Zaszczytem jest poznać piękno które w swej wrażliwości wydaje niecodzienny akt odwagi ...
Gdy przyjdzie mi wtulić w twe ciało czy znajdę każdą z emocji którą dramaturg czas rozpisuje na rozdziały...
Czegóż można doświadczyć gdy twe ciało zapachem nocy okryte...
Drży...
Czegóż można doświadczyć wpatrzony w hipnozie kobiecości...
Czy obdarzony swą mocą czuły wzgórek wobec przepływu emocji uniesie się dosadnie ksiezycowym brokatem...
jaką różą jesteś gdzie wśród okaleczonych miejsc każde twoje odrodzenie staje się mi tak bliskie...
Byłaś młodym pędem którego kłącze wzbijając ku górze niejeden walc z powołanym do życia żywiołem miało zaszczyt zatańczyć...
Teraz stałaś rajskim jabłuszkiem który wśród każdej swej słodyczy sprawia mroczny niedosyt...
Dotyk...
Pomiędzy nami zapytam skrycie za moim w mroku oddechem tak jak jak za każdym twoim westchnieniem...
Zapytam czy wciąż wśród życzliwych dreszczy także w splocie słonecznym owoc którego pragnienie pokusą skrapla tworzy niczym sztukmistrz najdoskonalszy zapach...
Jakże mój umysł stacza się w przepaść...
Czy to z ciekawości fascynacji czy bardziej z troski...
Czy palce odsłonią właściwą ze stronic księgi pamięci...
Czy ja myślę za porządnie widząc chodzący po naszym świecie artefakt piękna zrodzony wśród pachnących traw...
Przutul się...
Gdzie myśli każdym szkicem przyciągają każdą naszą nadprzyrodzoną siłę...
Czy będziemy spali grzecznie to już zależy od ciebie....
Dobranoc...
Zamilkłem niczym posąg pomiędzy onieśmieleniem wszelkiego jedwabiu który zwiewnie unosił się wieczornym powiewem żywiołu...
Zamilkłem po prośbie lecz przybyłem chłodem strofując rozdział mojego życia...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz