Żyję...
Czy jestem zjawiskiem którego aura chwilowo wywołuje połączoną z odwagą ekscytacje w której powstaje tworzący się w mimice twarzy niepowtarzalny uśmiech...
Tak to prawda...
Jeżdżę autem który w umowie kupna sprzedaży miał wstawiony kolor gumy orbit...
Ale to raczej szacunek w krótkiej relacji do drugiego człowieka emanuje swoim walorem...
Żyję...
Wtenczas obległy mnie przyjazne gołębice,
nie tak wczesnym rankiem jak to było zawsze oczywiste...
Dotąd w odległej drodze mych wspomnień towarzyszył mi jedynie czarny mistyk co swym urokiem strzegł mnie jako wędrowca co pomiędzy stada swą opowieść opowiadał...
Tak było...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz