Żyję

 Żyję...

Wśród  niezliczonych  obserwatorów  wszelkiego  życia...

Dla jednych  próbuje  być  pomocą częściej  odwzajemnioną niż  to było  kiedykolwiek...

Być czy nie być  obojętny...

Gdzie  na szali z przewagą każdego z kowali  swego losu  nie tyle co  brakuje  dobrych  uczynków co zwykłej  empatii... 


Idę przed siebie....

Chodzę tak w codzienności  życia które  tak po prostu przemija...

Czasem wydaję mi się  że jestem uprzywilejowany wśród  skrzydlatych  mych braci którzy  zwabieni wszechobecną pokusą porzucili ludzkość...

Nieśmiertelność nigdy  jest  tak oficjalna... 


Żyję...

Dziś  wstałem  z uśmiechem

Śniłem widząc ukochaną  siedzącą  na kaflowym piecu...

Do tej pory  pamiętam  jej słowa...

"Dziś  ubierz się  ciepło" 


Ileż  bym dał  by z tej sennej scenerii każdy  z kadrów  mógł  przedstawić powołany  na świadka  czas...

Siedzimy w ławkach...

Czy bez opamiętania  będę się  gapił na twe kolana wiedząc  iż  zostanę  uszczypnięty tuż po chwili..

To ze  szczęścia którego można było ujrzeć  w twoich oczach...

A ja wciąż  pragnę  zerkać 

I nieraz  jeszcze  się  Tobą  zachwycić... 


To dla  mnie  zawsze założyłaś   niejedną  z kusych szat  w której  nikt  poza naszym zwierciadłem nigdy  ujrzał...

Było tak jak sobie  życzyłaś...

Może  poza  tym nikłym  świadkiem  którego  reprezentowała w naszej  sypialni zapalona  świeca jako jedna z nielicznych co przetrwała  wydychany kompromis z twych ust ...

Idealna...

Idealna  dla której  podarowałem  siebie...








Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Dla Ciebie

Dostałem od Ciebie najcenniejszy prezent, ponoć ofiarowane źródło najczulszych doznań we wzajemności, pozwala Nam przetrwać najcięższe chwil...