Żyję...
Dziś kolejny dzień gdzie podróżowałem zwykle w takie miejsca by latem kosić bujną łąkę pomiędzy grobowcami...W tym całym warkocie można było usłyszeć także gwar osób na tym cmentarzu pochowanych...
Nigdy...
Przynajmniej przed swoją pięćdziesiątką nawet nie przypuszczałem że będę w tym miejscu odwiedzał swoją miłość...
...........
Żywię się emocjami gdzie w życiu często biernie powstają chcąc nadać im właściwe brzmienie...
Żywię się scenicznym jadłem które w swoim wnętrzu tak naprawdę jak obumarłe nasienie pragnie też wydać swój plon...
Czy tegoż roku będą także obfite zbiory czując wygłodniałą armię na każdym kroku...
Dla niej zaświaty najlepszym bytem...
Zadbajmy o bliskich...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz