  z czystą  przyjemnością...

Artyzm...
Gdzie go nam przyjdzie  szukać kiedy 
w ułamku  chwili  pojawia  całe  mnóstwo  przemyśleń...
Patrzysz  dumnie na swoje  wnętrze...
Spójrz  podobnie  na swoje  niedocenione  piękno...
Nie wierzysz...
Okraś go ciepłym  strumieniem wody...
Przybierz uległą tobie pozycję wznosząc  ku górze w swym  aksamicie  jej wysokość jędrność 
i ciesz  się  widokiem jakim karmi  się  nasze  zwierciadło...
Widzisz jak spacerują  krople...



Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Dla Ciebie

Dostałem od Ciebie najcenniejszy prezent, ponoć ofiarowane źródło najczulszych doznań we wzajemności, pozwala Nam przetrwać najcięższe chwil...