Żyję

 Żyję...

To takie  oczywiste  że  wśród  grobów pamięci  o bliskich  nigdy  nie będę  sam...
Kolejny  dzień...
I kolejna  sobota  gdzie  ofiarowane choć zwykle  przez ciebie  niepożądane  kwiaty  składam wśród  zniczy...
Naprawdę  wolałbym  kontynuować  cykl  piątkowych prezentów które  zawsze cieszyły  twe oczy...
Kwiatów  miałaś  pod dostatkiem  w naszym  ogrodzie a od niespodzianek byłem właśnie  ja...

Przywykłem  do ostrzy  którymi  podcinali  mi  zawsze  skrzydła,
toteż wątpiąc  w ich odnowę postanowiłem zawsze  stąpać stopami  po ziemi...
Kim jesteśmy  jeśli  nadal  istniejemy podając  swoją  dłoń...
Czy do tej pory  każdy anioł stróż  nie wpadł  na pomysł by poraz pierwszy  udać  na wysłużony  wiecznością  urlop...

Gdybym  mógł  zasłynąć
gdzie potajemnie urządzam  naszą  schadzkę,
czy przygasły  by wnet latarnie  tworząc  nastrój...
Chodźmy  na spacer gdy nasz główny  poeta księżyc w niejednej swej pełni ze swego mistrzostwa  w powietrzu namieszał unosząc życie...
Tęsknię...





Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Dla Ciebie

Dostałem od Ciebie najcenniejszy prezent, ponoć ofiarowane źródło najczulszych doznań we wzajemności, pozwala Nam przetrwać najcięższe chwil...