Zapraszam do pieśni  gdzie wśród zwabionych  sylab jeszcze tak bardzo  onieśmieleniem skrytych pomiędzy twoimi wargami wciąż  odnajduję  swój  oddech...

Byłem tak blisko ciebie gdzie wziąwszy w swe dłonie ze starannością wybrane zwoje,

ułożyłem ich by na wybrednej niekiedy w skalnej  wnęce mównicy by stworzyły na powrót idealną  księgę....

Teraz jedynie trzeba udać  się  na łowy szepcząc...

Przybywam z twych omdleń..




Grywasz  na lirze  wplatając  swe szpony  w jej bogatsze  niż  kiedykolwiek wnętrze...

Czy w oddali  pomiędzy krawieckimi  poprawkami  najdoskonalsza burżuazja  wciąż  pamięta każdą  kroplę  deszczu  której  sam nie mogłem  się oprzeć...



Ponoć  wystarczy spojrzeć  w otchłań jakie to życie  było nam pisane  lecz  niespodziewanie  przeskoczyło  w inny wątek...







Przyciągam  zarys...

Niejeden bywa nazbyt  niemożliwy  kiedy  to moje  dłonie  sięgają

  do twego piękna... 


Być  może  spotkaliśmy  się  w krypcie starej  kaplicy gdzie  pomiędzy  wyżłobionymi wnękami  w jednej

  z nich artysta  umieścił  kamienną otwartą księgę...

Próżno  tu szukać zapisanych  słów  

a jednak  nie  jest tak oczywistym dziełem   w swej treści  gdzie  jedynie  w  marmurowej  jej strukturze   można  było  zauważyć  nieskończoność  każdej  z błyskawic...










Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Dla Ciebie

Dostałem od Ciebie najcenniejszy prezent, ponoć ofiarowane źródło najczulszych doznań we wzajemności, pozwala Nam przetrwać najcięższe chwil...